پشههای ریز سیاه دور شمعدانی؛ از کجا میآیند و چطور نابودشان کنیم؟ پرسیده شده توسط: الهام زندی ۱۲ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۲۱:۵۵ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۲ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام من حدود دو ماهه یه گیاه شمعدانی خریدم و مرتب بهش آب می دم . گیاهم کاملا سالمه . هم مرتب گل می ده و هم برگای سبز و شادابی داره ... اما مشکل اینه که تقریبا ده روزی می شه که یه جونورای سیاهی که مثل یه جور پشه های خیلی ریز هستن، توی خاکش و دور و بر گل و برگاش می چرخن . نمیدونم اصلا از کجا پیداشون شده . باید چیکار کنم که از شرشون خلاص بشم و گیاهم آسیبی نبینه ؟ و چیکار کنم که دوباره پیداشون نشه؟ درضمن من گیاهمو تو اتاق و پشت پنجره ی رو به آفتاب نگهداری می کنم ، آیا امکان داره بخاطر اینکه گیاهم تو هوای آزاد نیست ، این پشه ها تو خاکش بوجود اومده باشن؟
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴ پاسخ منتخب ۱۳ دی ۱۴۰۴، ساعت ۰۸:۴۹ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام اين «پشههاي ريز سياه» که گفتي، به احتمال خيلي زياد مگس قارچ (Fungus gnat) هستن؛ همون مهمونهاي سمجي که انگار با بليط يکطرفه ميان توي گلدون و دور برگها گشت ميزنن 😄. خبر خوب: معمولاً خودِ حشره بالغ خيلي خطرناک نيست، اما خبر بد: لاروها داخل خاک از مواد آلي و قارچها تغذيه ميکنن و اگر زياد بشن ميتونن به ريشههاي نازک آسيب بزنن. اينها معمولاً از خاکِ هميشه خيس و محيط مرطوب خوششون مياد. وقتي «مرتب آب ميدي»، خاک فرصت خشک شدن سطحي پيدا نميکنه و اين دقيقاً بهترين مهدکودک براي مگس قارچه. پس نه، مشکل اصلي «داخل اتاق بودن» نيست؛ عامل اصلي رطوبت دائمي خاک و گاهي هم خاک آلوده يا کمپوستدار است. داخل خانه فقط باعث ميشه طبيعيتر شکارچيها کمتر باشن و خودت زودتر حضورشون رو حس کني. قدم اول و طلايي: آبياري رو اصلاح کن. بذار ۲–۳ سانتيمترِ سطح خاک بين دو آبياري خشک بشه، بعد آبياري کن. شمعداني اصولاً از خاک باتلاقي خوشش نمياد؛ هم براي ريشهها بهتره، هم براي اين پشهها مثل قطع کردن برق خونهشونه ⚡. اگر زيرگلدوني آب جمع ميشه، حتماً بعد از ۱۰ دقيقه خالياش کن. قدم دوم: تلهگذاري براي بالغها. چند تا کارت زرد چسبنده کنار گلدون و نزديک سطح خاک نصب کن (يا حتي به چوب بستني بچسبون و فرو کن تو خاک). اينها بالغها رو ميگيرن و جمعيتشون سريع پايين مياد. تلهها درمان ريشهاي نيستن، ولي براي اينکه «ديگه دور برگها رژه نرن» عاليان. قدم سوم: حمله به لاروها داخل خاک. دو راه امن و رايج داري: ۱) آبياري با Bti (همون باکتري مخصوص لارو پشهها؛ بعضي جاها به شکل قرص/پودر براي پشهها فروخته ميشه) که براي گياه بيخطره و لاروها رو ميزنه. ۲) آب اکسيژنه ۳٪ (داروخانهاي) رو ۱ به ۴ با آب رقيق کن و يک نوبت خاک رو باهاش آبياري کن (نه هر هفته و نه افراطي). اين کار کمک ميکنه لاروها کم بشن و خاک هم کمي ضدعفوني سطحي بشه. قدم چهارم: سطح خاک رو نامناسب کن. يه لايه نازک (حدود ۱ سانتيمتر) شن درشت يا پرليت روي سطح خاک بريز. اين کار باعث ميشه سطح زودتر خشک بمونه و حشره نتونه راحت تخمريزي کنه. (اگر از ماسه خيلي ريز استفاده کني ممکنه سطح سفت بشه، پس درشت بهتره.) اگر آلودگي خيلي زياده و خاک هميشه سنگينه، بهترين کار ميتونه تعويض خاک باشه: گياه رو دربيار، ريشهها رو خيلي خشن دستکاري نکن، خاک قبلي رو تا حدي جدا کن و با خاک سبک و زهکشدار (مثلاً ترکيب خاک گلداني + پرليت) جايگزين کن. گلدون هم حتماً سوراخ زهکش درستوحسابي داشته باشه؛ شمعداني اگر زبان داشت، بابت زهکش خوب ازت تشکر ميکرد! براي اينکه دوباره برنگردن: آبياري رو بر اساس نياز گياه انجام بده نه بر اساس تقويم، سطح خاک رو بين دو آبياري خشک نگه دار، زيرگلدوني رو خشک نگه دار، و اگر خاک جديد ميخري، از خاکهاي خيلي کمپوستي/مرطوب و ناشناس کمتر استفاده کن. همچنين برگها و بقاياي گياهي ريخته روي خاک رو جمع کن چون مواد آلیِ در حال تجزيه غذاي اصلي اين مهموناست. در پايان اگر دوست داشتي دقيقتر با روشهاي پيشگيري، آبياري درست شمعداني و کنترل آفات خاکزي آشنا بشي، براي کسب اطلاعات بيشتر مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.