چغندر قند و سیب زمینی از محصولات غده ای هستند که ممکن است برای مدت های کم و بیش طولانی ذخیره گردند.چغندر قند را معمولا در آن نواحی می کارند که هوا در اوایل پاییز رو به خنکی یا سردی می رود.پس امکان استفاده از سرمای طبیعی محیط برای ذخیره کوتاه مدت چغندر قند وجود دارد .امروزه که سیستم حمل و نقل توسعه یافته است ، محصول را بلافاصله پس از برداشت حمل کرده و به کارخانه تحویل می دهند.در کارخانه ، چغندرها را در گودال های روباز سیمانی وسیعی و تا زمان فرآیند سازی نگهداری می کنند.
نحوه ی ذخیره سیب زمینی به شرایط محیطی و امکانات موجود بستگی دارد.در نواحی بسیار سرد ،غدد را طی پاییز و زمستان درون کیسه گونی و در اتاق های معمولی که به عنوان انبار انتخاب شده اند ، نگهداری می کنند.در نواحی معتدل تر ممکن است انبارها را به هواکشهای برقی مجهز کرد و در مواقعی که هوا سرد و مرطوب است(رطوبت نسبی ۸۵ تا ۹۰ درصد) انبار را تهیه نمود تا از افزایش حرارت انبار جلوگیری گردد.
برای نگهداری سیب زمینی در سردخانه ، ابتدا غدد را پس از برداشت برای مدتی حدود ۲ هفته در حرارت حدود ۱۵ درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی حدود ۸۵ درصد نگهداری تا آسیب های وارده بهبود یابند و سپس در دمای ۳ تا ۵ درجه سانتیگراد نگهداری می کنند.
سیب زمینی در این حرارت ها برای ۳ تا ۵ ماه به حالت خواب باقی می ماند، با پاشیدن مواد شیمیایی کنترل کننده رشد روی غدد سیب زمینی نیز می توان جوانه زدن غدد را به تاخیر انداخت.برای ذخیره زمستانه مقادیر کم سیب زمینی در منازل می توان غدد را همراه با چند عدد سیب درختی در جعبه یا کیسه گونی و در محلی خنک ( مانند زیر زمین منزل)ذخیره نمود.اتیلن متصاعد شده از سیب درختی از جوانه زدن و رشد جوانه های سیب زمینی جلوگیری می کند.