این پرسش در زیر مطلب سیکاس رولوتا؛ نخل ژاپنی همیشهسبز با برگهای پرمانند و بادوام مطرح شده است. چطور بفهمم پیازهایی که دارم سیکاس هستند یا نه؟ (و اگر بودند چطور نگهداریشون کنم) پرسیده شده توسط: الهام حب علی ۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۱۹:۰۷ وضعیت: آفلاین بازدید: ۳۳ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام. من دوتا پیازگل دارم که نمیدونم مال چه گلیه .خودم حدس میزنم که سیکاس باشه . دو ماهه که گذاشتمشون توی آب و برگهایی ریزی داده که از همان برگها کنار پیاز سیکاس بزرگی هم که دارم هست. به خاطر همین حدس زدم سیکاس باشه .لطفا کمکم کنید و هرچی هست بهم بگید که چطوری پرورشش بدهم. مرسی
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۶۰۲۸ | امتیاز کاربر: ۷۶۷۲ پاسخ منتخب ۱۴ دی ۱۴۰۴، ساعت ۲۳:۴۸ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام! اول از همه يه نکته خيلي مهم و تعيينکننده: سيکاس (Cycas revoluta) اصلاً “پياز” نداره؛ سيکاس يک گياه سيکاد (شبيه نخل) هست و تکثيرش معمولاً با پاجوش/جوانههاي کناري يا بذر انجام ميشه، نه پياز گل. پس چيزي که شما بهش ميگيد “پيازگل”، احتمالاً پيازِ يک گياه پيازي (مثل نرگس، سنبل، آماريليس، لاله و…) هست؛ يا اگر کنار سيکاس دراومده، به احتمال زياد پاجوش سيکاس بوده نه پياز. 😉 اينکه گفتيد دو ماه گذاشتيد توي آب و برگهاي ريز داده، براي خيلي از پيازها ممکنه اتفاق بيفته (ولي ريسک پوسيدگي هم بالاست). اما براي سيکاس، نگهداري ريشه/پاجوش داخل آب معمولاً ايده خوبي نيست و ميتونه باعث پوسيدگي پايه بشه. کليد شناسايي اينه که ظاهر “پياز” رو دقيق ببينيم: پيازها معمولاً لايهلايه و پوستدارند (مثل پياز خوراکي)، ولي پاجوش سيکاس حالت سفت و يکنواختتري داره و مثل يک “توپک” متصل به تنه/ريشه شکل ميگيره. براي اينکه دقيق بگم چي داريد، بهترين کار اينه که يک عکس واضح بفرستيد: 1) نماي نزديک از خود پياز/پاجوش، 2) محل اتصال يا کف پياز (اون قسمت ريشهزا)، 3) برگهاي ريز از نزديک. چون از روي توصيف، چند گزينه مختلف ممکنه و تشخيص قطعي بدون عکس مثل تشخيص بيماري از پشت تلفن ميمونه 😄. اما تا وقتي عکس بفرستيد، اين راهنماي عملي رو داشته باشيد: اگر واقعاً پياز گل باشد (لاله/سنبل/نرگس/آماريليس و…): ۱) از آب بيرونش بياريد (مگر روش خاص سنبل که فقط کف پياز نزديک آب باشه). دو ماه در آب يعني احتمال قارچ و باکتري در کميناند 🦠. ۲) بکاريدش در خاک سبک و زهکشدار: ترکيب پيشنهادي: خاک گلدان + پرليت/ماسه (حداقل ۳۰٪ براي سبک شدن). ۳) عمق کاشت: معمولاً ۱/۳ تا ۱/۲ پياز بيرون خاک بمونه (بسته به نوع پياز). ۴) نور: روشنِ زياد، ولي آفتاب تند ظهر پشت شيشه ممکنه بسوزونه. ۵) آبياري: فقط وقتي سطح خاک خشک شد. خاک هميشه خيس = پياز هميشه در خطر پوسيدگي. اگر پاجوش سيکاس باشد: ۱) پاجوش بايد با ابزار تميز از گياه مادر جدا بشه (اگر جدا نشده) و زخمها کمي خشک/کالوسه بشن. ۲) بعد در بستر خيلي سبک (پرليت + کوکوپيت/پيت) گذاشته بشه، نه آب. ۳) آبياري کم و محيط گرم و روشن؛ ريشهدهي سيکاس کنده و عجله کردن يعني دعوت رسمي از پوسيدگي! ۴) نشانههاي پوسيدگي مثل بوي بد، نرمي بافت، سياه شدن پايه رو جدي بگيريد. يک نکته خيلي مهم: اگر چيزي که داريد “پياز” باشه و شما دو ماه تو آب گذاشتيد، همين امروز بررسي کنيد: اگر نرم شده، بوي ترش/بد ميده يا لکههاي قهوهاي آبکي داره، قسمتهاي خراب رو جدا کنيد و بذاريد چند ساعت تا يک روز در جاي سايه و خشک، سطحش کمي خشک بشه، بعد در خاک سبک بکاريد. اگر دوست داريد، عکس پيازها و برگها رو بفرستيد تا دقيق بگم چه گياهي هست و قدمبهقدم برنامه نگهداري مناسب همون گونه رو بدم. براي مطالعه بيشتر درباره نگهداري گياهان و مشکلات رايج (مثل پوسيدگي، قارچها، آبياري درست و…)، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.