معرفی گیاه داخل عکس + شرایط نگهداری و روش تکثیر

با توجه به شکل ساقه‌ي کشيده و برگ‌هاي گوشتیِ نواري که به صورت طبقه‌طبقه دور ساقه قرار گرفته‌اند، گياه شما به احتمال زياد کالانکوئه/بريفيلوم (از گروه ساکولنت‌ها، نزديک به «Mother of Thousands» و خويشاوندانش) است. اين عزيز معمولاً وقتي نور کم باشد قد مي‌کشد و فاصله بين برگ‌ها زياد مي‌شود (يعني کمي «دراز و لاغر» مي‌شود 😄).

نور: بهترين حالت نور زياد و غيرمستقيم است (کنار پنجره روشن). آفتاب ملايم صبح عاليه، ولي آفتاب تند ظهر از پشت شيشه مي‌تواند برگ‌ها را بسوزاند. اگر ديديد ساقه خيلي دراز و برگ‌ها کم‌پشت مي‌شوند، يعني نور کم است و بهتر است جاي روشن‌تري قرار بگيرد.

آبياري: چون ساکولنت است، قانون طلايي اين است: هر وقت خاک کاملاً خشک شد، آبياري کنيد. آبياري دائم و خاک هميشه نمناک = بهشت قارچ‌ها و شروع پوسيدگي ريشه 😅. زمستان‌ها فاصله آبياري بيشتر مي‌شود. آب اضافي حتماً از زيرگلداني خارج شود.

خاک و گلدان: خاک سبک و پرزهکش مي‌خواهد؛ ترکيب پيشنهادي: خاک کاکتوس يا مخلوط خاک برگ/پيت + پرليت زياد + کمي ماسه درشت. گلدان حتماً سوراخ زهکش داشته باشد. اگر خاک فعلي سنگين است، تعويضش کمک بزرگي به سلامت ريشه مي‌کند.

دما و کوددهي: دماي معمول خانه مناسب است (حدود ۱۸ تا ۲۸). از سرما و باد سرد دور باشد. کوددهي را در فصل رشد (بهار و تابستان) هر ۴–۶ هفته يک‌بار با کود کامل رقيق انجام دهيد؛ زيادروي نکنيد که گياه «چاقِ ناسالم» نشود 😉.

تکثير: ساده‌ترين روش قلمه ساقه است. يک تکه ۱۰–۱۵ سانتي از ساقه را با تيغ/قيچي تميز جدا کنيد، ۱–۲ روز بگذاريد سر قلمه پينه ببندد، بعد در خاک سبک بکاريد. آبياري خيلي کم و فقط وقتي خاک خشک شد. معمولاً در چند هفته ريشه مي‌دهد. (اگر روي برگ‌ها يا لبه‌ها پاجوش‌هاي ريز ديديد، بعضي از انواع اين گروه از همان‌ها هم تکثير مي‌شوند.)

نکته مهم براي فرم بهتر: چون گياه کمي کشيده شده، مي‌توانيد سرزني کنيد: قسمت بالايي را قلمه بزنيد و همان را ريشه‌دار کنيد؛ پايه‌ي گياه هم معمولاً از پايين جوانه مي‌زند و پرپشت‌تر مي‌شود.

براي اطلاعات بيشتر و ديدن مقاله‌هاي کاربردي نگهداري و تکثير گياهان، حتماً مطالب سايت نارگيل را مطالعه نماييد.