این پرسش در زیر مطلب راهنمای نگهداری و پرورش گل و گیاهان زینتی - مرجان مینیاتوری مطرح شده است. ریزش برگ افوربیا میلی (Euphorbia milii) داخل تراریوم؛ چرا با جابهجایی و رشد برگ جدید خزان میکند؟ پرسیده شده توسط: رضا راستگو ۱۰ دی ۱۳۹۰، ساعت ۱۳:۲۶ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۷۶ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × با عرض سلام و خسته نبا شيد گياه من هنگام باز كردن برگهاي جديد تقريبا خزان مي كند در ضمن اين گياه را در تراريوم نگهداري مي نمايم به نظر مي آيد به جابجايي مكاني نيز بسيار حساس است چون هر بار ميخواهم تراريوم را به جلوي پنجره انتقال دهم خزانش بيشتر ميشود. دما و آبياري گياه مناسب است نور دهي متوسط به بالا مي باشد.پيشاپيش از راهنمايي شما سپاسگزارم.
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴ پاسخ منتخب ۱۳ دی ۱۴۰۴، ساعت ۰۸:۰۳ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام افوربيا ميلي (همون «تاجِ خاري») اصولاً گياهِ «کاکتوسطورِ لوسِ آفتابدوست» است 😄 و تراريوم معمولاً يعني رطوبت بالا + گردش هواي کم؛ ترکيبي که براي اين گياه خيلي وقتها نتيجهاش ميشود ريزش برگ، ضعف رشد و حساسيت شديد به تغيير مکان. اينکه موقع باز شدن برگهاي جديد “تقريباً خزان ميکند” معمولاً يعني گياه بين توان ريشه و شرايط محيطي گير کرده و براي کم کردن مصرف آب/انرژي، برگهاي قديميتر را ميريزد. مهمترين نکته: تراريوم براي افوربيا ميلي مناسب نيست. اين گياه به هواي خشکتر، تهويه بالا و نور قويتر نياز دارد. در فضاي بسته، بخار آب و گرما پشت شيشه ميماند و حتي اگر شما آبياري را درست انجام دهيد، تعريق برگ کم ميشود، ريشه ديرتر خشک ميشود و تنش فيزيولوژيک بالا ميرود؛ نتيجهاش هم همين ريزش برگ و بدقلقي هنگام جابهجايي است. حساسيت به جابهجايي هم طبيعي است: داخل تراريوم با يک جابهجايي ساده، شدت نور، زاويه تابش، دماي روز/شب و حتي جريان هوا ناگهان عوض ميشود. افوربيا ميلي با اين «شوک محيطي» سريع واکنش ميدهد و برگ ميريزد تا خودش را با شرايط جديد هماهنگ کند. خلاصه مثل آدمي که از سايه يکهو پرت شود زير پروژکتور! 😅 کاري که پيشنهاد ميکنم (عملي و قدمبهقدم): اول از همه اگر امکانش هست گياه را از تراريوم خارج کنيد و در يک گلدان با زهکش عالي نگه داريد. خاک هم بايد خيلي سبک و هواخور باشد: ترکيب پيشنهادي خاک کاکتوس + پرليت/پوميس زياد (حداقل 40–60٪ مواد سبککننده). اين گياه ريشه سالم ميخواهد؛ در محيط مرطوبِ بسته، ريشهها آرامآرام اذيت ميشوند و گياه با ريزش برگ خبرش را به شما ميدهد. نور: “متوسط به بالا” براي تاج خاري گاهي کم است. نور بسيار زياد (حتي چند ساعت آفتاب ملايم) بهترين حالت است؛ اما بايد تدريجي عادتدهي انجام دهيد. يعني هر 3–4 روز کمي نزديکتر به پنجره/نور مستقيم ببريد تا شوک نبيند. جابهجاييهاي ناگهاني (از عمق اتاق به لب پنجره) همان چيزي است که ريزش را تشديد ميکند. آبياري: معيار طلايي اين است که بين دو آبياري، خاک تا عمق چند سانت کاملاً خشک شود. در تراريوم معمولاً سطح خاک خشک به نظر ميرسد ولي زيرش هنوز نمدار است. اگر گياه بيرون از تراريوم باشد، کنترل خشکي خيلي راحتتر و دقيقتر ميشود. اگر هم فعلاً مجبوريد داخل تراريوم نگه داريد، حداقل درِ تراريوم را باز بگذاريد/تهويه ايجاد کنيد تا رطوبت حبس نشود. يک نکته پاتولوژيوار (از نگاه بيماريها): رطوبت و تهويه کم ميتواند زمينه پوسيدگي ريشه و طوقه را هم بالا ببرد؛ گاهي قبل از اينکه ساقه نرم شود يا بوي بد بدهد، گياه فقط با ريزش برگ و ضعف رشد هشدار ميدهد. اگر ديديد پايه ساقه کمي تيره/نرم شده يا گياه لق ميزند، حتماً ريشه را بررسي کنيد و در صورت نياز خاک را عوض کنيد. هشدار مهم: شيره افوربيا ميلي سَمّي و محرک پوست و چشم است؛ موقع تعويض گلدان يا هرس حتماً دستکش بپوشيد و مراقب باشيد شيره به چشم نخورد. اگر دوست داريد دقيقتر نسخه بدهم، بفرماييد: اندازه تراريوم، نوع خاک، تعداد دفعات آبياري، و اينکه پنجره شمالي/جنوبي است يا نه. براي اطلاعات بيشتر هم پيشنهاد ميکنم مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.