استادیار دانشگاه سیستان و بلوچستان گفت: خالی شدن خاک اطراف ریشه‌ها و در نتیجه خشک شدن گیاهان از معایب اکولوژیکی مناطق شنزار در سیستان و بلوچستان است.

دکتر ابراهیم‌زاده در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، منطقه سیستان و بلوچستان، افزود: از نظر آب و هوایی دو اقلیم مشخص گرم و مرطوب و اقلیم معتدله و معتدله سرد باعث شده که تنوع گیاهی در این استان، متنوع و گونه‌های مختلف گیاهی در سطح استان به چشم بخورد.

استادیار دانشگاه در سیستان و بلوچستان اظهار کرد: در سیستان و بلوچستان بنا به نظر بسیاری از گیاه شناسان، شرایط آب و هوایی و ژئومور فولوژیکی سبب سازگاری گونه‌های مربوط به دو ناحیه رویشی ایران- تورانی و خلیج عمانی در این منطقه شده است.

به گفته ابراهیم زاده، این نواحی دربرگیرنده رویشگاه‌های مناطق جنوبی استان شامل رویشگاه ساوان، رویشگاه یا جامعه حرا، رویشگاه گیاهان شن روی، درختچه‌ای و شوره زار است.

وی اضافه کرد: در این رویشگاه‌ها حدود 1200 گونه گیاهی متعلق به 350 جنس و 83 تیره وجود دارد که برخی از آنها آندمیک ایران و یا به طور خاص، آندمیک منطقه سیستان و بلوچستان هستند که به علت شرایط اقلیمی خاص منطقه حاوی منابع ژنتیکی ارزشمند هستند.

وی تاکید کرد: گیاهان اندمیک هر سرزمین عناصر گیاهی پرارزش انحصاری هستند، برخی از گونه‌های اندمیک فاقد گسترش و پراکندگی بوده و با شماری اندک در همان محدوده کوچک خاستگاه خود باقی مانده‌اند.

استادیار دانشگاه در سیستان و بلوچستان بیان کرد: گیاهان آندمیک ایران شامل گیاهانی است که علاوه بر استان سیستان و بلوچستان در بخش‌های خاصی از کشور نیز انتشار دارد که از مجموع گونه‌های موجود در این منطقه تعداد 129 گونه گیاهی آندمیک ایران و استان است. از این میان تعداد 55 گونه اندمیک خاص استان بوده که در سطح شهرستان یا کل استان انتشار دارد.