در بونسای کردن کامیس پاریس از واریته پا کوتاه و خیلی فشرده استفاده می گردد.این گیاه در طبیعت در اوائل عمر لایه لایه و تقریبا کمی توخالی است اما با بالا رفتن سن درخت به تدریج حالت توپر و مخروطی و گنبدی به خود می گیرد.رشد آن بسیار کم و به همین علت گران تر به فروش می رسد.برگ ها فلس مانند با حاشیه آبی نقره ای و شاخه ها به طرف داخل خم شده اند.اندام هوایی به طرز زیبایی فشرده و مواج هستند که برای حفظ این شکل دلفریب باید دائما هرس اصولی شوند.

اگرچه کامیس پاریس در طبیعت نور کامل آفتاب را دوست دارد اما در گلدان در ماه های گرم تابستان با نیم سایه کاملا سازگار است.کامیس پاریس مقاومت جالبی در برابر خشکی دارد اما به شرط اینکه در معرض بادهای شدید و خشک قرار نگیرد.اگرچه لایه ای مومی که سطح برگ های فلس مانند را پوشانده اند، گیاه را در برابر بادهای خشک حفظ می کنند اما در گلدان مقاومت کمتر است و در بعضی موارد مشاهده می گردد که هفته ها از مرگ گیاه می گذرد و به خاطر همین لایه مومی ظاهرا زنده و شاداب به نظر می رسد.در زمستان حتی برای یک ساعت بونسای کامیس پاریس را از محیط باز به محیط بسته منتقل نکنید .

بونسای کامیس پاریس فوق العاده نسبت به خشکی حساس است .چنانچه ریشه های گیاه در معرض خشکی قرار گیرند گیاه تلف می گردد،اگرچه ممکن است این مرگ 2 یا 3 سال به طول انجامد.این بونسای به همین میزان که به خشکی حساس است به باتلاقی شدن نیز حساس است.در آبیاری هر دو حساسیت را در نظر بگیرید..آب فشانی اندام هوایی در هر فصل برای یکی دوبار و هر بار به مدت یک هفته توصیه می گردد.

در وسط تابستان شاخه های پیر باید تنک شوند ،با انجام هرس و التیام زخم ها،شاخه ها شروع به رشد می کنند.با رشد شاخه ها و به هم ریختن فرم طبیعی بونسای سربرداری شاخه های جوان تازه رشد کرده حتمی است،یک شاخه بادبزنی گیاه را بین انگشت سبابه و شست خود قرار قرار دهید و با دست دیگر جوانه انتهایی آن را قطع کنید.

بر حسب سن بونسای در اواسط بهار تعویض گلدان صورت می گیرد.تعویض گلدان در بونسای های جوان تر هر دو یا سه سال یکبار و گلدان های مسن هر 5 سال یکبار کافی است.خاک مورد استفاده آکاداما و یا مخلوط های استاندارد بونسای است .با مواد غذایی استاندارد تغذیه صورت می گیرد اما در فصل رشد میزان ازت مواد غذایی باید خیلی کم و تا نزدیکی پاییز میزان آن به صفر تنزل پیدا کند .مواد غذایی که دیرتر آزاد می گردند در زمستان به میزان کم تجویز می گردد.