سلامانه -مرضیه نوروزی: اگر کودکتان بیاشتهاست و میل کمی به خوردن غذا دارد، بهتر است قبل از هر اقدامی به دنبال عامل موثر در بروز بیاشتهایی او باشید.
دکتر احمد اسماعیلزاده، متخصص تغذیه و رژیمدرمانی و استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران در گفتوگو با خبرنگار پایگاه خبری «سلامانه» با اشاره به این مساله گفت: «اغلب مادران از کماشتهایی و بیاشتهایی فرزندشان نسبت به مصرف موادغذایی گلهمندند و اظهار میکنند با آنکه از انواع شربتهای اشتهاآور استفاده کردهاند، ولی فقط برای مدت محدودی مشکل فرزندشان حل شده و دوباره اشتهای او به حالت سابق بازگشته است که در این باره باید گفت، تا زمانی که علت اصلی در کماشتهایی درمان نشود، مشکل همچنان به قوت خود باقی است.»
وی در ادامه با تاکید بر اینکه بهتر است در ابتدا والدین قبل از هر اقدامی با انجام یک آزمایش به دنبال عامل موثر در بروز بیاشتهایی کودکشان باشند، گفت:
«در اغلب موارد، علت بیاشتهایی کودکان، کمبود برخی از موادمغذی از جمله روی، آهن، ویتامین B1 و بیوتین است که با تامین ذخایر بدن از نظر این موادمغذی، اشتهای کودک تحریک و میل او به خوردن افزایش مییابد.»
اسماعیلزاده علت دیگر در بروز بیاشتهایی را عفونت ادراری دانست و خاطرنشان كرد: «عفونت ادراری نیز میتواند منجر به کماشتهایی کودک شود که در صورت درمان مشکل حل میشود.»
وی با بیان اینکه در ابتدای مصرف خودسرانه شربتهای اشتهاآور، اگرچه مشکل بیاشتهایی کودک برطرف میشود ولی نتیجه آن کاذب است، توضيح داد: «به محض قطع دارو، اشتهای کودک به حالت سابق بازمیگردد چون علت اصلی در بروز کم اشتهایی هنوز درمان نشده است.»
استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران در ادامه با هشدار به والدين درخصوص اينكه استفاده خودسرانه از شربتهای اشتهاآور موجود در بازار ميتواند عوارض نامطلوبی را برای سلامت کودکان در پي داشته باشد، گفت:
«شربتهای اشتهاآور موجود در بازار یا از نوع مولتیویتامین و مولتیمینرال یا بر پایه داروهای شیمیایی هستند که مصرف خودسرانه هر کدام از آنها میتواند با عوارض نامطلوبی همراه باشد به عنوان مثال، شربتهای اشتهاآور مولتیویتامین یا مینرال، به دلیل اینکه حاوی انواع ویتامینها و موادمعدنی بسیاری هستند، مصرفشان با آنکه در وهله اول اشتهای کودک را بهبود میبخشد ولی بهمرور زمان دیگر تاثیری ندارد و به دلیل اینکه ویتامین و موادمعدنی بدن، بیش از حد نیاز دریافت شده، باعث ایجاد مسمومیت و آسیبهای کلیوی و کبدی میشود.»
به گفته اين متخصص تغذيه و رژيم درماني شربتهایی هم که حاوی داروهای شیمیایی از جمله سیپروهپتادین هستند، فقط در شرایط خاص برای کودکانی که به سوءتغذیه شدید مبتلا هستند تحتنظر پزشک متخصص در دوز مشخص و برای مدت معلوم تجویز میشود و مصرف خودسرانه این نوع شربتها هم میتواند منجر به کرختي، بیحالی، بیحوصلگی، خوابآلودگی و اختلال در عملکرد کبد در مصرف طولانیمدت شود. درحالی که اگر تحتنظر متخصص استفاده شود، عوارض آنها قابلکنترل است.
اسماعیلزاده در نهایت هم با بیان اینکه شربتهای اشتهاآور گیاهی هم بدون عارضه نیستند، گفت: «استفاده از این شربتها هم فقط تا زمان مصرف باعث تحریک اشتهای کودک میشود درحالی که علت اصلی در بروز کماشتهایی درمان نشده باقی میماند.»