چرا نهال پرتقال یک سالهام رشد نکرده و جوانهها زرد و ریز مانده؟ (راهحل برای جنوب گرم و خاک رسی) پرسیده شده توسط: نسرین مبشری ۳ فروردین ۱۳۹۲، ساعت ۱۳:۱۶ وضعیت: آفلاین بازدید: ۷ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام سال نو مبارک من پارسال یه درخت پرتقال موقع عید کاشتم ولی تاالان رشد ی نداشته اول گفتم شاید هنوز خودشو نگرفته اماالان که بهاره هم جوونه ی درست وحسابی نزده فقط چندتا جوونه ریز زرد رنگ داره که رشدی ندارن خودشم برگاش سبز زرد هستش اب وهوامون گرم و خشکه جنوب استان فارس وخاکشم خاک رس وکود حیوانی ابیاریم تابستون هرروز وزمستون دوروز درمیون چیکار کنم؟ممنون میشم کمک کنین
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۳ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۱ پاسخ منتخب ۱۳ دی ۱۴۰۴، ساعت ۰۸:۴۲ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام چندتا علامتي که گفتين (رشد نکردن، برگ سبز-زرد، جوانههاي ريز زرد) معمولاً يعني نهال «گير ريشه» شده و ترکيبي از تنش آبي + خاک رسي سنگين + تغذيه ناکافي (بهخصوص آهن/ازت) باعث شده موتور رشدش روشن نشه. خيالتون راحت، پرتقال لجبازه ولي اگر اصولي باهاش رفتار کنيم دوباره راه ميافته 😄 مهمترين نکته: آبياريتون براي خاک رس خيلي زياد و خطرناکه. آبياري هرروز (تابستون) در خاک رسي باعث ميشه دور ريشهها هوا کم بشه، ريشه خفه کنه و جذب عناصر مثل آهن و روي هم مختل بشه؛ نتيجهاش همون زردي و توقف رشده. پيشنهاد عملي: آبياري رو عميقتر ولي با فاصله بيشتر کنيد؛ يعني هر بار آنقدر آب بدين که تا عمق ۳۰–۴۰ سانت خيس بشه، بعد بذارين سطح خاک کمي خشک بشه و بعد دوباره آب بدين. معمولاً براي نهال پرتقال در گرماي جنوب، بهجاي هرروز، چيزي مثل هر ۳ تا ۵ روز يکبار (بسته به دما، باد، سايه، بافت خاک) بهتر جواب ميده. پاي طوقه (محل اتصال تنه به ريشه) رو چک کنيد. اگر خاک يا کود حيواني رو خيلي نزديک تنه ريخته باشين يا طوقه زير خاک رفته باشه، نهال هم رشدش ميخوابه هم مستعد پوسيدگي طوقه ميشه. دور تنه رو ۱۰–۱۵ سانت خالي نگه داريد و مطمئن بشيد طوقه دقيقاً همسطح خاکه (نه دفنشده، نه بالا افتاده). خاک رس + کود حيواني = اگر نپوسيده باشه دردسر! کود حيواني تازه ميتونه ريشه رو بسوزونه و شوري رو بالا ببره، مخصوصاً در مناطق گرم و خشک. اگر کود حيواني استفاده کردين، فقط کاملاً پوسيده و اون هم نه چسبيده به تنه؛ بهتره به شکل چالکود دور سايهانداز (دايرهاي دور درخت، نه کنار تنه) مصرف بشه. براي زردي برگها، در مرکباتِ خاکهاي سنگين و قليايي، خيلي وقتها پاي کمبود آهن (کلروز آهن) وسطه. راهحل سريع و مؤثر: کلات آهن EDDHA (۶٪) به خاک بدين (دور آبياري، نه پاي تنه). مقدار دقيق به سن و اندازه نهال بستگي داره، ولي براي نهال کوچک معمولاً حدود ۲۰ تا ۵۰ گرم در چند نقطه دور ريشه (دايرهاي) و بعد آبياري خوب جواب ميده. اگر برگها بيشتر زرد-سبز کمرنگ هستن و رشد کم شده، کمبود ازت هم ميتونه باشه؛ مقدار کم کود اوره يا سولفات آمونيوم بهصورت تقسيمشده (مثلاً ۲–۳ نوبت در بهار) کمک ميکنه، اما زيادهروي نکنيد چون در خاک گرم و با آبياري بد، ريشه بيشتر آسيب ميبينه. يک کار نجاتبخش: بهبود بافت خاک دور ريشه. اگر امکانش هست، دور نهال (در يک حلقه ۵۰–۸۰ سانتي) با کمپوست کاملاً رسيده + ماسه شسته + کمي گچ کشاورزي خاک رو سبکتر کنيد تا نفوذپذيري بهتر بشه. در خاکهاي رسي جنوب، گچ کشاورزي (نه آهک) گاهي خيلي کمک ميکنه ساختار خاک بهتر بشه و آب و هوا بهتر رفتوآمد کنن. همينطور مالچ (کاه و کلش، برگ خشک، چيپس چوب) روي خاک کمک ميکنه رطوبت يکنواختتر بمونه و ريشهها کمتر شوک بخورن 🌱 چند مورد هم سريع بررسي کنيد: آفتهايي مثل شته و شپشک ميتونن جوانهها رو ريز و زرد و بدحال کنن؛ پشت برگها و سرشاخهها رو نگاه کنيد اگر چسبناک يا پر از حشره ريز بود، اول آفت رو مديريت کنيد. همچنين اگر نهال در جاي خيلي بادگير يا آفتاب سوزان بدون محافظ کاشته شده، سايهبان توري ۳۰–۵۰٪ در اوايل فصل ميتونه کمک کنه تا جون بگيره. جمعبندي نسخه عملي شما: ۱) آبياري از هرروز به عميق و با فاصله تغيير کند. ۲) طوقه آزاد و خشک بماند و کود به تنه نچسبد. ۳) کلات آهن EDDHA + مقدار کم ازت در بهار (تقسيمشده). ۴) اصلاح خاک اطراف ريشه با مواد آلي رسيده و در صورت نياز گچ کشاورزي. ۵) بررسي آفت روي جوانهها. اگر اينها را انجام بدين، احتمال زياد تا اواخر بهار ميبينيد که درخت ميگه «باشه بابا، رشد ميکنم!» 😄 براي اينکه دقيقتر نسخه بدم، اگر ميتونيد بگيد: نهال پيوندي بوده يا بذري؟ آبياريتون قطرهايه يا کرتي؟ و اگر عکس از برگها و طوقه بفرستيد عالي ميشه. براي اطلاعات بيشتر هم پيشنهاد ميکنم مقالات سايت نارگيل رو مطالعه نماييد.