با این درختچه همگان آشنایی دارند.گل های نارنجی متمایل به قرمز در اواخر اسفند زینت بخش پارک هاو باغ ها است .در تابستان به جز اندام سبزینه هوایی منظره جالب توجه دیگری ندارد اما در صورتیکه در پناهگاه ها و دور از سرمای شدید کاشته شده باشد در بهمن نیز گل دهی شروع می گردد.تولید شاخه های نابجا و فراوان از سطح خاک از مشخصات و عادات شاخه دهی این درختچه است به طوریکه تهیه بونسای به ژاپنی با یک تنه واحد کاری بس مشکل است .

هنرمندان بونسای اخیرا دست به ابتکار جالبی در این باره زده اند به این ترتیب که منشا شاخه های فراوان و نابجا از اولین ریشه های ضخیم موجود در خاک است و چنانچه به ژاپنی چندین ساله موجود در باغچه از خاک خارج و طوری به گلدان انتقال داده شود که آن قسمت از ریشه های ضخیم در هوا و خارج از خاک قرار گیرند.هر ساله شاخه های نابجا از آن قسمت خارج می گردند که آن تعداد از شاخه های مورد نظر باقی گذاشته و بقیه با هرس شدیدا حذف می گردند.

به ژاپنی در آفتاب شدید ،نیمه آفتاب و نیمسایه در هر دو حالت سازگاری خوبی دارد و در کیفیت گل ها چندان تاثیری ندارد.نسبت به کم آبی کمی حساس است و ایجاد سایه روی گلدان ها در هوای گرم لازم است .در طول زمستان در محیط باز تا حدود 17 درجه زیر صفر تحمل دارد اما بهتر است در شب های سردتر از هشت درجه زیر صفر در محیط بسته قرار داده شود .در روز بیشترین نور را دوست دارد .در این صورت بیشترین و بهترین گل را دارا خواهد بود.

آبیاری در تابستان بیشتر و در زمستان آبیاری کمتری لازم است .در هر صورت اجازه ندهید در هیچ فصلی خاک خشک بماند.در بهار مواد غذایی اضافه شده به خاک با مقدار کمی ازت آزاد است اما در اواسط تابستان تا اواسط پاییز با مواد غذایی عاری از ازت و در زمستان بدون تغذیه مصنوعی خواهد بود.

هرس به ژاپنی از نوع خاص است و در صورت عدم هرس پس از گل دهی گل ها شدیدا در سال آینده کم و بی کیفیت خواهند بود.پس از گل دهی در بهار فورا نسبت به حذف شاخه های اضافه از انتهای طوقه اقدام کنید و به جوانه هایی که بعد از این هرس تولید می شوند تا اواخر تابستان اجازه رشد دهید .در این تاریخ نوک شاخه ها را چنان قطع کنید که فقط 2 تا 4 جفت برگ باقی بمانند در این صورت جوانه های بغل این برگ ها ،گل های سال آینده خواهند بود.