پوک شدن ساقه دیفنباخیا و زردی برگهای تازه؛ علتها و راه نجات پرسیده شده توسط: سلیمان گل محمدی ۶ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۱۳:۰۷ وضعیت: آفلاین بازدید: ۳۴ امتیاز سوال: ۱ ▲ ▼ × با سلام یک گیاه دیفن باخیا دارم که مدتی است که درون ساقه که در خاک است خالی شده و پوک است. و یک انگشت دست در ان فرو میرود.این گیاه به سه شاخه تبدیل شده است.ان شاخه که تو خالی شده برگ هایش قبل از باز شدن زرد و لکه قهوه ای رنگ دارد ورشد کمی دارد.لطفا برای رفع این مشکل من را یاری کنید.ابیاری در هفته یکبار . نور خورشید کم -نور لامپ زیاد .کود اهن دو هفته یکبار.هوای اتاق 20تا25 درجه است.لطفا جواب دهید؟
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۳ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۱ پاسخ منتخب ۱۵ دی ۱۴۰۴، ساعت ۰۲:۵۵ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام اين حالتي که ميگوييد داخل ساقهي ديفنباخيا (قسمت داخل خاک) خالي و پوک شده و انگشت داخلش ميرود معمولاً نشانهي پوسيدگي ساقه/طوقه است؛ يعني بافت داخلي از بين رفته و فقط يک پوستهي بيروني مانده. ديفنباخيا هم اگر بتواند حرف بزند احتمالاً ميگويد: «من زيادي خيس شدم، لطفاً نجاتم بده!» 😄 علتهاي رايج اين مشکل: ۱) آبياري وقتي خاک هنوز خيس است (هفتهاي يکبار هميشه معيار خوبي نيست) ۲) خاک سنگين و گلدان با زهکش ضعيف ۳) ماندن آب در زيرگلداني ۴) سرما/نوسان دما در ناحيه ريشه ۵) نور کم (نور لامپ زياد هم معمولاً جاي نور روشنِ غيرمستقيم را کامل پر نميکند). زرد شدن برگهاي تازه قبل از باز شدن همراه لکه قهوهاي هم با آسيب ريشه و اختلال جذب آب و مواد غذايي خيلي سازگار است. کاري که همين امروز بايد انجام دهيد: گياه را از گلدان خارج کنيد و ريشهها و پايين ساقه را بررسي کنيد. اگر بافتها نرم، قهوهاي/سياه، بدبو يا لِهشونده هستند يعني پوسيدگي فعال است. تمام قسمتهاي پوسيده را با تيغ/چاقوي تميز تا رسيدن به بافت سفت و سالم ببُريد. اگر بخش پوک و خراب روي يک شاخه/تنه بيشتر است، آن شاخه را فداي سلامتي کل گياه کنيد و جدا کنيد (گاهي لازم است کامل حذف شود). اگر پوسيدگي در پايين تنه زياد است بهترين راه نجات معمولاً قلمهگيري از قسمتهاي سالم بالايي است: از بالاي ساقه، جايي که کاملاً سفت و بدون لکه و بوي بد است، چند قلمه با ۲–۳ گره بگيريد، برش را کمي خشک کنيد (چند ساعت تا يک روز در محيط سايه و خنک)، سپس در بستر سبک (مثل کوکوپيت+پرليت يا پيتماس+پرليت) بکاريد. اين کار مثل «بکاپ گرفتن» از گياه است؛ چون تنهي اصلي اگر پوسيدگي طوقه داشته باشد، ممکن است ناگهاني کم بياورد 😅 تعويض خاک و گلدان: حتماً خاک را سبک کنيد و زهکش را جدي بگيريد. ترکيب پيشنهادي: خاک آمادهي آپارتماني + ۳۰ تا ۴۰٪ پرليت (يا پوکه). کف گلدان هم سوراخهاي کافي داشته باشد و زيرگلداني آب نگه ندارد. بعد از کاشت مجدد، تا وقتي ۳–۵ سانتيمتر سطح خاک خشک نشده آبياري نکنيد. در زمستان و نور کم، فاصله آبياري معمولاً بيشتر ميشود. کوددهي را فعلاً متوقف کنيد؛ مخصوصاً کود آهن دو هفته يکبار براي گياهي که ريشهاش مشکل دارد زياد است. وقتي ريشه آسيب ديده، کود مثل «غذا دادن به کسي که معدهاش درد ميکند» است: حالش بدتر ميشود. پس ۳–۴ هفته کود ندهيد، بعد از بهبود و شروع رشد جديد، کود کاملِ رقيقشده (مثلاً يکچهارم دوز) ماهي يکبار کافي است. زردي برگهاي تازه در اين شرايط معمولاً از کمبود آهن نيست، از مشکل ريشه و آبياري است. نور و دما: ديفنباخيا نور زيادِ غيرمستقيم ميخواهد (کنار پنجره روشن با پرده نازک عالي است). نور لامپ اگر قوي و نزديک نباشد معمولاً کافي نيست. دماي ۲۰ تا ۲۵ خوب است، فقط مراقب باد سرد کولر/پنجره و سرد شدن خاک باشيد. رطوبت متوسط هم کمک ميکند، اما مهپاشي روي برگها در محيط کمتهويه گاهي لکهها را بدتر ميکند. براي پيشگيري از برگهاي لکهدار: برگهاي خيلي آسيبديده را حذف کنيد، ابزار برش را ضدعفوني کنيد (الکل/وايتکس رقيق)، و مهمتر از همه آبياري را بر اساس خشک شدن خاک تنظيم کنيد نه تقويم. اگر خواستيد، يک عکس از ساقه نزديک خاک و ريشهها بفرستيد تا دقيقتر بگويم پوسيدگي تا کجا رفته و آيا با همان تنه قابل نجات است يا قلمهگيري بهتر است. براي اطلاعات بيشتر و آموزشهاي کامل نگهداري و درمان مشکلات گياهان آپارتماني، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.