درختان گردو در سنین مختلف مبتلا به این بیماری می شوند .نشانه های اصلی آن در ریشه،طوقه و بن تنه و علایم ثانوی روی اندام های هوایی ظاهر می شوند. نشانه ها روی اندام های هوایی،ضعف عمومی و کم برگ شدن درختان و پدیدار شدن زردی خفیف در برگها هستند.
پوست طوقه و گاهی بخشی از بن تنه ترک می خورد و شیرابه ی سیاه رنگی از آنجا به خارج تراوش می شود.بافت زیر پوست بن تنه در محل شانکر به رنگ قهوه ای مایل به سیاه در می آید. ریشه های اصلی و فرعی تیره رنگ شده بعدا بر اثر فعالیت دیگر میکرو ارگانیزم ها به رنگ سیاه در می آیند درختهای بیمار ممکن است خشک شوند .
اقداماتی را که در کنترل بیماری موثرند می توان به شرح زیر خلاصه کرد:به حداقل رساندن مدت اشباع خاک باغ،به ویژه درقسمت نزدیک به سیستم ریشه.احداث باغ در زمین هایی بدون زه آب و نیز زهکشی و تهویه ی خاک های زه آب دار و مرطوب باغ های احداث شده .کاشت درختان روی خاک پشته های کم ارتفاع به گونه ای که هنگام آبیاری،آب،اطراف تنه و طوقه ی درختان را فرانگیرد.استفاده از پایه های متحمل در درختهای پیوندی ،پایه های گردوی ایرانی و گردوی سیاه نسبت به دورگه ی پارادوکس حساس ترند.
استفاده از قارچ کش های سیستمیک، مانند فوزتیل آلومنیوم تا اندازه ای در جلوگیری از پیدایش بیماری و کنترل آن در درختان بیمار موثر است .توضیح اینکه این قارچ کش خاصیت پیشگیری ندارد یعنی در زمان حضور عامل بیماری بر آن اثر کرده،آن را از بین می برد.برای این منظور می توان حدود۱۲۰ گرم گرانول ۱۵% فوزتیل آلومنیوم را به شعاع ۵/۱ متر پیرامون تنه ی هر درخت پاشید و با بیل خاک را شخم زد تا گرانول سم به زیر خاک منتقل شود و سپس درختان تیمار شده را آبیاری کرد.تیمار درختان گردو با آلیت باید ۴دفعه در سال ،۳ دفعه در بهار به فاصله ی یک به فاصله ی یک ماه و دفعه ی چهارم در پاییز تکرار شود.
تراشیدن قسمت های پوسیده و عفونی تنه ،طوقه و ریشه ها و انهدام بقایای تراشیده شده و اندودن محل ها ی تراشیده شده با مایعی غلیظ محتوی پودر وتابل ۸۰% آلیت، پودر تالک و آب ،جلوگیری از آب گرفتگی و خیس شدن قسمت های عفونی شده ، توسعه ی بیماری را در درختان بیمار کاهش داده، مرگ آنها را به تاخیرمی اندازد.