بهترین فصل کاشت ونوس حشره‌خوار (Dionaea muscipula) و خاک/آبیاری درستش

خاک موس یک خاک اسیدی و فقیر است،و ماسه و پرلایت از آبکی شدن خاک و احاطه شدن ریشه ها توسط آب جلوگیری میکنند.اگر میخواهید دانه ی این گیاه را بکارید، از ترکیب 70 درصد پیت موس 30 درصد ماسه ی بدون نمک استفاده کنید.پس از کاشت بذر به آرامی دانه ها را با آب اسپری نموده به طوریکه همیشه بستر نمناک باشد و در گلدان یا کیسه های پلاستیکی قرار داده و زیر چراغ فلورسنت نه چندان نزدیک با درجه حرارت بین 20 تا 25 درجه سانتی گراد قرار دهید و پس از نمایان شدن چند برگ ، گیاه را کم کم ابیاری را کمتر نموده و از گلدان ها و کیسه های پلاستیکی به مکانی روشن انتقال دهید.

سلام

براي ونوس حشره‌خوار بهترين زمان کاشت و جابه‌جايي (تعويض گلدان) معمولاً اواخر زمستان تا اوايل بهار است؛ يعني وقتي از خواب زمستاني بيدار مي‌شود و مي‌خواهد استارت رشد بزند. الان هم مي‌شود، ولي اگر وسط گرما يا زماني که گياه خيلي درگير رشد/شکار است جابه‌جايش کنيد ممکن است چند هفته قهر کند و تله‌ها کوچک‌تر يا سياه شوند (نگران‌کننده است ولي معمولاً برمي‌گردد). 🙂

در مورد خاک: ونوس عاشق خاک فقير و اسيدي است و از مواد غذايي زياد متنفر است (واقعاً مثل آدمي که با يک قاشق کود، ناراحت مي‌شود!). پيت‌ماس معمولاً انتخاب مطمئن‌تري از کوکوپيت است چون کوکوپيت گاهي نمک و املاح محلول بالاتري دارد و اگر خوب شسته/بافر نشده باشد مي‌تواند اذيت کند. اگر کوکوپيت خيلي باکيفيت و مخصوص گياهان گوشتخوار داريد و مطمئنيد کم‌نمک است، قابل استفاده است؛ ولي به طور کلي براي شروع پيت‌ماس بهتر است.

ترکيب پيشنهادي خاک: پيت‌ماس + پرليت. رايج‌ترين و امن‌ترين نسبت‌ها: ۵۰٪ پيت‌ماس + ۵۰٪ پرليت يا اگر محيط‌تان خيلي خشک است ۷۰٪ پيت‌ماس + ۳۰٪ پرليت. پرليت باعث هوادهي و جلوگيري از خفگي ريشه مي‌شود. (نکته مهم: پرليت را قبل مصرف خوب آبکشي کنيد که گردوغبارش کم شود.) از خاک باغچه، خاک برگ، کمپوست و کودها کلاً دوري کنيد.

آبياري‌اش تقريباً شبيه «نخل مرداب» از نظر روش سيني آب است، اما با يک شرط خيلي خيلي مهم: فقط آب بدون املاح. يعني آب مقطر/RO/آب باران (يا آب شهري فقط اگر TDS خيلي پايين باشد). بهترين روش: گلدان را داخل يک زيرگلداني بگذاريد و در فصل رشد ۱ تا ۲ سانت آب داخل زيرگلداني نگه داريد تا خاک هميشه مرطوب بماند، نه اينکه مثل سوپ شناور شود! در گرما مي‌تواند آب بيشتري مصرف کند، ولي غرقابي دائمیِ عميق مخصوصاً در هواي خنک باعث پوسيدگي ريشه مي‌شود.

اگر بخواهم خلاصه و کاربردي بگويم: بهار بهترين زمان، الان هم شدني ولي با احتياط؛ پيت‌ماس بهتر از کوکوپيت (مگر کوکوپيت کم‌نمکِ مطمئن)؛ پرليت ۳۰ تا ۵۰ درصد؛ آبياري هم سيني آب با آب سبک و بدون املاح. و يک نکته بامزه: بهش کود نديد؛ خودش شکار مي‌کند، نيازي به «ويتامين‌تراپي اجباري» ندارد 😄

براي اطلاعات بيشتر و نکات ريزتر (نور، خواب زمستاني، تعويض گلدان و…)، پيشنهاد مي‌کنم مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.