چطور از یک گل یا گیاه بذر بگیرم و برای خودم تکثیرش کنم؟ (از صفر تا شروع عملی) پرسیده شده توسط: مهرداد توفیقی ۲۳ اسفند ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۲۸ وضعیت: آفلاین بازدید: ۲۴۸ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × با عرض سلام و ادببنده هیچ گونه تخصصی در مورد گل و گیاه ندارم و شاید مثل بقیه مردم علاقمند هستم ، ولی علاقه بنده این اجازه را به من میده که عرض کنم میخواهم تولید بذر گل و گیاه را بدانم و عمل کنم ، مثلا" اگر بنده یک گل یا یک گیاه در یک جائی دیدم چگونه میتوانم برای پرورش آن چه به صورت صنعتی و یا غیر صنعتی اقدام کنم ، اصلا" اینطور عرض کنم که بعد از این همه سالی که از عمرم گذشت میخوام گل و گیاه تزئینی برای عشقم برای خودم و برای لذتم تولید کنم اصلا" به فروش یا غیره نیز فکر نمیکنم .ممنون میشم راهنمائی بفرمائید و یا مرجعی به من معرفی کنید.
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۳ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۱ پاسخ منتخب ۱۲ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۵:۳۹ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام براي شروع، يه نکته خيلي مهم اينه که همهي گياهها از طريق بذر مثل هم تکثير نميشن. بعضيها عالي بذر ميدن و همون بذرها عين والد درمياد، بعضيها بذر ميدن ولي بچههاشون «شبيه مامانبابا» نميشن (بهخصوص خيلي از گلهاي زينتي هيبريد)، و بعضيها هم اصلاً راحتتره با قلمه/پياز/تقسيم بوته تکثير بشن. خلاصه: اول بايد بفهميم گياهي که ديديد «چي هست» و «راه تکثير درستش چيه». قدم اول: شناسايي دقيق گياه. اگر يه گياه جايي ديديد و خوشتون اومد، قبل از هر کاري چندتا عکس واضح بگيريد: نماي کلي، برگها از نزديک، ساقه، و اگر گل دارد از روبهرو و کنار. بعد با يک اپليکيشن شناسايي (مثل PlantNet) حدس اوليه بزنيد و اسم علمي/لاتين رو پيدا کنيد. اسم علمي خيلي مهمه چون با اسم بازاري و محلي، آدم سرِ کوچه به کوچه ميخوره! قدم دوم: ببينيد بذرگيري شدني و منطقي هست يا نه. قانون سرانگشتي اينه: گياهان بذرزا مثل جعفري، گشنيز، ريحان، آفتابگردان، هميشهبهار، اطلسي (پتونيا) معمولاً راحتترند. اما در خيلي از گلهاي زينتیِ رايج، اگر رقم «هيبريد/F1» باشه، بذرش ممکنه نتيجهي يکسان نده و بهجاي اون گل خوشگل، يه چيزي دربياد که خودِ گياه هم تعجب کنه 😄. پس اگر «ثبات ويژگي» براتون مهمه، گاهي قلمهگيري از بذرگيري بهتره. قدم سوم: بذرگيري عملي (روش عمومي و قابل اجرا) ۱) اجازه بديد گل کامل بالغ بشه و وارد مرحلهي تشکيل ميوه/کپسول بذر بشه. خيليها گلها رو زود ميچينن و بعد ميگن چرا بذر نداريم؛ خب گياه فرصت نکرده! ۲) وقتي غلاف/ميوه/کپسول خشک و قهوهاي شد (يا تغيير رنگ داد و نرم و رسيده شد)، زمان برداشت نزديکه. ۳) بذرها رو خارج کنيد و کاملاً خشکشون کنيد (روي کاغذ، در سايه، با جريان هوا، ۳ تا ۷ روز). ۴) توي پاکت کاغذي نگهداري کنيد و رويش بنويسيد: نام گياه + تاريخ برداشت. نگهداري در جاي خنک و خشک بهترينه. قدم چهارم: تست جوانهزني قبل از اينکه کلي وقت و خاک و گلدون خرج کنيد ۱۰ عدد بذر برداريد، روي دستمال کاغذي مرطوب داخل ظرف دربدار (يا کيسه زيپدار) بذاريد، دماي ملايم (مثلاً ۲۰–۲۵ درجه) و نور غيرمستقيم. اگر مثلاً ۷ تا جوانه زد، يعني حدود ۷۰٪ قوه ناميه داريد. اين کار هم علمي است هم خيلي حال ميدهد 😄. قدم پنجم: کاشت بذر (قاعده طلايي) قاعدهي معروف: عمق کاشت ≈ ۲ تا ۳ برابر قطر بذر. بذرهاي خيلي ريز (مثل اطلسي) معمولاً روي سطح خاک پاشيده ميشن و فقط مهپاشي ميخوان. خاک سبک و تميز (مثلاً کوکوپيت+پرليت يا خاک مخصوص نشا) استفاده کنيد. آبياري هم بايد مثل چاي کمرنگ باشه: نه خشکي کامل، نه باتلاق. حواستون به بيماريها هم باشه (به عنوان پاتولوژيست گياهي بگم!) يکي از رايجترين دردسرهاي بذر و نشا، بيماري «مرگ گياهچه/بوتهميري» (Damping-off) است که يکهو نشا از ناحيه طوقه ميپوسه و ميخوابه. پيشگيري سادهاش: خاک استريل يا تميز، آبياري کنترلشده، تهويه خوب، و تراکم کم. اگر ديديد سطح خاک سبزک کپکي/جلبکي ميزنه يا بوي بد مياد، يعني رطوبت زياد بوده. اينجا گياهچهها ميگن: «خفه شديم!» 😅 اما اگر هدف شما “توليد براي دل خودم” هست، پيشنهاد طلايي من اينه: همزمان دو مسير رو جلو ببريد: ۱) بذرگيري براي تجربه، تنوع، و هيجانِ ديدن نسل جديد. ۲) قلمه/تقسيم بوته براي اينکه دقيقاً همون گياه محبوبتون رو داشته باشيد (خصوصاً شمعداني، پتوس، حسنيوسف، رز، بسياري از درختچههاي زينتي). اگر دوست داريد، شما فقط بگيد چه گياهي مدنظرتونه (يا عکسش رو بفرستيد) و بفرماييد شرايطتون چيه: خانه/بالکن/حياط، شهر و حدود دما، نور (آفتاب مستقيم چند ساعت)، و اينکه ميخوايد بذر بگيريد يا تکثير سريعتر. من دقيقاً راهنماييتون ميکنم که بهترين روش تکثير همون گياه چيه. براي مطالعه مرحلهبهمرحله و نکات بيشتر درباره تکثير، کاشت، و مراقبت از گياهان زينتي، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.