دم موشی

دانستنیهای علمی

گیاه دم موشی درختچه ای خزان شونده است از خانواده بودیاسه که بومی کشور چین و ژاپن میباشد.
این گیاه به علت داشتن گل‌های خوشه‌ای كشيده در فارسی دم موشی نامیده شده است.
این گیاه در سال 1887 در چین کشف شد و بعدها به سنت پترزبورگ و فرانسه فرستاده شد.
امروزه این گیاه در استرالیا و بریتانیا و نیوزیلند به طور گسترده یافت میشود.
اين جنس دارای گونه‌ها ی متعدد میباشد.
گل‌ها ی این گیاه به رنگهای سفيد، آبی، بنفش روشن و تیره و صورتی و ارغوانی میباشند.
این گیاه به علت گلهای زیبایی که دارد جزء گیاهان زینتی فضای باز محسوب شده و جهت کاشت توده ای و یا پوشش کنار دیوار و کاشت به عنوان تک درختچه کاربرد دارد.

خصوصیات - معرفی

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت مرطوب دماي مورد نياز 11 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک ماسه ای یا آهکی غنی و مرطوب و خوب زهکشی شده

این درختچه تا 5 متر رشد می کند و گستردگی آن 4 متر میباشد و بین 5 تا 10 سال زمان میبرد تا به رشد نهائی خود برسد.
پوست این درخت قهوه ای میباشد و برگها نیزه ای شکل و کشیده و به رنگ سبز تیره میباشند که بین 7 تا 13 سانتی متر میباشند.
گل های این درخت معمولا بنفش رنگ هستند و معطرو به صورت گل‌آذین خوشه‌ای متراکم میباشند.
از اواسط تابستان تا پائیز ظاهر می‌شوند و طولی کمتر از 20 سانتی متر دارند گلها همزمان هم نر هستند هم ماده.
این گلها برای بسیاری از گونه های پروانه منبع شهد می باشند.

شرایط محیط رشد

نگهداری از این گیاه به شرح زیر میباشد:
بهتر است گیاه در جای آفتابی یا نیمسایه قرار گیرد (قرار گیری درآفتاب کامل باعث رشد بهتر گیاه میشود.)
خاک آهکی یا ماسه ای مرطوب و غنی و خوب زهکشی شده خاک مناسب میباشد.
دمای مطبوع برای این گیاه 11 درجه میباشد و تا دمای -15 درجه این گیاه تحمل سرما را دارد ولی اگر دمای هوا سرد تر شود ، گیاه از بین خواهد رفت.
آبیاری به صورت متوسط صورت پذیرد.

مقابله به آفات دم موشی

آفات رایج و روش‌های کنترل

در Buddleja davidii (دم‌موشی)، شته‌ها (Aphids) و کنه تارتن (Spider mites) از آفات متداول‌اند و با مکیدن شیره گیاهی باعث پیچیدگی برگ، ضعف رشد و گاهی ترشح عسلک و رشد کپک دوده‌ای می‌شوند. پایش هفتگی زیرِ برگ‌ها و هرس شاخه‌های شدیداً آلوده، اولین اقدام کلیدی است. برای کنترل، شست‌وشوی گیاه با آب، افزایش رطوبت محیط (علیه کنه)، و استفاده هدفمند از صابون حشره‌کش یا روغن باغبانی در ساعات خنک توصیه می‌شود. در آلودگی‌های شدید، از حشره‌کش‌های کم‌خطر و انتخابی مطابق برچسب و با رعایت فاصله تا گلدهی (حفاظت از گرده‌افشان‌ها) استفاده کنید.

بیماری‌ها و مدیریت آن‌ها

سفیدک پودری (Powdery mildew) و لکه‌برگی‌های قارچی ممکن است در شرایط سایه، تهویه ضعیف و رطوبت بالا بروز کنند و به شکل پوشش سفید یا لکه‌های قهوه‌ای روی برگ ظاهر شوند. نور کافی، فاصله کاشت مناسب و آبیاری از پای بوته (نه روی برگ) مؤثرترین پیشگیری است. برگ‌های آلوده را جمع‌آوری و حذف کنید و از کوددهی نیتروژنه بیش‌ازحد پرهیز شود. در صورت تداوم، قارچ‌کش‌های مجاز مانند ترکیبات گوگردی یا بی‌کربنات پتاسیم (مطابق دستور مصرف) می‌توانند کمک‌کننده باشند.

پوسیدگی ریشه و خطاهای نگهداری

خاک سنگین و زهکشی ضعیف می‌تواند پوسیدگی ریشه را تشدید کند و باعث زردی، پژمردگی و عقب‌ماندگی رشد شود. اصلاح زهکشی، کاهش دفعات آبیاری و کاشت در خاک سبک یا بستر مرتفع، اصلی‌ترین راه مقابله است.

نحوه تکثیر دم موشی

تکثیر:
از طریق تهیه قلمه چوب سخت در پائیز امکان‌پذیر است.

مروری بر تولیدمثل Buddleja davidii

بیدلجا دیویدی (دم‌موشی/درختچه پروانه) به‌طور گسترده به‌عنوان گیاه زینتی در باغ‌ها نگهداری می‌شود؛ بنابراین هم تکثیر رویشی و هم تولیدمثل جنسی از طریق بذر برای آن کاربردی است. گل‌ها شهد فراوان دارند و معمولاً توسط حشرات گرده‌افشانی می‌شوند و سپس کپسول‌های بذر فراوان تشکیل می‌گردد.

تکثیر از بذر (جنسی)

پس از رسیدن کپسول‌ها، بذرهای بسیار ریز تولید می‌شود که با باد به‌خوبی پراکنده می‌گردند. برای تکثیر خانگی، بذرها را روی بستر سبک و مرطوب (مانند کوکوپیت/پیت+پرلیت) سطحی بپاشید و با لایه ضخیم خاک نپوشانید، چون جوانه‌زنی به نور حساس است. دمای معتدل و رطوبت یکنواخت به سبز شدن کمک می‌کند. نشاها پس از چند برگ حقیقی به گلدان جدا منتقل می‌شوند.

قلمه ساقه (روی‌زاد/نیمه‌خشبی)

رایج‌ترین روش تکثیر زینتی قلمه‌گیری است، چون گیاهان هم‌شکل و سریع‌تر به گل می‌نشینند. قلمه‌های جوان در فصل رشد یا قلمه‌های نیمه‌خشبی اواخر تابستان انتخاب می‌شوند؛ برگ‌های پایینی حذف و قلمه در بستر بسیار سبک و مرطوب کاشته می‌شود. استفاده از هورمون ریشه‌زایی و ایجاد رطوبت بالا (مثلاً کاور پلاستیکی) درصد ریشه‌دهی را افزایش می‌دهد.

خوابانیدن (لایه‌گذاری) و تقسیم بوته

در باغ، خوابانیدن شاخه‌های انعطاف‌پذیر روشی کم‌ریسک است: بخشی از شاخه با خراش سطحی در خاک ثابت می‌شود تا ریشه دهد و سپس از بوته مادر جدا می‌گردد. در گیاهان مسنِ چندساقه، تقسیم بوته در زمان رکود ممکن است، اما معمولاً نسبت به قلمه کمتر استفاده می‌شود.

عوارض جانبی - هشدار

بیماری خاصی این گیاه را تهدید نمیکند فقط همانطور که در بالا ذکر شد در معرض یخ زدگی قرار نگیرد.

ساير تصاوير :