علت پوسیدگی و خشک شدن قلمههای شمشاد طلایی بعد از جوانهزنی (و راه نجاتشان) پرسیده شده توسط: ابراهیم گلین امیری ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۲، ساعت ۱۰:۲۷ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۵۸ امتیاز سوال: ۱ ▲ ▼ × با سلام من یه مقدار شمشاد طلایی قلمه زدم و بیشتر کارهای که باید رعایت میشد رو رعایت کردم.این شمشاد ها بعد از مدتی که شروع به جوانه زدن کردن بعد از یه مدتی به حالت پوسیدگی رفتن یعنی دارن خشک و انکار که پوسیده شده شمشاد ها.نمیدونم مشکلش چیه اگه میشه یه راهنمایی بفرمایین.این شمشادها در گلدان های پلاستیکی یا همون مشمایی قرار دارن.درون این گلدان ها نصف خاک و کود حیوانی قرار داره و نصف دیگش که بیشترین قسمت رو قرار داره درون گلدان ماسه قرار دارد.چند عکس هم گذاشتم خواهشا اگه میشه کمک کنین چون اکثرشون در حال نابودی هستن.چند عکس از شمشاد هاایمیل منمنتظر پاسخ شما هستم.
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹ پاسخ منتخب ۱۳ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۰:۲۳ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام اين حالتي که ميگيد «اول جوانه ميزنن، بعد يهو خشک ميشن و انگار از پايين ميپوسن» خيلي کلاسيکه: پوسيدگي قلمه (Root/Stem Rot) بهخاطر رطوبت زياد + تهويه کم + بستر سنگين/آلوده. قلمه ممکنه با ذخيره غذايي خودش چندتا جوانه بده، اما چون ريشهي سالم تشکيل نشده يا پايهي قلمه از قارچها خورده شده، بعدش کمکم وا ميده و ميميره. يعني قلمهها اول اميد ميدن، بعد ميگن «ببخشيد مزاحم شديم» 😅 مهمترين نکته توي توضيحات شما اينه که بستر شامل خاک + کود حيواني هست. کود حيواني (خصوصاً اگر کاملاً پوسيده و استريل نباشه) براي قلمهگيري تقريباً مثل دعوتنامهي VIP براي قارچهاي بيماريزا است. تازه وقتي داخل گلدان پلاستيکي/مشمايي هم باشه، اگر زهکش عالي نباشه، آب دور طوقه ميمونه و قارچهايي مثل Pythium / Phytophthora / Rhizoctonia جشن ميگيرن و پايه قلمه رو له ميکنن. کار فوري براي نجات: ۱) قلمههاي در حال نابودي را دربياريد و پايين ساقه را نگاه کنيد؛ اگر قهوهاي/سياه و نرم و بدبو شده يعني پوسيدگي قطعي است. ۲) قلمههاي نسبتاً سالم را نگه داريد و قسمت انتهايي را تا رسيدن به بافت سبز و سفت، دوباره برش تازه بزنيد. ۳) همه را به بستر جديد و تميز منتقل کنيد؛ ترکيب پيشنهادي: پرليت ۵۰٪ + کوکوپيت ۵۰٪ يا ماسه شسته درشت + پرليت. کود حيواني و خاک باغچه براي مرحله ريشهزايي ممنوع؛ کود را وقتي ريشه قوي شد، آن هم خيلي کم، اضافه ميکنيم. آبياري و رطوبت: قلمهها رطوبت هوا ميخوان نه باتلاق زير پا. يعني سطح بستر بايد نمناک باشد نه خيس. اگر روي قلمهها کاور/نايلون کشيدهايد، روزي يکي دو بار هوا دهي کنيد تا قارچها کمتر شلوغکاري کنن. گلدان حتماً سوراخ زهکش کافي داشته باشه و زيرگلداني پرآب هم استفاده نشه. نور هم زياد ولي غيرمستقيم؛ آفتاب تند مثل سشوار، قلمه رو بيرحمانه خشک ميکنه. ضدعفوني و قارچکش: اگر امکان داريد، قبل از کاشت بستر را با آب جوش/بخار يا ضدعفونيکنندههاي مخصوص (يا حداقل بستر آماده و استريل) جايگزين کنيد. براي کنترل پوسيدگي، معمولاً قارچکشهاي مخصوص پوسيدگي ريشه مثل متالاکسيل-مانکوزب (براي فيتوفترا/پيتيوم) يا ترکيبات عموميتر طبق برچسب مصرف ميشن؛ اما چون دوز، تکرار و مجوزها بسته به کشور/محصول فرق داره، حتماً طبق برچسب و با احتياط مصرف کنيد. يک راه کمخطرتر هم اينه که اول مشکل را با تعويض بستر + کاهش رطوبت + زهکشي عالي حل کنيد؛ خيلي وقتها همينها نصف درمانه. چند نکته طلايي براي سري بعد: قلمه نيمهخشبي (نه خيلي نرم)، ابزار برش ضدعفوني، برگهاي پاييني حذف، استفاده از هورمون ريشهزا (IBA) اگر داريد، دماي حدود ۲۰ تا ۲۵ درجه، و مهمتر از همه بستر سبک و تميز. کوددهي را تا وقتي ريشهها حسابي شکل نگرفتن، بيخيال شيد؛ قلمه الان رژيمه، مهمونداري سنگين براش خوب نيست 😄 در مورد لينک عکسها: من اينجا به فايلهاي خارجي دسترسي مستقيم ندارم؛ اگر دوست داريد، عکسها را همينجا آپلود کنيد تا دقيقتر بگم پوسيدگي از طوقه است يا مشکل ديگري مثل سوختگي/کمآبي/آلودگي ثانويه. همچنين لطفاً ايميلتان را عمومي نگذاريد؛ ممکنه اسپم بشه. براي اطلاعات بيشتر و نکات تکميلي درباره قلمهگيري و بيماريهاي قارچي، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد 🌿