نام کاکتوس داخل عکس + شرایط نگهداری و روش تکثیر (قلمه‌زنی)

از روي عکس، اين گياه خيلي شبيه کاکتوس «رات‌تيل» يا دم‌موشي (Aporocactus / Disocactus flagelliformis) هست؛ همون کاکتوس آويزي که ساقه‌هاي باريک و کشيده مي‌ده و با گذشت زمان قشنگ از گلدون سرازير مي‌شه (انگار داره فرار مي‌کنه 😄). البته چون عکس کمي تار هست، ولي فرم ساقه‌ها و حالت رشدش به همين گروه خيلي مي‌خوره.

نور: نور زياد و فيلترشده بهترينه؛ کنار پنجره روشن (شرق/جنوب با پرده نازک) عاليه. آفتاب تند ظهرِ تابستون ممکنه ساقه‌ها رو بسوزونه، ولي کم‌نوري هم باعث مي‌شه گياه «دراز و بي‌جون» بشه و فاصله بين بندها زياد بشه.

آبياري: قانون طلايي کاکتوس‌ها: وقتي خاک کاملاً خشک شد آبياري کن. بهار و تابستون معمولاً بيشتر، پاييز و زمستون خيلي کمتر. اگر گلدون زهکش درست‌وحسابي نداشته باشه يا خاک هميشه نمناک بمونه، ريشه‌ها قهر مي‌کنن و مي‌گن: «پوسيدم!» 😅

خاک و گلدان: خاک سبک و پرزهکش: ترکيب آماده کاکتوس يا مخلوط پيت/کوکوپيت کم + پرليت زياد + کمي شن درشت. گلدان حتماً سوراخ زهکش داشته باشه. براي اين مدل آويزي، گلدون آويز يا لبه‌دار خيلي مناسب‌تره.

دما و تغذيه: دماي معمول خانه خوبه (حدود ۱۸ تا ۳۰). در زمستون اگر خيلي سرد و مرطوب بشه اذيت مي‌شه. کوددهي هم در فصل رشد (بهار و تابستون) ماهي يک‌بار با کود مخصوص کاکتوس رقيق‌شده کافيه.

تکثير و قلمه‌زني (خيلي ساده و کم‌دردسر): ۱) يک ساقه سالم ۸ تا ۱۵ سانتي ببُر. ۲) قلمه را ۳ تا ۷ روز در جاي سايه و خشک بگذار تا سرِ برش پينه ببنده (اين مرحله مهم‌ترين ضدپوسيدگيه). ۳) بعد قلمه را در خاک کاکتوسیِ کمي مرطوب بکار (نه خيس!). ۴) تا ريشه‌دهي، نور زيادِ غيرمستقيم بده و آبياري را خيلي کم و با فاصله انجام بده. معمولاً چند هفته تا يکي دو ماه ريشه مي‌ده. اگر دوست داشتي، مي‌توني چند قلمه رو کنار هم بکاري تا گلدون پرپشت‌تر بشه.

نکته‌هاي بيماري‌شناسي (چون کار من همين گير دادن به بيماري‌هاست): اگر ساقه‌ها نرم و آبکي شدن يا از پايين سياه شد، يعني آبياري زياد/زهکش بد باعث پوسيدگي شده. اگر لکه‌هاي پنبه‌اي ديدي، احتمالاً شپشک آردآلود مهمونه! (با پنبه آغشته به الکل و تکرار چندباره قابل کنترل است.)

براي اطلاعات بيشتر و ديدن مقاله‌هاي کامل‌تر نگهداري و تکثير کاکتوس‌ها، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.