چطور پیازهای لاله را بعد از خشک شدن گلها و هجوم مورچهها سالم نگه داریم و برای سال بعد تکثیر کنیم؟ پرسیده شده توسط: حسام امیری ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۲، ساعت ۱۳:۰۰ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۰ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × با سلام و خسته نباشی.لاله هام کاملا خشک شدن و مورچه ها هم بعد از خشک شدن به گل ها هجوم آوردنممنون میشم بگویی که چگونه میتوانم آنها رو حفظ کنمو تا سال آینده هم پیازهام سالم بمانند و هم تعداد پیازهامو زیاد کنم تابتوانم برای فصول آینده پیازهای بیشتر و قویی داشته باشم(در حال حاضر پیازها رو از خاک در آوردم به خاطر حمله مورچه ها)
افسانه سادات فرود تهران | آفلاین | پستها: ۳۰۶۸۹ | امتیاز کاربر: ۱۶۵۴۱ پاسخ منتخب ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۰۷ امتیاز پاسخ: ۰ ▲ ▼ × سلامپيازهاي خشک شده را داخل يک جعبه چوبي قرار دهید بطوري که وزن هر جعبه بيشتر از 1 کيلو نشود . جعبه ها را در محيطي تاريک ، خشک و خنک و بدون رطوبت تا زمان کاشت (آبان ماه ) نگهداري کنید. پس از کاشت پياز که بايد در ماههاي آبان و آذر انجام شود يکبار آبياري نموده و گلدان را در محيط باز قرار دهید . متناسب با خشکي آب و هوا تا قبل از بارشهاي زمستانه هفته اي 1 بار آبياري شود . قبل از شروع فصل زمستان روي گلدانها را با ماسه تا 10 سانتي متر پوشش دهید . و گلدان توسط نزولات آسماني آبياري شده و اجازه دهید تا اواسط اسفند ماه در محيط بيرون و در زير ماسه باقي بماند .در اوايل اسفند ماه گلدان را از زير ماسه بيرون آورده و شروع به آبياري کنید( هفته اي 2 مرتبه) اگر اين نياز آبي توسط نزولات جوي تامين شد که هيچ وگرنه بصورت دستي آبياري نمایید. در اواسط اسفند گلدان را به محيط منزل مي آوريم و به آبياري هفته اي 2 مرتبه ادامه مي دهيم تا گلدان در عيد به گل بنشيند پس از آن توصيه مي گردد گلدان را در محيط خنک و بدور از نور آفتاب نگهداري شود تا طول عمر گل لاله افزايش يابد ( طول عمر گل لاله با توجه به شرايط محيطي و نوع واريته از 10 تا 30 روز مي باشد و عمل گلدهي با توجه به نوع واريته از اسفند تا ارديبهشت صورت مي گيرد.
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹ پاسخ منتخب ۱۳ دی ۱۴۰۴، ساعت ۰۱:۳۳ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام اول از همه خيالت راحت: خشک شدن بخش هوايي لاله بعد از پايان گلدهي کاملاً طبيعي است و لالهها معمولاً بعد از گل دادن کمکم ميخوابند (ميرن مرخصي 😄). اما مورچهها معمولاً «قاتل پياز» نيستند؛ بيشتر جذب بقاياي شيرين/خشک گل، يا گاهي شتهها و عسلک ميشن. پس خودِ هجوم مورچهها الزاماً يعني پياز خراب شده نيست. حالا که پيازها رو از خاک درآوردي، بهترين کار اينه که پيازها رو بررسي و تميز کني: خاک اضافي رو بتکون، پوستههاي خيلي شل و پوسيده رو جدا کن، و پيازهاي نرم، بدبو، آبکي يا داراي لکههاي کپکي رو جدا نگه دار (اينها معمولاً در مسير پوسيدگياند). اگر روي بعضي پيازها زخم يا لکه قهوهاي/کپک ديدي، آنها را جدا کن تا بقيه آلوده نشوند. براي اينکه پيازها سالم بمونن تا سال آينده، مهمترين قانون اينه: خشک و خنک نگهداري. پيازها رو ۲–۳ روز (يا تا وقتي سطحشان کاملاً خشک شود) در سايه و جاي داراي جريان هوا پهن کن؛ آفتاب مستقيم نده چون مثل سرخکردني ميشن! بعد داخل پاکت کاغذي يا توري بذار (نه کيسه پلاستيکي که عرق ميکنه و قارچ جشن ميگيره). جاي نگهداري: خنک، خشک، تاريک و با تهويه خوب (حدود ۱۵–۲۰ درجه خوبه). اگر نگران قارچ و پوسيدگي هستي، ميتوني قبل از انبار کردن يک کار محافظتي انجام بدي: ضدعفوني ملايم. معمولاً در باغباني از قارچکشهاي مخصوص پياز استفاده ميشه، اما اگر دسترسي نداري، حداقل پيازهاي زخمي/مشکوک را جدا و بقيه را کاملاً خشک نگه دار. (رطوبت، بهترين دوست بيماريهاي پيازه!) در مورد مورچهها: مورچهها معمولاً پياز سالم را نميخورند؛ اگر در خاک شته يا حشرات ريزِ مکنده بوده باشند، مورچهها براي «دامداري» آنها ميآيند. همچنين اگر پيازها زخمي يا در حال پوسيدن باشند، بويشان حشرات را جذب ميکند. پس براي سال بعد، بهتره خاک سبک و زهکشدار داشته باشي و آبياري را بعد از گلدهي کم کني تا پيازها نپوسند و چيزي هم براي جذب مورچهها فراهم نشه. اما بخش جذاب ماجرا: چطور تعداد پيازها رو زياد کني؟ لالهها از کنار پياز مادري، پيازچه (Offsets) توليد ميکنن. شرطش اينه که پياز مادري بعد از گلدهي فرصت ذخيره غذا داشته باشه. براي همين معمولاً توصيه ميکنيم: گلهاي خشکشده را قطع کن (براي جلوگيري از بذر رفتن)، ولي برگها را تا وقتي کاملاً زرد نشدهاند نگه دار چون برگها کارخانهي ساخت غذاي پياز هستند. اگر برگها زود حذف شوند، پياز ضعيف ميشود و پيازچه کمتر ميدهد. از الان که پيازها بيروناند، پاييز موقع کاشت: پيازهاي درشت و سالم را جدا و پيازچهها را هم جداگانه بکار. پيازچهها معمولاً يکي دو فصل زمان ميخوان تا به اندازه گلدهي برسن؛ پس اگر سال بعد فوري گل ندادن، قهر نکن 😅. عمق کاشت هم معمولاً ۲ تا ۳ برابر ارتفاع پياز است و خاک بايد خيلي خوب زهکشي داشته باشد (ماندن آب يعني دعوت رسمي پوسيدگي). براي اينکه پيازها قويتر شوند: نور کافي (آفتاب ملايم زمستان/بهار)، آبياري کنترلشده (نه غرقابي)، و اگر خواستي تغذيه بدي، يک کود متعادل سبک در شروع رشد و يکي بعد از گلدهي (کم و حسابشده) ميتونه کمک کنه. مهمتر از کود، زهکش و مديريت رطوبت است. اگر دوست داري دقيقتر راهنماييات کنم، بگو لالهها در گلدان بودند يا باغچه؟ و پيازها موقع درآوردن سفت و سالم بودند يا نرم و لکهدار؟ اين دو تا، مسير درمان و نگهداري رو خيلي تعيين ميکنه. براي نکات بيشتر درباره نگهداري پيازها، بيماريهاي پيازي و روشهاي تکثير، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.