علت لکههای زرد، سیاهی زیر برگ و پوسیدگی برگهای پایینی در گل لیندا و راه نجاتش پرسیده شده توسط: سارا م ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۲، ساعت ۱۹:۱۲ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۰۹ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × با سلام و خسته نباشید گل لیندای من حدود یک ماه است که اینطوری شده برگ های بالایی گیاه رنگ سبز روشن با خال های زرد پیدا کرده و کج شده و یک سیاهی در زیر آن دیده می شود. در حدود 10 سانت زیر آن یک سوراخ مانند دیده می شود. برگ های زیرین گیاه نیز گاه گداری بطور کامل قهوه ای شده و می گندند. از دوتا گل فروش هم پرسیدیم یکی گفت قارچ گرفته و دیگری گفت گیاهتون از بین رفته و باید از بالای غده قطع بشه تا دوباره شاخه کند ولی من اصلا دلم نمی خواد گلمو قطع کنم. خواهش می کنم به داد گیاه من برسید. من یک بار دیگر هم سوالم را مطرح کردم ولی جوابی نگرفتم. آیا با داروی خاصی می شود گیاه را به حالت اولش برگرداند؟ خواهشا نام دارو و چگونگی مصرف آنرا به من بگوئید. با تشکر فراوان 14 اردیبهشت 92
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹ پاسخ منتخب ۱۳ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۶:۲۹ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام از روي عکسها و توضيحاتت، مشکل ليندا بيشتر از اينکه “يه قارچ ساده روي برگ” باشد، شبيه پوسيدگي طوقه/تنه و شروع پوسيدگي از مرکز (crown rot) است؛ معمولاً وقتي آب داخل تاج برگها ميماند يا آبياري زياد است و زهکش خوب نيست، قسمت مرکزي خيس ميماند و کمکم سياهي، بوي بد، نرم شدن بافت و گنديدگي برگهاي پاييني شروع ميشود. اون “سوراخمانند” هم ميتواند جاي بافت پوسيده/خشکشده يا آسيب مکانيکي باشد که بعدش عفونت قارچي/باکتريايي سوار شده. خلاصه اينکه گياه “تمام شده” نيست، ولي اگر از مرکز ادامه پيدا کند، خطرناک است 🙂 اولين کار (و مهمترينش): آبياري را فعلاً کم کن. ليندا (نولينا/پونيتيل) آب را توي تنهاش ذخيره ميکند و با آبياري زياد قهر ميکند! خاک بايد بين دو آبياري تقريباً خشک شود. زيرگلداني آب نماند و اگر داخل تاج برگها آب ميريزد (مثلاً موقع اسپري يا آبياري از بالا)، همين ميشود که نبايد بشود 😅 آبياري را فقط روي خاک انجام بده و نگذار آب بين برگها جمع شود. مرحله نجات عملي: برگهاي کاملاً قهوهاي و گنديده و هر بافت نرم/بدبو را با يک قيچي تميز حذف کن. بعد با يک دستمال خشک يا پنبه، مرکز تاج (همان جايي که سياهي ديده ميشود) را تا جاي ممکن خشک و تميز کن. اگر با لمس، قسمت سياه نرم و لزج است، يعني پوسيدگي فعال است و بايد جديتر عمل کرد. در مورد “دارو”: براي پوسيدگيهاي طوقه و ريشه، معمولاً قارچکشهاي سيستميک مؤثرترند. گزينههاي رايج: کاربندازيم يا تيوفاناتمتيل (اگر در دسترس باشد) براي کنترل قارچهاي رايج، و اگر احتمال فيتوفترا/پيتيوم (پوسيدگي آبدوست) باشد، متالاکسيل+مانکوزب کمک ميکند. روش مصرف پيشنهادي خانگي: محلولپاشي روي برگ لازم نيست؛ بهتر است بهصورت آبياري دارويي (دِرنچ) انجام شود: يک نوبت خاک را با محلول قارچکش طبق دوز روي برچسب سيراب کن (نه اينکه غرقابي شود)، سپس ۷ تا ۱۰ روز بعد يک بار ديگر تکرار. (چون برندها متفاوتند، دوز دقيق را از روي برچسب همان محصول بخوان؛ اينجا نسخه واحد نميشود پيچيد.) اگر حس ميکني پوسيدگي از ريشه هم هست (بوي بد، خاک هميشه خيس، يا گياه لق شده): بهترين کار اين است که گياه را از گلدان دربياري، ريشههاي قهوهاي/لِهشده را حذف کني، ريشههاي سالم (سفيد/کرم و سفت) را نگه داري، و در يک ترکيب سبک با زهکش عالي بکاري: خاک کاکتوس + پرليت زياد (يا خاک سبک آماده + پرليت). گلدان حتماً سوراخ زهکش داشته باشد. بعد از تعويض گلدان، ۳ تا ۵ روز آبياري نکن تا زخمها خشک شوند. در مورد قطع کردن از بالاي غده: من هم مثل تو دلم نميآيد الکي قيچيکاري کنيم! اما يک واقعيت تلخِ خوشاخلاق اين است: اگر مرکز تاج واقعاً پوسيده و نرم شده باشد، گاهي براي نجات کل گياه ناچاريم قسمت آلوده را تا رسيدن به بافت سفت و سالم برداريم؛ و ليندا معمولاً از جوانههاي جانبي دوباره شاخه ميدهد. پس فعلاً عجله نکن، ولي اگر سياهي و نرمي پيشروي کرد، حذف بافت آلوده = نجات جان بقيه گياه. براي اينکه دوباره اين داستان تکرار نشود: نور زيادِ غيرمستقيم (کنار پنجره عاليه)، گردش هوا، آبياري کمفاصله ممنوع، و هرگز آب را داخل تاج نريز. برگهاي جديدي که الان کمرنگ و لکهدار شدهاند ممکن است کامل مثل قبل نشوند، ولي اگر شرايط درست شود، رشدهاي بعدي سالمتر خواهند بود. اگر خواستي دقيقتر نسخه بدهم، بگو: برنامه آبياريات (هر چند روز)، نوع خاک، آيا زيرگلداني آب ميماند يا نه، و اينکه سياهي مرکز خشک و سفت است يا نرم و لزج. براي اطلاعات بيشتر هم مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.