بهترین گیاه پوششی برای نمای ساختمان در یزد (گرما، آفتاب، دوام و زیرساخت) پرسیده شده توسط: مسعود امجدی ۶ اسفند ۱۳۹۱، ساعت ۰۳:۱۱ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۴۵ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × با سلام بنده مایلم نمای ساختمانی که میسازم را با گیاه پوشش بدم چند تا سوال دارم1 مقاوم ترین و پر رشد ترین گونه کدومه .با توجه به اینکه بنده در یزد زندگی میکنم که نور و افتاب و گرمای زیادی رو باید تحمل کنه پیشنهاد شما چیه ؟2 در بعضی عکس ها دیدم گونه هایی هستند که در بعضی فصل ها تغییر رنگ میدن در این زمینه چه اطلاعاتی میتونین بدین . در صورت وجود به کار من میان؟3 عمر این گونه ها چقدره ؟ یعنی چند سال یک بار باید تجدید پوشش بشه؟4زیر ساخت خاصی مد نظر هست مثلا با نوعی سیمانکاری برجسته ایستایی خواهد داشت ؟ یه سوال مجزا از بحث اینکه بعضی از انواع خاص گیاهان رو چگونه باید تهیه کرد مثلا در عکس ها پیچ های امین الدوله ای دیدم که رنگ و تراکم مختلفی داشتند و بسیار از گونه هایی که من از نزدیک دیدم زیباتر بوده فکر میکنم یک نمونه چینی بود یا ژاپنی . این ها در ایران هست و اگر بله از کجا میتوان سفارش داد ممنون میشم به سوال هام جواب داده بشه منتظرم
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹ پاسخ منتخب ۱۲ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۹:۳۰ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام براي يزد (آفتاب تيز، گرماي بالا، رطوبت کم و گاهي باد و گردوغبار)، بايد واقعبين باشيم: هر «پيچِ چسبان»ي که روي ديوار سبز و پرپشت ميبينيد، لزوماً براي اقليم يزد و بدون آبياري منظم جواب نميدهد. اما با انتخاب گونه مناسب + زيرساخت درست + برنامه آبياري حسابشده، ميشود نماي سبز خيلي شيکي داشت (و همسايهها را هم کمي حسود کرد 😄). 1) مقاومترين و پُررشدترين گونه براي يزد چيه؟ براي آفتاب و گرماي يزد، معمولاً اين گزينهها بهترين عملکرد را دارند (به ترتيب پيشنهاد عملي): • موچسب / پارتنو سيسوس (Boston ivy / Parthenocissus): رشد خوب، پوششدهي بالا، نسبتاً مقاوم. در يزد به آبياري قطرهاي منظم در تابستان نياز دارد، ولي از خيلي گزينهها بهتر تاب ميآورد. • پيچ اناري / پيچ انار (Campsis radicans): آفتابدوست، گرماپسند، گلدهي جذاب. براي نما عالي است اما بايد داربست/سازه داشته باشد (چسبانِ واقعي به ديوار نيست). • ياس رونده/ستارهاي (Star jasmine): هميشهسبز و خوشبو، اما در گرماي شديد و آفتاب مستقيمِ تماموقت يزد ممکن است اذيت شود مگر اينکه آبياري و سايهي نسبي داشته باشد. • پيچ امينالدوله (Lonicera): خوشعطر و محبوب، ولي در يزد اگر آفتابِ سوزانِ تمامروز بخورد، معمولاً نياز به آب و رسيدگي بيشتر دارد. بهترين حالت: جايي که صبح آفتاب، عصر نيمسايه باشد. نکته طلايي: اگر هدف شما «پوشش سريع و کمدردسر» است، گزينههاي داربستي (با کابل/توري) معمولاً در بلندمدت از چسبيدن مستقيم به ديوار بهتر مديريت ميشوند. 2) گونههايي که فصلها تغيير رنگ ميدهند چي هستند و به کار شما ميآيند؟ بله، گونههاي تغييررنگدهنده خيلي جذاباند. معروفترينها: • موچسب/پارتنو سيسوس: پاييز ميتواند قرمز/نارنجي خوشرنگ شود (اگر اختلاف دماي شب و روز و شرايط مناسب باشد). در يزد هم ممکن است رنگ بگيرد، ولي شدت رنگ مثل شهرهاي مرطوب/خنکتر هميشه نيست. • موچسب سهبرگ (Parthenocissus tricuspidata): تغيير رنگ پاييزي عالي، پوشش متراکم. اما در گرماي شديد آبياري کليدي است. اگر «چهارفصل سبز» ميخواهيد: بايد برويد سمت هميشهسبزها (مثل ياس ستارهاي)، ولي اگر «نماي هنریِ فصلدار» دوست داريد، موچسبها انتخاب درجهيکاند 🌿. 3) عمر اين پوششها چقدره؟ هر چند سال بايد تجديد بشه؟ اگر زيرساخت و آبياري درست باشد، اينها گياه يکساله نيستند؛ ميتوانند ۱۰ تا ۳۰ سال (و حتي بيشتر) عمر کنند. چيزي که معمولاً نياز به «تجديد» پيدا ميکند خود گياه نيست، بلکه: • هرس و فرمدهي (سالانه يا هر فصل رشد) • ترميم سيستم آبياري • اصلاح خاک پاي بوته و تغذيه تجديد پوشش معمولاً وقتي پيش ميآيد که از اول گونه نامناسب انتخاب شده يا ريشهها بهخاطر کمآبي شديد/شوري/گرماي بازتابي ديوار آسيب ديدهاند. 4) زيرساخت لازم هست؟ روي سيمانکاري برجسته ميايسته؟ اينجا مهمترين بخش ماجراست: پوشش سبزِ نما بدون زيرساخت درست، دير يا زود دردسر درست ميکند (هم براي گياه هم براي ساختمان). دو رويکرد داريد: الف) گياهان «چسبان» به ديوار (مثل برخي موچسبها): ممکن است به سطحهاي زبر بهتر گير کنند، اما ريسکهايي دارد: نفوذ به ترکها، گير افتادن رطوبت، کثيفي نما، دشواري تعميرات. روي نماي باکيفيت و عايقکاريشده بايد خيلي با احتياط انجام شود. ب) روش حرفهايتر: داربست/کابل استيل/توري با فاصله از ديوار: يعني يک سازه (کابلهاي استيل ضدزنگ يا توري گالوانيزه) با فاصله چند سانت از نما نصب ميکنيد تا گياه روي آن بالا برود. مزيتها: تهويه پشت پوشش، کاهش آسيب به نما، هرس و کنترل بهتر، دوام بالاتر. در يزد اين روش معمولاً عاقلانهتر است. براي پايکار هم يادتان باشد: حجم خاک کافي + زهکشي خوب + آبياري قطرهاي از خودِ انتخاب گونه هم مهمتر است. سوال جدا: گونههاي خاص (مثلاً امينالدولههاي متفاوت چيني/ژاپني) را از کجا تهيه کنيم؟ بعضي تفاوتهاي «تراکم و رنگ» در عکسها بهخاطر رقم (Cultivar)، سن گياه، نوع هرس، تغذيه، نور، و حتي اديت عکس است! ولي بله، ارقام خاصتر هم وجود دارند و بعضيشان در ايران هم پيدا ميشوند. راه تهيه: نهالستانهاي معتبر (تهران، کرج، محلات، اصفهان و شيراز معمولاً تنوع بالاتري دارند) + سفارش از توليدکنندههاي تخصصي گياهان زينتي. پيشنهاد ميکنم هنگام خريد حتماً اينها را بپرسيد: نام رقم دقيق، مقاومت به گرما، نياز آبي، و اينکه قلمه/نهال روي چه پايهاي توليد شده. اگر فروشنده فقط گفت «امينالدوله خوبه ديگه!» شما هم لبخند بزنيد و فرار کنيد 😄. اگر دوست داريد، براي اينکه دقيقترين پيشنهاد را بدهم، فقط اين ۴ مورد را بفرماييد: جهت نما (جنوبي/غربي…)، ارتفاع تقريبي پوشش، اينکه ميخواهيد هميشهسبز باشد يا فصلدار، و امکان آبياري قطرهاي داريد يا نه. براي اطلاعات بيشتر هم حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.