خسارت این آفت در نواحی دشت نسبت به مناطق کوهستانی و سردسیر بیشتر است در سال های اخیر به علت سمپاشی بی رویه طغیان کرده است . خسارت آن روی سیب به ویژه سیب های جوان بیشتر از گلابی ، گیلاس ، به و غیره است .لارو آنها در زیر اپیدرم سطح رویی برگ ایجاد دالان می کنند ، که به شکل فنر ساعت حول نقطه ورودی پیچیده است و به شکل لکه های سیاه و قهوه ای دیده می شود .
در حالت طغیانی خزان زود رس می دهد و درخت دوباره شکوفه زده و برگ های نو می دهد و سیب های حاصل کوچک و ترش می شود و در نتیجه ضعف درخت آماده پذیرش آفات چوبخوار و پوستخوار می گردد.
این آفت در نقاطی با ارتفاع حدود 2000 متر دارای سه نسل در ارتفاع 2200 متر دارای دو نسل و در نواحی مانند کرج چهار نسل در سال دارد. زمستان را به صورت شفیره داخل پله زرد پوستکهای تنه و شاخه‌های قطور درختان و داخل شکافهای موجود روی آنها، محل انشعاب شاخه‌ها، داخل علف‌ها، روی برگهای خشک ریخته شده درخت میزبان و داخل شکافهای موجود در خاک پای درختان به سر می‌برد. جفت‌گیری پروانه‌ها تقریباً بلافاصله بعد از خروج آنها از پیله‌های شفیرگی آغاز و تخمریزی نیز به فاصله کوتاهی صورت می‌گیرد.
مینوزها دارای دشمنان طبیعی زیادی می باشند بنابراین باید از سمپاشی بی رویه خوداری کرد.زنبور پارازیت از خانواده Chalcidoidea روی لارو آن موثر است و زنبور
Tetrastichus sp. پارازیت شفیره این آفت است و تا 95% تلفات ایجاد می کند .
کنترل شیمیایی توسط سموم زیر انجام می شود ،بهتر است که در صورت لزوم مبارزه را روی نسل دوم پیاده کرد و در آن صورت این سمپاشی را می‌توان با سمپاشی علیه نسل اول کرم سیب تلفیق نمود. در همین رابطه خوشبختانه مبارزه با نسل سوم تفاوت چندانی از نظر زمانی با زمان مبارزه با نسل دوم کرم سیب نخواهد داشت.
1-دیفلوبنزورون(دیمیلین) WP25% به نسبت 5/. در هزار به محض تفریخ تخمها
2-دلتامترین(دسیس) EC2.5% به نسبت 5/. در هزار
3-پرمترین(آمبوش) EC25% به نسبت 5/. در هزار
4-فن پروپاترین(دانتیل) EC10% به نسبت 6/. در هزار
5-استامی پراید(موسیپلان) SP20% به نسبت 5/. در هزار