فیجیبا

دانستنیهای علمی

رده‌بندی و خویشاوندی

Fibigia clypeata که در فارسی گاهی «فیجیبا» نامیده می‌شود، متعلق به خانواده Brassicaceae (شب‌بویان / خردلیان) است. این گونه در جنس Fibigia قرار دارد که شامل چند گونه باریک‌اندام و کم‌جمعیت در اوراسیا است. خویشاوندی آن با گیاهان خردل، کلزا و شب‌بوی‌ها از نظر ریخت‌شناسی و ترکیبات شیمیایی مشهود است.

منطقه بومی و پراکنش

زیستگاه بومی Fibigia clypeata عمدتاً در شرق مدیترانه، بالکان، قفقاز و بخش‌هایی از آسیای غربی است. این گونه در برخی نواحی ایران، ترکیه، یونان و کشورهای مجاور بر روی رویشگاه‌های سنگی و آهکی دیده می‌شود. پراکنش آن اغلب لکه‌ای و وابسته به ریزاقلیم‌های خشک و نیمه‌خشک است.

زیستگاه و بوم‌شناسی

Fibigia clypeata معمولاً در دامنه‌های سنگلاخی، پرتگاه‌های آهکی و خاک‌های فقیر از مواد آلی می‌روید. این گیاه به شرایط پرنور، بادخیز و تنش خشکی سازگار شده است. ریشه‌های عمیق و برگ‌های نسبتاً ضخیم به آن امکان بقا در فصل‌های کم‌بارش را می‌دهند.

پیشینه پژوهشی و اهمیت علمی

این گونه از قرن نوزدهم در فلورهای منطقه مدیترانه و خاورمیانه توصیف شده و به عنوان یک تاکسون شاخص برای مطالعه سازگاری‌ها در تیره خردلیان مناطق خشک به کار رفته است. پژوهش‌ها روی دانه و کپسول‌های آن در مطالعات فیلوژنتیک و آرایه‌شناسی Brassicaceae اهمیت دارد.

خصوصیات - معرفی

گیاهی با گل های زرد و میوه های کوک قهوه ای به ارتفاع تا 60 سانتیمتر که حاشیه برگ های آن هنگام خشک شدن دیرتر از سطح برگ می ریزد و شکل جالبی به خود می گیرد. فرم رشد گیاه چندساله می باشد. گرده افشانی این گیاه توسط حشرات انجام می شود. این گیاه به خشکی نیز مقاوم است. گل نر وماده هر دو بر روی یک گیاه قرار دارند. 

شرایط نگهداری فیجیبا

نور مورد نياز متوسط آبياري و رطوبت خشک دماي مورد نياز 18-20 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز مکان های صخره ای و کوهپایه ها

این گیاه برای رشد نیاز به آفتاب کامل دارد. خاک شنی لومی و کمی سنگین را می پسندد. این گیاه در خاک ضعیف قادر به رشد نیست. این گیاه خشکی خاک نیز مقاوم است و نیاز به خاک همیشه مرطوب ندارد. 

نحوه تکثیر فیجیبا

تکثیر این گیاه توسط بذر انجام می شود. باد بذرهای این گیاه را به اطراف می پراکند و باعث رشد در سال های آینده می شود. 

سایر اطلاعات

بخش خوراکی گیاه فیجیبا، برگ آن می باشد.