چرا درخت سیب من شکوفه نمی‌ده و چطور راهش بیندازم؟ 🍎

سلام
از کود دامی یا کود های شیمیایی استفاده کنید :نزدیک ریشه درخت چاله هایی کنده می شود و با مخلوط کودهای آلی و شیمیایی پر می شود . روش کار به این صورت است که ابتدا چاله هایی در قسمت انتهایی سایه انداز درخت حفر می کنیم . 4 -2 چاله مطلوب می باشد که قطر آنها 50 – 30
سانتیمتر و به عمق 120 – 50 سانتیمتر می باشد .خاک خارج شده از چاله ها را بصورت
یکنواخت در فاصله بین ردیفهای درختان پخش و از بازگرداندن آن به چاله ها خود داری میکنیم .
چاله ها با مخلوطی از کود دامی یا خاک برگ یا کمپوست و کود شیمیایی مناسب (کود ماکرو باغبانی)پر شود و سپس آبیاری شود.
در سالهای بعد افزودن کودهای شیمیایی متحرک و غیر متحرک بر سطح چاله ها امکان پذیر
است .

سلام

اول از همه خيال‌تان را راحت کنم؛ خيلي از درخت‌هاي سيب، ۳ سال اول زندگي‌شان گل و ميوه‌اي ندارند يا خيلي کم دارند. بسته به رقم (رقم‌هاي پايه بذري يا برخي ارقام دير بارده) ممکن است ۴ تا ۶ سال هم طول بکشد تا راه بيفتند. پس ممکن است درخت شما هنوز در “سن نوجواني” باشد و حوصله شکوفه دادن نداشته باشد! 😉

يک نکته مهم اين است که درخت سيب به “نياز سرمايي” احتياج دارد. يعني بايد در فصل زمستان تعداد مشخصي ساعت هواي سرد (معمولاً زير ۷ درجه) را تجربه کند تا جوانه‌هايش از خواب بيدار شوند و در بهار شکوفه بدهند. اگر در منطقه‌اي گرم هستيد يا زمستان‌هاي خيلي ملايم داريد، ممکن است نياز سرمايي درخت کامل نشده و در نتيجه شکوفه‌اي هم نبينيد.

حالا برويم سراغ چند تا عامل مهم که مي‌توانند مانع شکوفه‌دهي شوند و شما مي‌توانيد آن‌ها را چک و اصلاح کنيد:

۱. نور کافي دارد؟
درخت سيب عاشق آفتاب است. حداقل ۶ ساعت نور مستقيم در روز لازم دارد. اگر درخت در سايه ساختمان، ديوار يا درختان بزرگ‌تر است، معمولاً رشد سبزينه‌اي (برگ و چوب) زياد مي‌شود ولي خبري از شکوفه نيست. اگر امکان دارد با هرس درختان اطراف يا انتخاب جهت بهتر نور، شرايط را برايش آفتابي‌تر کنيد.

۲. کوددهي نادرست (به‌خصوص کود ازته زياد)
اگر زياد از کودهاي ازته مثل اوره، کود مرغي تازه، يا کودهاي رشد قوي استفاده کرده‌ايد، درخت به جاي گل، فقط “هيکل” درست مي‌کند! 😄 ازت زياد = برگ و شاخه زياد، گل کم يا صفر. براي تحريک شکوفه‌دهي از اواخر زمستان تا اوايل بهار، بيشتر روي کودهاي حاوي فسفر و پتاسيم تمرکز کنيد (مثل NPKهايي که فسفر و پتاسشان بالاتر از ازت است، مثلاً ۱۲-۱۲-۳۶ يا مشابه؛ با دوز استاندارد روي بسته).

۳. آبياري؛ نه غرقاب، نه تشنه‌کشي
درخت سيب آبياري منظم دوست دارد. آبياري خيلي زياد و غرقابي دائمي ريشه را خفه مي‌کند و باعث ضعف درخت مي‌شود، از آن طرف تنش خشکي شديد هم درخت را به حالت دفاعي مي‌برد و اولين چيزي که قرباني مي‌شود شکوفه است. خاک بايد مرطوب بماند اما خيس و باتلاقي نشود. بسته به نوع خاک و آب‌وهوا، معمولاً در فصل رشد، آبياري عميق و منظم (مثلاً هر ۵–۷ روز، بسته به شرايط) مناسب است.

۴. رقم و نحوه تکثير
اگر نهال شما از بذر به‌دست آمده (نهال بذري) باشد، طبيعي است که دير به بار بنشيند و حتي گاهي ۶–۷ سال هم طول مي‌کشد تا اولين شکوفه را ببينيد. در مقابل، نهال‌هاي پيوندي روي پايه مناسب معمولاً زودتر (۳–۴ سال) گل مي‌دهند. اگر مي‌دانيد نهالتان از بذر بوده، بايد کمي بيشتر صبر و حوصله به خرج دهيد.

۵. هرس اشتباه
اگر هر سال درخت را خيلي شديد هرس مي‌کنيد و مخصوصاً شاخه‌هاي دوساله را زياد مي‌بُريد، در واقع داريد بخش زيادي از چوب بارده را حذف مي‌کنيد. سيب معمولاً روي شاخه‌هاي دوساله و زائده‌هاي کوتاه (اسپورها) گل مي‌دهد. هرس بايد اصلاحي و ملايم باشد: شاخه‌هاي خيلي عمودي و شلوغ را کم کنيد، ولي همه شاخه‌هاي ريز و کوتاه را نزنيد. هدف، باز کردن تاج و رسيدن نور به داخل است، نه “کچل کردن” درخت.

۶. گرده‌افشاني و وجود رقم گرده‌دهنده
بعضي ارقام سيب براي ميوه‌دهي نياز به رقم گرده‌دهنده سازگار دارند؛ يعني بايد يک درخت سيب ديگر نزديک‌شان باشد که هم‌زمان با آن‌ها شکوفه دهد. البته شما فعلاً اصلاً شکوفه نداريد، پس اين مورد بيشتر براي آينده مهم است؛ ولي اگر در محله شما اصلاً سيب ديگري نيست، براي باردهي بهتر، در آينده مي‌توانيد يک رقم ديگر هم در نزديکي بکاريد.

۷. تنش‌هاي محيطي و بيماري‌ها
اگر درختتان در طول سال گم‌وگور شدن برگ‌ها، لکه‌هاي شديد، آفات قوي، زردي عمومي و… داشته، ممکن است انرژي درخت به جاي تشکيل جوانه گل، صرف زنده ماندن شده باشد. در اين صورت، تقويت عمومي درخت با کود دامي کاملاً پوسيده در پاييز يا زمستان، به همراه برنامه منظم مبارزه با آفات و بيماري‌ها (در صورت وجود علائم) کمک مي‌کند.

چند کار عملي که از همين امسال مي‌توانيد انجام دهيد:
۱. بررسي کنيد مکان درخت حداکثر نور ممکن را بگيرد؛ اگر سايه شديد است، تا حد امکان مشکل را برطرف کنيد.
۲. اگر کود ازته زياد داده‌ايد، از اين به بعد ازت را کم کنيد و بيشتر به کودهاي فسفره و پتاسه و کمي ريزمغذي (مثل آهن، روي، بور) رو بياوريد.
۳. در اواخر زمستان، هرس ملايم انجام دهيد؛ فقط شاخه‌هاي خشک، بيمار، خيلي متقاطع و عمودي را برداريد، نه همه چيز را.
۴. يک لايه کود دامي کاملاً پوسيده دور ريشه (نه چسبيده به تنه) به ضخامت حدود ۳–۵ سانتي‌متر بريزيد و رويش را کمي با خاک مخلوط کنيد.
۵. آبياري منظم و عميق داشته باشيد، نه هر روز کم‌کم و سطحي.

در نهايت، اگر همه شرايط را تا حد خوبي رعايت کنيد و درختتان هم سالم و قوي به نظر برسد، به احتمال زياد از ۴–۵ سالگي به بعد کم‌کم شکوفه‌ها را خواهيد ديد. در باغداري، صبر خودش نصف درمان است. شايد امسال يا سال بعد که بهارش رسيد، با ديدن اولين شکوفه‌ها حسابي ذوق‌زده شويد 🌸.

براي مطالعه مطالب بيشتر درباره درختان ميوه و مراقبت از آن‌ها، مي‌توانيد مقالات سايت نارگيل را هم ببينيد؛ مطالب خوبي براي علاقه‌مندان به باغ و باغچه دارد.