روش درست کاشت بذر کاکتوس در ماسه رودخانه و آبیاری مرحلهبهمرحله پرسیده شده توسط: صابر گلابی ۹ اردیبهشت ۱۳۹۲، ساعت ۲۳:۴۸ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۴۴۱ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام.کاشت بذر کاکتوس توی ماسه رودخونه و گذاشتنش تو سبد و کشیدن پلاستیک روی سبد درسته؟ آبیاریش به چه صورت باشه؟ ممنووووووووووون!
افسانه سادات فرود تهران | آفلاین | پستها: ۳۰۶۸۹ | امتیاز کاربر: ۱۶۵۴۱ پاسخ کارشناس ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۲، ساعت ۱۲:۱۸ امتیاز پاسخ: ۰ ▲ ▼ × سلامنحوه کشت طوری باشد که بذرهای ریز بتوانند جوانه بزنند. بنابراین کاکتوسها را در سبدهای پلاستیکی کم عمق با یک خاک بسیار سبک (ترجیحاً پیت ماس) کشت میکنند. آبیاری بسترهای کشت در پای گیاه انجام میگیرد، یا اینکه سبدها را در ظرفهای آبی قرار داده که بتدریج آب را جذب میکند و گیاه و بذرها مرطوب شده و بعد جوانه میزنند.برای آبیاری پلاستیک را برداشته با اسپری کمی مرطوب کنید.
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹ پاسخ منتخب ۱۳ دی ۱۴۰۴، ساعت ۰۵:۰۲ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام آره، اصل ايدهات (کاشت بذر و ايجاد رطوبت با پلاستيک) درسته و بهش ميگن «ميني گلخانه»؛ ولي يک نکته مهم اين وسط هست: ماسهي رودخونه بهتنهايي معمولاً محيط ايدهآلي براي جوانهزني بذر کاکتوس نيست چون هم مواد غذايي نداره، هم اگر دانهبندي نامناسب باشه ممکنه يا خيلي زود خشک بشه يا برعکس، رطوبت رو بد نگه داره و قارچ مهمون ناخوندهتون بشه 😄. بهترين بستر براي بذر کاکتوس بايد هم استريل باشه، هم سبک، هم رطوبت رو يکنواخت نگه داره. پيشنهاد عملي: اگر ماسه رودخانه داري، حتماً خوب بشورش (چند بار تا آب کاملاً زلال بشه) و بهتره با يک جزء «مواد سبک» قاطي بشه؛ مثلاً: ۵۰٪ پيتماس يا کوکوپيت + ۵۰٪ پرليت/ماسه شسته. اگر پيتماس نداري، ترکيب سادهتر: پرليت + مقدار کمي خاک برگ خيلي الکشده (ولي خاک برگ ريسک قارچ رو بالاتر ميبره). خلاصه اينکه ماسه تنها = رژيم سخت براي نوزاد کاکتوس! در مورد سبد و پلاستيک: ظرف/سبد بايد حتماً زهکش داشته باشه و پلاستيک هم خوبه چون رطوبت رو بالا نگه ميداره. فقط حواست باشه هر روز يا يک روز در ميان ۱۰–۱۵ دقيقه پلاستيک رو برداري تا هوا عوض بشه؛ چون اگر هوا نخوره، «قارچها جشن تولد ميگيرن» و بذرها رو ازت ميقاپن 🦠. آبياري براي بذر کاکتوس يعني “مرطوب نگه داشتن”، نه “غرقابي کردن”. بهترين روش اينه که بعد از کاشت، بستر رو با اسپري آبپاش کاملاً مرطوب کني، بعد پلاستيک رو بکشي. در ادامه تا وقتي پلاستيک هست، معمولاً بستر دير خشک ميشه؛ پس هر وقت ديدي سطح بستر رو به خشکي ميره، فقط با اسپري مهپاشي کن. يک روش خيلي خوب و تميزتر هم هست: آبياري از زير (ظرف را ۵–۱۰ دقيقه داخل يک سيني آب بگذار تا رطوبت از زهکش بالا بيايد) و بعد خارجش کن. اين کار احتمال کپک روي سطح رو کمتر ميکنه. نور و دما هم روي آبياري اثر ميذارن. بذرها نور زياد ولي غيرمستقيم ميخوان (آفتاب تند پشت پلاستيک مثل سونا عمل ميکنه و بذرها رو ميپزه!). دما هم اگر حدود ۲۲ تا ۲۸ درجه باشه عاليه. هرچي گرمتر و نور بيشتر، تبخير بالاتر؛ ولي چون پلاستيک داري، باز هم نبايد وسوسه شي هر روز آب رو با پارچ بريزي توي ظرف 😅. يک نکته خيلي کليدي براي موفقيت: استريل کردن بستر. چون بذر کاکتوس ريزه و کند رشد ميکنه، قارچها سريعتر از خودش ميدون! اگر امکانش هست، بستر رو قبل از کاشت با آب جوش خوب خيس کن و بگذار کامل خنک و آماده بشه؛ يا روشهاي استريلکردن خانگي ديگه. بعد از جوانهزني هم اگر لکه سفيد/کپک ديدي، تهويه رو بيشتر کن و آبياري رو کمتر. در نهايت: وقتي جوانهها سبز شدن و چند هفته گذشت، کمکم پلاستيک رو تدريجي بردار (مثلاً روزي نيم ساعت، بعد يک ساعت، تا چند روز) تا گياهچهها شوکه نشن. براي اطلاعات بيشتر هم پيشنهاد ميکنم مقالات سايت نارگيل رو مطالعه نماييد.