بیماری سوختگی باکتریایی معمولی یکی از بیماری های مهم لوبیا در سراسر جهان می باشد.عامل این بیماری یک نوع باکتری است. که در شرایط مساعد می تواند تا ۸۰ درصد محصول را نابود کند.بیماری سوختگی معمولی لوبیا اغلب در شرایط گرم و مرطوب یا در مزارع موجود در مناطق گرم شایع می باشد. که با سیستم بارانی آبیاری می شوند. این باکتری در بذر، بقایای گیاهی و علف های هرز قادر به زمستان گذرانی میباشد.
علائم بیماری ابتدا به صورت لکه های آب سوخته روی برگ آشکار می شود، سپس این نقاط می سوزند. و هاله زرد رنگی دور نقاط سوخته مشاهده می شود.علائم بیماری روی ساقه به صورت لکه های تیره و روی غلاف به صورت لکه های مدور قرمز تیره مشاهده می شود. این بیماری باعث تغییر رنگ بذرهای لوبیا می شود.
کاشت و کاربرد بذر سالم و گواهی شده ،
ضدعفونی بذر با سموم باکتری کش نظیر سموم مسی باعث کشته شدن باکتری های سطح بذر می شود، اما روی باکتری های داخل بذر تأثیری ندارد.
استفاده از ارقام مقاوم و متحمل (رقم سیات۲ و لاین ۳۱۱۱۸ لوبیا از مقاوم ترین ارقام به این بیماری گزارش شده است).
تناوب زراعی حداقل به مدت ۲ تا ۳ سال با محصولاتی مانند گندم، جو، سورگوم وآفتابگردان در کنترل این بیماری موثر است.
شخم عمیق پس از برداشت ،مبارزه با علف های هرز داخل و حاشیه مزرعه ،وارد نشدن به مزرعه زمانی که بوته ها مرطوب میباشند در پیشگیری از بیماری توصیه می شود .
در صورت وجود آلودگی یا سابقه آلودگی، از سیستم آبیاری بارانی استفاده نگردد.چنانچه هدف از کشت لوبیا تهیه بذر باشد، باید بذر عاری از آلودگی باشد و از کاشت بذور مزرعه آلوده برای سال آتی خودداری شود. همچنین مزرعه در محلی انتخاب شود که سابقه آلودگی نداشته باشد.