نام لاتين
garden mignonette
دانستنیهای علمی
دانستنی های علمی:
جنس گیاه اسپرک با نام Reseda یکی از جنس های گیاهان علفی و معطر و بومی نواحی مدیترانه و جنوب غرب آسیا می باشد. گونه های مختلف این جنس شامل گیاهان یکساله، دوساله و چندساله به ارتفاع 40 تا 130 سانتیمتر می باشند. برگ ها در ابتدا به صورت روزت بوده و سپس دارای آرایش مارپیچی و روی ساقه دیده می شوند، این برگ ها در گونه های مختلف می توانند دارای حاشیه ای یکپارچه یا دندانه دار یا پرمانند و به طول 1 تا 15 سانتیمتر باشند. گل ها در خوشه های بلند و باریک تشکیل شده و کوچک (به قطر 4 تا 6 میلیمتر)، به رنگ های سفید، زرد، نارنجی یا سبز و با چهار تا شش گلبرگ وجود دارند. میوه ها کوچک و به صورت کپسول خشک بوده که هر میوه حاوی چندین بذر می باشند.
![اسپرک باغی]()
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی معتدل تا نیمه گرمسیری
خاک مورد نياز
خاک های به خوبی آبیاری شده و کمی قلیایی
|
گیاه "اسپرک باغی" یا "اسپرک معمولی" با نام علمی Reseda odorata یکی از گونه های جنس Resada و بومی حوزه مدیترانه می باشد، اما برخی از گونه های وحشی آن در بخش های دیگر جهان نیز یافت شده اند. از این گیاهان به دلیل عطر خوش گل ها، اغلب به عنوان گیاهی زینتی استفاده می شود. همچنین از اسانس آنها برای تهیه انواع عطرها و خوشبو کننده ها استفاده می شود.
این گیاه یکساله و علفی بوده که ساقه هایی به ارتفاع حداکثر 80 سانتیمتر تولید خواهد کرد. گل ها به صورت گل آذین های خوشه ای و هر خوشه دارای تعدادی گل می باشد. این گل ها معطر بوده و دارای شش گلبرگ سفید تا مایل به زرد یا مایل به سبز هستند. در سطح رویی گلبرگ ها سه خط جدا از هم و لوب هایی انگشت مانند دیده می شود. در مرکز هر گل بیش از 25 پرچم با بساک هایی نارنجی رنگ و آویزان وجود دارد.
![garden mignonette]()
شرایط محیط رشد
اسپرک باغی گیاهی است با شرایط رشدی آسان که به راحتی می تواند در خاک های به خوبی آبیاری شده و کمی قلیایی و مکان های آفتابی یا کمی سایه (در تابستان های گرم و طولانی) رشد کند.
![Reseda Odorata]()
مقابله به آفات اسپرک باغی
آفات رایج اسپرک باغی (Reseda odorata)
شتهها با مکیدن شیره گیاه باعث پیچیدگی برگها و ترشح عسلک میشوند؛ کنترل با شستوشوی گیاه با آب، حذف سرشاخههای آلوده و استفاده از صابون حشرهکش مؤثر است. تریپسها لکههای نقرهای و بدشکلی گل ایجاد میکنند؛ نصب کارت زرد، افزایش رطوبت محیط و در صورت شدت، محلولپاشی حشرهکشهای کمخطر توصیه میشود. مینوز برگ با ایجاد دالانهای روشن در برگها دیده میشود؛ جمعآوری برگهای آلوده و استفاده از تلههای زرد به کاهش آن کمک میکند. حلزون و لیسه در شرایط مرطوب برگ و جوانهها را میجوند؛ جمعآوری دستی، طعمهگذاری و خشک نگهداشتن سطح خاک راهکارهای مناسباند.
بیماریهای مهم و نشانهها
سفیدک پودری با پوشش سفید روی برگها و کاهش رشد همراه است؛ تهویه مناسب، پرهیز از آبیاری بارانی و حذف اندامهای آلوده پایه کنترل است. پوسیدگی ریشه و طوقه (اغلب در خاکهای سنگین) باعث زردی و پژمردگی میشود؛ اصلاح زهکشی، آبیاری منظم ولی کمحجم و ضدعفونی بستر کاشت توصیه میگردد. لکهبرگی قارچی با نقاط قهوهای و هالهدار مشاهده میشود؛ حذف بقایای آلوده، فاصلهگذاری بوتهها و محلولپاشی قارچکشهای مجاز در صورت نیاز مفید است.
اصول پیشگیری و مدیریت تلفیقی
بهترین راه کاهش آفات و بیماریها، پیشگیری با خاک سبک و زهکشدار، نور کافی، و پایش هفتگی است. تغذیه متعادل (پرهیز از ازت زیاد) و حذف علفهای هرز، فشار آفت را کم میکند. در صورت استفاده از سموم، تناوب ماده مؤثره و رعایت برچسب، از مقاومت و آسیب به گردهافشانها جلوگیری میکند.
![اسپرک باغی]()
نحوه تکثیر اسپرک باغی
تکثیر این گیاهان از طریق کشت بذر در بهار و به صورت سطحی و در زمین اصلی صورت می گیرد. این گیاهان برای انتقال و کشت غیرمستقیم بسیار حساس بوده و نباید پس کشت آنها را منتقل نمود. بذرها معمولاً حدود دو هفته پس از کشت، جوانه خواهند زد. کشت پاییزه این گیاهان در مناطقی دمای زمستان به کمتر از منفی 10 درجه سانتیگراد نمی رسید، انجام می شود.