آلاله برفی - گیاهان بومی ایران

نویسنده: شیما حسن زاده
تاریخ انتشار: 1399/02/03
آلاله برفی - گیاهان بومی ایران
آلالهٔ برفی (*Ficaria kochii*) گیاهی علفی و چندساله از تیرهٔ آلاله‌ایان است که در فصل‌های خنک رشد فعال‌تری دارد. **شرایط رشد** آن معمولاً شامل دمای معتدل تا خنک (حدود ۵ تا ۲۰ درجهٔ سانتی‌گراد)، **رطوبت متوسط تا بالا** و خاک همواره کمی مرطوب است؛ از نظر **نور**، نیم‌سایه تا آفتاب ملایم را می‌پسندد و در گرمای شدید و خشکی، بخش‌های هوایی می‌تواند زودتر از بین برود.

از نظر **بومی و زیستگاه**، این گونه متعلق به بخش‌هایی از اروپا و نواحی پیرامون آن گزارش می‌شود و بیشتر در **حاشیهٔ جنگل‌های مرطوب، چمنزارهای نمناک، کنار جویبارها و خاک‌های غنی از مواد آلی** دیده می‌شود.

**خصوصیات ظاهری** شامل برگ‌های قاعده‌ای براق و قلبی/کلیوی‌شکل با دمبرگ نسبتاً بلند، ساقهٔ کوتاه تا خوابیده و گل‌های زردِ درخشان با گلبرگ‌های باریک و متعدد (ظاهر ستاره‌ای) است؛ گیاه معمولاً به‌صورت لکه‌ای و متراکم گسترش می‌یابد و در پایان فصل رویش، اندام‌های زیرزمینی به بقای آن کمک می‌کنند.

**نام رایج** در فارسی معمولاً «آلالهٔ برفی» (گاه به‌طور کلی در گروه آلاله‌های بهاره) به‌کار می‌رود؛ در منابع انگلیسی این گروه اغلب با نام‌های **Lesser celandine** یا **Fig buttercup** شناخته می‌شود. (کاربرد دارویی/صنعتی شاخص و بسیار مشهور برای این گونه به‌طور عمومی گزارش نمی‌شود.)

Nargil_Ficaria kochii
نام علمي
Ficaria kochii
نام لاتين
خانواده (تيره)

خصوصیات - معرفی


نور مورد نياز
نور مورد نیاز گیاه آلاله برفی
متوسط
آبياري و رطوبت
رطوبت مورد نیاز  آلاله برفی
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
دمای مورد نیاز  آلاله برفی
20-23 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک مورد نیاز  آلاله برفی
کوهپایه ها

آلاله برفی گیاهی چندساله از تیره آلاله گان می باشد. از تیره های بزرگ نهاندانگان شامل 50 جنس و تقریبا 2000 گونه است. در این تیره اکثر گونه ها به علت دارا بودن گلوکوزیدها و آلکالوئیدها کم و بیش سمی هستند. بعضی از گونه ازنظرپژشکی اهمیت فراوان دارند. برخیاز آلکالوئیدهای این گیاه در ساخت حشره کش ها به کار می روند. خاستگاه آن غرب آسیا بوده و بیشتر در ارتفاعات کوهستانی رشد می کند. این گیاه بدون نظر متخصص و پزشک نبایستی مورد استفاده قرار بگیرد. 

شرایط محیط رشد


دما و چرخه فصلی

Ficaria kochii (آلاله برفی) یک ژئوفیت بهاره است و بهترین رشد را در آب‌وهوای معتدلِ خنک نشان می‌دهد. دمای بهینه رشد رویشی معمولاً حدود ۵ تا ۱۵ درجه سانتی‌گراد است و در هوای گرم، بخش هوایی سریع‌تر وارد خواب می‌شود. زمستان‌های ملایم تا سرد و بهار خنک به تشکیل برگ و گل‌دهی کمک می‌کند.


نور

این گیاه به نور ملایم تا نیم‌سایه سازگار است؛ شرایط مشابه حاشیه جنگل‌های برگ‌ریز، که در اواخر زمستان و اوایل بهار نور بیشتری دریافت می‌شود. آفتاب مستقیم و شدیدِ اواخر بهار می‌تواند باعث کاهش طراوت برگ‌ها و کوتاه شدن دوره رشد شود.


رطوبت و آب

در فصل رشد (اواخر زمستان تا بهار)، خاک باید یکنواخت مرطوب بماند. رطوبت متوسط تا نسبتاً بالا و آبیاری منظم بدون غرقابی شدن بهترین نتیجه را می‌دهد. پس از پایان گل‌دهی و آغاز خواب تابستانه، کاهش آبیاری توصیه می‌شود تا اندام‌های زیرزمینی در خاک بیش از حد خیس نمانند.


خاک و زهکشی

خاک ایده‌آل، لوم یا لوم-رسیِ غنی از ماده آلی با زهکشی مناسب است؛ خاک‌های شبیه جنگلی (دارای برگ‌پوسیده) برای آن مطلوب‌اند. pH نزدیک به خنثی تا کمی اسیدی معمولاً مناسب است. خاک‌های خیلی سنگین و کم‌هوا یا بسترهای دائماً باتلاقی خطر پوسیدگی را افزایش می‌دهند.


مکان کاشت و مدیریت بستر

کاشت در بسترهای خنک، سایه‌دار و دور از بادهای خشک‌کننده توصیه می‌شود. مالچ آلی سبک به حفظ رطوبت و بهبود ساختمان خاک کمک می‌کند، اما باید اجازه دهد سطح خاک در دوره خواب تا حدی خشک‌تر شود.

Ficaria kochii

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

ترکیبات اصلی سازنده اسانس اندام هوایی آلاله برفی شامل فیتول، فارنزول، متیل لینولئات و فارنزون می باشد. بر طبق تحقیقات انجام شده فراوان ترین اسیدهای چرب یافته شده در روغن آلاله برفی پالمتیک اسید، لینولنیک اسید و لینولئیک اسید بودند، بنابراین این گیاه دارای خواص دارویی بی شماری می باشد. 

آلاله برفی - گیاهان بومی ایران

ساير تصاوير :  


گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره آلاله و جنس های آن

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4.89 از ۵، بر اساس 9 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید