آیا می‌شود اواخر بهار یا تابستان درخت را از طبیعت بیرون آورد و برای بونسای در گلدان کاشت؟ روش درست و علت خشک شدن

بله.بهتر است یک سال اول را به مراقبت از گیاه ادامه دهید و سپس شروع به ساخت بنسای کنید (هرس یک سوم ریشه هرس شاخه و برگ )
گیاهی انتخاب کنید که ارتفاع زيادي نداشته باشد و به اندازه كافي سرزنده ، شاداب ، سالم و قوي به نظر برسد. گياه انتخابي بايد از نوع درختاني باشد كه طول عمر زيادي دارند.دورتا دور گياه را خالي كرده و گياه را سالم و بارعايت نكات باغباني از محل رويش خارج ميكنند.و با حصير يا گوني دورتادور ريشه را بپوشانید. سپس با نخ و سيم، گوني يا حصير را ببندید. قطع ريشه ها تا يك فاصله معيني از تنه، ضروري است. روش برش بايد به صورت مورب باشد. گياه را بعد از انتقال ، در گلداني بکارید. ته گلدان شن درشت، سپس يك لايه خاك و شن و پس از آن يك لايه ماسه و كود حيواني و بعد شن شسته شده،ريخته ميشود.
گياه بعد از ترميم، آماده بنساي و تربيت مخصوص شيوه مورد نظر است. توجه کنید که نبايد گياه را در معرض باد قرار داد.
خاك اطراف گياه نبايد خشكشود. در 2 روز اول نبايد گياه در معرض نور مستقيم قرار گيرد، ,مگر آن كه نورتنها به گلدان گياه بتابد.
به گياهي كه كاملا ريشه نگرفته نبايد زياد كودداد. در صورتي كه گياه جوانه هاي متعددي توليد كرد، با توجه به شيوه بنسايانتخابي، جوانه هاي مناسب را نگه داشت و از توليد شاخه توسط بقيه جوانه ها جلوگيري كرد.
پس ازآن كه گياه كاملا شكل گرفت، ميتوان آن را به گلدان زيباتري منتقل كرد.اين عمل بايد در ماه فروردين و ارديبهشت صورت گيرد.

سلام

بله، از نظر تئوري مي‌شود؛ اما در عمل، اواخر بهار و مخصوصاً تابستان يکي از بدترين زمان‌ها براي «کَندن از طبيعت و گلداني کردن» (يامادوري) است. دليلش ساده است: گياه توي گرما مثل آدمي است که وسط دويدن آب ازش بگيرند؛ تعرق بالاست، ريشه‌ها آسيب مي‌بينند، آب‌رساني کم مي‌شود و نتيجه‌اش خشک شدن است. 🌿

بهترين زمان براي بيرون آوردن بيشتر درخت‌ها از طبيعت معمولاً اواخر زمستان تا اوايل بهار (قبل از باز شدن جوانه‌ها) است؛ يا براي بعضي گونه‌ها اوايل پاييز وقتي هوا رو به خنکي مي‌رود. در اين زمان‌ها فشار گرمايي کمتر است و گياه فرصت دارد ريشه‌هاي جديد بسازد و با شرايط گلدان کنار بيايد.

اين‌که چند بار خشک شده، خيلي احتمال دارد به يکي (يا چند) تا از اين‌ها مربوط باشد: ريشه‌هاي مويين (جاذب) هنگام کندن از بين رفته، توده خاک دور ريشه حفظ نشده، انتقال در گرما و باد انجام شده، گلدان و بستر نامناسب بوده يا بعد از کاشت گياه در آفتاب مستقيم/کم‌آبي/آبياري غرقابي گير کرده. بونساي‌کردن مثل رژيم گرفتن نيست که يک شبه جواب بده؛ بايد با حوصله و اصولي پيش رفت 😄

اگر مجبوريد اواخر بهار يا تابستان انجام بدهيد (که واقعاً توصيه نمي‌کنم)، حداقل اين نکات را رعايت کنيد تا شانس زنده‌ماني بالا برود: صبح خيلي زود يا عصر انجام دهيد، روزهاي خنک و ابري را انتخاب کنيد، قبلش چند روز گياه را خوب آبياري کنيد (اگر امکانش هست)، و موقع کندن تا جاي ممکن ريشه‌ها را با يک توده خاک بزرگ (Root ball) دربياريد. هرچه توده خاک بزرگ‌تر و دست‌نخورده‌تر، بهتر.

روش عملي پيشنهادي (گام‌به‌گام): ۱) گونه‌اي را انتخاب کنيد که مقاوم‌تر است (مثلاً بسياري از درختچه‌ها از بعضي درختان حساس‌تر نيستند). ۲) دور درخت با فاصله کافي شروع به حفر کنيد تا ريشه‌هاي اصلي قطع نشوند. ۳) وقتي ريشه‌ها نمايان شد، با اره/قيچي تيز و تميز برش بزنيد (له نکنيد). ۴) ريشه‌ها را در باد و آفتاب رها نکنيد؛ سريع با گوني خيس/پلاستيک سوراخ‌دار بپوشانيد. ۵) انتقال سريع به محل کاشت. ۶) در گلدان، به هيچ وجه همان روز ريشه‌تراشي شديد يا هرس سنگين شاخه انجام ندهيد؛ اين کار در گرما يعني «دو ضربه پشت سر هم».

بستر (خاک) مناسب براي نجات بعد از انتقال خيلي مهم است: محيط بايد پرهواي خوب + زهکش عالي + نگهداري رطوبت معقول داشته باشد. ترکيب‌هاي رايج شامل پوميس/پرليت/آکاداما/پوکه معدني به همراه مقدار کمي مواد آلي است (بسته به گونه و اقليم). خاک باغچه سنگين يا خاکي که گل مي‌شود، معمولاً ريشه را خفه مي‌کند و بعد گياه يا از بي‌آبي مي‌سوزد يا از خفگي و قارچ ريشه مي‌پوسد.

مراقبت بعد از کاشت: درخت را ۲ تا ۶ هفته در سايه روشن بگذاريد (نه آفتاب تيز ظهر). باد دشمن شماره يک است؛ باد تبخير را چند برابر مي‌کند، پس جاي محافظت‌شده انتخاب کنيد. آبياري را طوري انجام دهيد که بستر هميشه کمي نمناک باشد اما باتلاقي نشود. تا وقتي رشد جديد پايدار نديديد کود ندهيد؛ کود زودهنگام مي‌تواند ريشه‌هاي آسيب‌ديده را بسوزاند.

يک ترفند حرفه‌اي‌تر هم هست: اگر به طبيعت دسترسي داريد، مي‌توانيد يک سال زودتر «آماده‌سازي» کنيد؛ يعني دور ريشه‌ها را در يک شعاع مشخص برش دهيد تا گياه در همان‌جا ريشه‌هاي مويين جديد بسازد، و سال بعد با موفقيت خيلي بالاتر منتقلش کنيد. اين کار در يامادوري خيلي جواب مي‌دهد و خشک‌شدن‌ها را کم مي‌کند.

اگر دوست داريد بگوييد چه گونه‌اي را از طبيعت خارج کرديد (مثلاً کاج، نارون، زيتون، توت، انار و…)، شهر/اقليم شما کجاست و حدوداً قطر تنه و اندازه ريشه چقدر بوده، تا دقيق‌تر راهنمايي کنم. براي مطالعه نکات بيشتر و اصولي بونساي و نگهداري گياهان، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.