نام علمي
Ferocactus cylindrac
نام لاتين
California Barrel Cactus
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
15 تا 25 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک بسیار سبک، شنی یا سنگریزهای با زهکشی عالی، فقیر از نظر مواد آلی، با pH خنثی تا کمی قلیایی (حدود 6.5 تا 8)
|
دانستنیهای علمی
ردهبندی و خویشاوندی گیاهشناسی
Ferocactus cylindraceus که در فارسی با نام «کاکتوس بشکهای کالیفرنیایی» شناخته میشود، از خانواده Cactaceae و زیرخانواده Cactoideae است. این گونه به جنس Ferocactus تعلق دارد که شامل کاکتوسهای ستونی-بشکهای با خارهای بسیار قوی و اغلب قلابدار است. نام گونهای cylindraceus به فرم استوانهای و کشیده ساقه اشاره دارد.
منطقه بومی و پراکنش جغرافیایی
زیستگاه طبیعی Ferocactus cylindraceus صحرای موهاوی، صحرای سونورا و نواحی خشک جنوبغربی آمریکای شمالی است. این گونه در ایالتهای کالیفرنیا، آریزونا، نوادا و بخشهایی از یوتا و همچنین در شمال باخا کالیفرنیا در مکزیک مشاهده میشود. پراکنش آن معمولاً در ارتفاعات پایین تا متوسط، جایی که شرایط فوقالعاده خشک و تابش آفتاب شدید است، متمرکز است.
زیستگاه و بومشناسی
این کاکتوس در دامنههای سنگلاخی، شیبهای ماسهای و بستر رودخانههای فصلی رشد میکند. توانایی ذخیرهسازی آب در بافت گوشتی ساقه و داشتن خارهای متراکم، آن را برای بقا در محیطهای با تبخیر بالا و بارندگی بسیار کم سازگار کرده است. ریشههای سطحی اما گسترده به گیاه اجازه میدهند تا از بارانهای کوتاهمدت حداکثر استفاده را ببرد.
تاریخچه نامگذاری و مطالعه علمی
Ferocactus cylindraceus در قرن نوزدهم توسط کاکتوسشناسان اروپایی بر اساس نمونههای جمعآوریشده از کالیفرنیا توصیف شد. نام جنس Ferocactus از واژه لاتین “ferox” به معنی «خشن یا درندهخو» به دلیل خارهای بسیار سخت و پررنگ این گروه گرفته شده است. در گذشته، این گونه تحت نامهای مترادفی در منابع قدیمیتر ذکر شده، اما طبقهبندی مدرن آن را بهطور پایدار در جنس Ferocactus قرار داده است.
خصوصیات - معرفی
ساقه و فرم کلی گیاه
کاکتوس Ferocactus cylindraceus دارای ساقهای استوانهای تا بشکهایشکل است که در سنین جوانی کشیدهتر و استوانهای و در گیاهان مسنتر بهتدریج کمی بشکهای میشود. قطر ساقه معمولاً بین ۲۰ تا ۴۰ سانتیمتر و ارتفاع آن در شرایط مطلوب میتواند تا بیش از ۱ متر برسد. رنگ ساقه عموماً سبز تیره تا سبز متمایل به آبی است و شیارهای عمیق طولی (دندهها) سطح گیاه را به واحدهای برجسته و منظم تقسیم میکند.
دندهها و آرئولها
دندهها در این گونه ضخیم، برجسته و نسبتاً مستقیم هستند و تعداد آنها معمولاً بین ۱۸ تا ۳۰ عدد متغیر است. بر روی هر دنده، ردیفی از آرئولها (نقاط پشمالو و متراکم) قرار دارد که محل رویش خارها و گلهاست. آرئولها بیضی تا گرد، با کرکهای زرد تا خاکستری بوده و در فواصل منظم روی دندهها چیده شدهاند که به گیاه ظاهری منظم و معماری میدهد.
خارها
مشخصه بارز این کاکتوس، خارهای بلند و قوسدار آن است. خارهای مرکزی معمولاً 4 تا 7 عدد در هر آرئول بوده و میتوانند تا ۷–۱۰ سانتیمتر طول داشته باشند. رنگ خارها از زرد طلایی تا قرمز متمایل به قهوهای متغیر است و با افزایش سن، کمی خاکستری یا مات میشوند. خارهای شعاعی نازکتر و کوتاهترند و بهصورت شعاعی در اطراف خارهای مرکزی قرار میگیرند و پوششی محافظ روی سطح ساقه ایجاد میکنند.
گل و میوه
گلها معمولاً در ناحیه تاج گیاه ظاهر میشوند و به شکل قیفی تا زنگولهای کوچک هستند. رنگ گلها زرد روشن تا زرد مایل به نارنجی است و قطر هر گل حدود ۳ تا ۵ سانتیمتر میباشد. گلبرگها باریک، نوکتیز و کمی براقاند. میوهها استوانهای تا تخممرغیشکل، با رنگ زرد مایل به سبز و دارای بافت گوشتیاند که درون آن بذرهای ریز و تیرهرنگ جای گرفتهاند.
شرایط محیط رشد
نور مناسب برای Ferocactus cylindraceus
این کاکتوس به نور بسیار زیاد و مستقیم نیاز دارد. بهترین محل، پشت پنجره جنوبی یا غربی با حداقل ۴–۶ ساعت نور مستقیم خورشید در روز است. در فصول گرم، اگر شدت نور خیلی زیاد است، استفاده از پرده نازک برای جلوگیری از سوختگی اپیدرم توصیه میشود. در فضای باز باید در محیطی بدون سایه درخشان کاشته شود.
دما و تحمل سرما و گرما
Ferocactus cylindraceus گیاهی گرمادوست است. دمای ایدهآل رشد بین ۲۰ تا ۳۲ درجه سانتیگراد است. این گیاه برای مدت کوتاه دماهای نزدیک ۰ درجه را تحمل میکند، اما یخزدگی واقعی به بافت آن آسیب میزند. در زمستان دمای ۸ تا ۱۵ درجه برای دوره استراحت مناسب است و به تشکیل جوانه گل کمک میکند.
رطوبت و آبیاری
رطوبت پایین و جریان هوای خوب برای این کاکتوس ضروری است. از نگهداری در اتاقهای بسیار مرطوب یا بدون تهویه خودداری کنید. در فصل رشد (بهار و تابستان) پس از خشک شدن کامل سطح و عمق خاک آبیاری عمیق انجام دهید. در پاییز آبیاری را کم کرده و در زمستان تقریباً قطع کنید تا ریشهها دچار پوسیدگی نشوند.
خاک و زهکشی
خاک باید بسیار سبک، معدنی و با زهکشی سریع باشد. ترکیبی از شن درشت، پرلیت، پوکه یا خرده آجر همراه با مقدار کمی خاک برگ یا کمپوست که در مجموع حداکثر ۲۰–۳۰٪ بخش آلی داشته باشد مناسب است. گلدان دارای سوراخهای متعدد کف و زیرگلدانی خالی از آب ماندگار، برای جلوگیری از پوسیدگی ریشه ضروری است.
گلدان، تغذیه و سایر شرایط محیطی
گلدان کمی تنگ رشد فشرده و سالمتری ایجاد میکند. در فصل رشد، هر ۴–۶ هفته از کود مخصوص کاکتوس با نیتروژن کم استفاده شود. قرار دادن گیاه در محیطی پرنور، خشک، با تهویه مناسب و بدون تغییرات شدید دمایی کلید موفقیت در پرورش این گونه است.
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره کاکتوس و جنس های آن