این پرسش در زیر مطلب ژربرا؛ گلهای درشت و رنگارنگ، انتخاب محبوب برای گلدان و دستهگل مطرح شده است. علت خشک شدن ژربرا در راهپله و احتمال پوسیدگی ریشه؛ زمستان چقدر آب میخواهد و آیا بهار برمیگردد؟ پرسیده شده توسط: zz ۲۹ آذر ۱۳۹۰، ساعت ۱۷:۰۵ وضعیت: آفلاین بازدید: ۲۴۶ امتیاز سوال: ۱ ▲ ▼ × گلدان ژربرا دراوایل پاییز خریدم و در راهپله ی شمالی نگه داری کردم . یکبار به آن کود بایوتک دادم . چند گل داد ولی کم کم از بین رفت .گلدان سفالی آن همیشه مرطوب بود و اگر دیر به آن آب می دادم گلها پژمرده می شدند. کم کم برگها هم خشک شدند و گیاه به کل ازبین رفت. آیا ریشه ی گل من به خاطر آب زیاد پوسیده است؟ در زمستان نیاز به آب دارد ؟ آیا امیدی هست که در فصل بهار دوباره جان بگیرد؟
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹ پاسخ منتخب ۱۴ دی ۱۴۰۴، ساعت ۲۳:۴۴ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام بله، با توضيحي که داديد احتمال پوسيدگي ريشه و طوقه (قسمت اتصال ساقه به ريشه) خيلي بالاست. ژربرا ظاهرش ناز و خوشگل است، ولي از آن گلهاييست که اگر پايش هميشه «توي آب» باشد قهر ميکند و ميرود 😅. اينکه گلدان سفالي هميشه مرطوب بوده و کمکم برگها خشک شدهاند، دقيقاً با سناريوي پوسيدگي ميخواند: ريشهها در اثر خفگي و قارچها آسيب ميبينند، گياه ديگر آب را درست بالا نميکشد، و شما ميبينيد همزمان هم تشنگي نشان ميدهد هم با آبياري بدتر ميشود. نکتهي مهم اين است که ژربرا در راهپلهي شمالي معمولاً نور کم ميگيرد و در پاييز و زمستان هم دما و تهويه ممکن است مناسب نباشد. نور کم يعني مصرف آب گياه کم ميشود، پس اگر مثل قبل يا با فاصلهي کم آبياري شود، خاک دير خشک ميشود و ريشهها آسيب ميبينند. از طرفي کوددهي (مثل بايوتک) وقتي نور کم است يا ريشهها حال خوبي ندارند، ميتواند فشار بيشتري به گياه بياورد. خلاصه ژربرا آنجا احتمالاً گفته: «من با اين شرايط قرارداد ندارم!» در زمستان هم ژربرا آب لازم دارد ولي خيلي کمتر و اصوليتر: آبياري فقط وقتي ۲–۳ سانتيمتر سطح خاک خشک شد. نه بر اساس برنامهي ثابت. اگر محيط خنک و کمنور باشد، ممکن است فاصلهي آبياري به ۷ تا ۱۴ روز هم برسد (بسته به خاک، گلدان و دما). آب زيرگلداني را نگه نداريد و اگر خاک سنگين است (مثلاً باغچهاي يا خيلي رسي)، براي ژربرا اصلاً مناسب نيست. اينکه آيا اميدي هست بهار برگردد يا نه، بستگي دارد به اينکه تاج/طوقه و ريشههاي اصلي زنده مانده باشند. يک تست ساده: اگر چيزي از گياه باقي مانده، طوقه را خيلي آرام کنار بزنيد؛ اگر بافتها قهوهاي تيره، لِهيده، بدبو هستند معمولاً کار سخت ميشود. اما اگر هنوز سفت، روشن و بدون بوي بد است، اميد هست. ژربرا ميتواند دوباره از طوقه جوانه بزند، ولي فقط وقتي ريشه سالم باشد و شرايط درست شود 🌱. اگر گياه کاملاً از بين رفته (هيچ برگ/جوانهاي نيست)، پيشنهاد عملي اين است: گياه را از گلدان درآوريد و ريشهها را بررسي کنيد. ريشههاي سالم روشن و سفتاند؛ ريشههاي پوسيده تيره و نرم و گاهي توخالياند. اگر بخش سالم داريد، قسمتهاي خراب را حذف کنيد، گلدان را ضدعفوني کنيد و در خاک سبکتر بکاريد (مثلاً ترکيب پيت/کوکوپيت + پرليت + کمي خاک برگ). طوقه را زير خاک دفن نکنيد؛ ژربرا خيلي با اين موضوع مشکل دارد و سريع قارچي ميشود. بعد از کاشت مجدد، آبياري کم و نور بيشتر (کنار پنجره روشن با نور غيرمستقيم) معجزه ميکند. براي اينکه دفعه بعد ژربرا مثل يک مهمان باکلاس بماند: نور زيادِ غيرمستقيم، خاک سبک و زهکش عالي، آبياري بعد از خشک شدن سطح خاک، و کوددهي فقط وقتي گياه در رشد فعال است (بهار و تابستان) و با دوز کم. اگر هم محيط خيلي خنک يا مرطوب باشد، مراقب بيماريهاي قارچي مثل پوسيدگي طوقه باشيد. براي اطلاعات بيشتر و نکات ريزتر نگهداري و بيماريهاي ژربرا، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.