آیا کشت آلوئهورا در ساری ممکن است و چطور برای کاشتش تهیه نهال/بذر انجام دهیم؟ پرسیده شده توسط: حسین پورابراهیم ۴ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۲۱:۴۱ وضعیت: آفلاین بازدید: ۳۳ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × با سلام آیا در شهر ساری میتوانیم کشت آلوورا را انجام دهیم ؟ اگر می توانیم چگونه می توانم بذر لازم برای کاشت آلوورا را تهیه و کشت نمایم؟
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴ پاسخ منتخب ۱۳ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۵۷ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام بله، کشت آلوئهورا در ساري ممکن است؛ اما با يک شرط مهم: چون ساري رطوبت بالايي دارد و زمستانها هم ميتواند سرد شود، آلوئهورا را بهتر است در گلخانه يا فضاي سرپوشيدهي خيلي پرنور بکاريد تا هم از سرما و بارانهاي پيدرپي در امان باشد، هم گرفتار پوسيدگي ريشه نشود. آلوئهورا عاشق نور است و از «پاي خيس» متنفر! 😄 نکتهي کليدي براي ساري اين است که رطوبت و خاک سنگين (رسي) دشمن شماره يک آلوئهورا هستند. اگر فضاي باز داريد هم ميشود، ولي بايد حتماً بستر کاشت را سبک کنيد، زهکش عالي بدهيد و جايي انتخاب کنيد که باران مستقيم زياد رويش نريزد. اگر دما به زير حدود ۵ درجه برسد، گياه آسيب ميبيند و يخزدگي ميتواند کار را يکسره کند؛ پس براي زمستان، پوشش/گلخانه واقعاً خيالتان را راحت ميکند. در مورد «بذر»: از نظر علمي آلوئهورا بذر هم دارد، اما در عمل بهترين و رايجترين روش تکثير آلوئهورا بذر نيست؛ بلکه پاجوش (نهالچههاي کنار بوته مادر) است. چرا؟ چون بذرها ممکن است درصد جوانهزني پايينتري داشته باشند، رشدشان کندتر است و کيفيت و يکنواختي مزرعه مثل پاجوش تضمينشده نيست. خلاصه اگر دنبال کار مطمئن و اقتصادي هستيد، پاجوش سالم بخريد نه بذر. براي تهيه مواد کاشت: اگر هدف شما کشت جدي است، پاجوشهاي سالم و درشت را از توليدکنندههاي معتبر، گلخانهها يا مراکز فروش نهال تهيه کنيد. پاجوش خوب معمولاً ۳ تا ۵ برگ قوي دارد، پايهاش محکم است و علائم پوسيدگي، لکههاي نرم و بوي بد ندارد. اگر هم سراغ بذر رفتيد، فقط از فروشندهي معتبر با تاريخ توليد مشخص بگيريد، چون بذر کهنه مثل چاي مانده است؛ زور ميزند ولي حال نميدهد! 🙂 روش کاشت پيشنهادي (براي ساري، با ريسک کمتر): گلدان بزرگ يا بستر گلخانهاي با زهکشي عالي. خاک را ترکيبي از ماسه شسته + پرليت/پوکه معدني + مقدار کمي خاک برگ يا کوکوپيت بگيريد تا سبک و هواخور باشد. ته گلدان/بستر حتماً خروجي آب داشته باشد. پاجوش را بکاريد و بعد از کاشت، آبياري را با احتياط شروع کنيد؛ يعني اول اجازه دهيد زخمهاي احتمالي ريشه/پايه يکي دو روز خشک و ترميم شود، بعد يک آبياري سبک انجام دهيد. آبياري و مديريت رطوبت: قانون طلايي آلوئهورا اين است: وقتي خاک کاملاً خشک شد، آب بده؛ نه وقتي دلت برايش تنگ شد! 😅 در رطوبت بالاي ساري، فاصله آبياريها بيشتر ميشود. اگر ديديد برگها آبکي و نرم ميشوند يا پايه گياه تيره و شل ميشود، احتمال پوسيدگي ريشه و طوقه بالاست؛ سريع آبياري را کم کنيد، زهکش را بهتر کنيد و تهويه را بالا ببريد. نور و دما: آلوئهورا نور زياد ميخواهد (نور پشت پنجره روشن يا گلخانه پرنور). اگر يکدفعه از سايه به آفتاب مستقيم ببريد، ممکن است آفتابسوختگي بگيرد؛ پس تدريجي عادتش دهيد. دماي ايدهآل حدود ۱۵ تا ۳۰ درجه است. در زمستانهاي سرد، پوشش پلاستيکي/گلخانه يا انتقال به فضاي داخلي خيلي کمک ميکند. جمعبندي کاربردي: در ساري بهترين نسخه اين است که با پاجوش، در گلخانه يا محيط سرپوشيدهي پرنور و با خاک سبک و زهکش عالي شروع کنيد. بذر هم شدني است، ولي براي شروع و موفقيت بالا، پاجوش انتخاب حرفهايتري است. براي اينکه جزئيات بيشتري درباره خاک مناسب، آفات و بيماريها (مثل پوسيدگي ريشه در رطوبت بالا) و اصول نگهداري آلوئهورا بدانيد، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.