منشأ این درخت آسیای مرکزی است.درخت سيب از جمله درختان سردسيری معتدل و برگ ريز يا خزان كننده می باشد.برگها متناوب به رنگ سبز تیره و شکل تخم مرغی ساده با حاشیههای دندانهدار بوده و از سطح زیرین اندکی کرکدار هستند. گلها سفيد يا صورتي يا قرمز هستند.شکوفهها در بهار همزمان با جوانه زدن برگ تولید میشوند.میوه اواخر تابستان یا پاییز میرسد و انواع مختلف با اندازههای بسیار متفاوتی وجود دارد.معمولاً ارتفاعش در درختهای کاشته شده از ۱٫۸ تا ۴٫۶ متر و در درختهای خودرو تا ۱۲ متر میرسد.هنگام کشت، اندازه و شکل و تراکم شاخهها با انتخاب ساقه زیرزمینی و روش برش آن تعیین میشود.
تنوع زياد سازگاری سيب، باعث گرديده است كه اين درخت وسيع ترين درخت كشت شده در منطقه معتدله باشد ، بعضي از ارقام در 70 روز ميرسند و برخي ديگر 180 روز يا بيشتر وقت لازم دارند تا برسند. بعضـي دارای نياز سرمايي طولانی و برخی ديگر يـك دوره خيلی كوتاه نياز به سرما دارند.ولـي بطور كلي نياز سرمايي سيب 1600 ساعت دمـاي زير ْ7 ساتيگــراد ميباشد. در زمستان اگر سردي هوا از ْ40- ساتيگراد تجاوز نمايد صدمه زيادي به خود درخت و ريشه آن خواهد رسيد.درجه حرارت بين ْ21 تا ْ25 سانتيگراد براي اكثر ارقام سيب مناسب ترين حرارت براي رشد مي باشد.رشد ميوه در بالاي ْ30 سانتيگراد و پائين ْ6 سانتيگراد متوقف می شود.
درختان سیب نسبتا" به شرایط خاک بی تفاوت هستند و در دامنه گسترده ای ازمقادیر PH و سطوح حاصلخیزی رشد می کنند. آنها حتما" باید در مقابل باد مراقبت شده ونباید در مناطق پست که در معرض آخرین سرماهای بهاری می باشند کاشته شوند. برای این درختان زهکشی مناسب ضروری بوده و خاکهای سنگین یا زمین مسطح باید به گونه ای محکم شود تا از عدم قرار گرفتن سیستم ریشه ها درخاک اشباع شده با آب مطمئن شویم.
آب مورد نیاز در آبیاری درخت سیب موضوعی است که در دنیا مطالعات زیادی درباره آن صورت گرفته است. بطور کلی می توان گفت 600 تا 1000 میلی متر بارندگی در سال برای رشد آن کافی است. مقدار آب مورد نیاز در آبیاری درخت سیب با توجه به تراکم و فاصله آنها بسیار متغییر است و بین 6/2 تا 26 متر مکعب در سال برای هر درخت می باشد. حداکثر مقدار مصرف روزانه آب درخت نیز تابع شرایط آب و هوایی، گسترش شاخه و برگ، تراکم درختان و غیره می باشد. در هر حال می توان حداکثر مصرف را 25 تا 200 لیتر در روز برای هر درخت در نظر گرفت.
در طبیعت، درخت سیب به سادگی از دانه رشد میکند.اما چون سیب از طریق دانه بخوبی تولیدمثل نمیکند، برای تولید درختهای جدید سیب عموماً از روش قلمهزدن استفاده میکنند. بعضی از پرورش دهندگان نیز سیبهای معمولی را با سیبچه یا سیبهای غیر عادی مقاوم در برابر سرما پیوند می زنند تا گونه های مقاوم تری بوجود آورند.
روش معمول و متداول تكثير سيب كاشت بذر و انجام پيوند است كه در مورد پايه هاي رويشي ابتدا اين پايه ها از طريق خوابانيدن تكثير و سپس در محل خزانه گيري و پيوند مي شود. متداولترين روش پيوند در خزانه پيوند شكمي است.باغهای سیب را با کاشت درختان دو یا سه ساله احداث می کنند. این درختان کوچک معمولا" از گلخانه که در آنجا درختان را با روش پیوند جوانه تولید می کنند تهیه می شود.پس از کاشت درخت کوچک درباغ ، باید قبل ازکسب توانایی تحمل مقدار زیادی غذا 3 تا 5 سال ( نیمه کوتاه) یا 4 تا 10 سال ( درختان معمولی) بزرگتر شوند .در طول این مدت پرورش مناسب شاخه های بزرگ و چیدن جوانه هایی که رشد نا درست دارندازاهمیت زیادی برخوردار می باشد همچنین ساخت داربستی مناسب که در آینده سنگینی بار میوه را تحمل کند.
درختان سیب قادر به خودگردهافشانی نیستند، برای تولید میوه باید گردهافشانی مصنوعی انجام پذیرد. پرورشدهندگان سیب اغلب در هر فصل در طول گل دادن، ازگردهافشانها برای انتقال گرده استفاده میکنند. استفاده از زنبورهای عسل برای گردهافشانی بسیار رایج است.درتركيب كشت سيب نیزبايستي ارقام گرده زا در باغ منظور نمود زيرا اين گياه نياز به ارقام گرده دهنده دارد. گاهی اوقات پرورش دهندگانی که دارای باغستانهای قدیمی با یک گونه درخت هستند برای گرده افشانی ، دسته هایی از گلهای سیبچه را درون بشکه یا سطلهایی فراهم می کنند. پرورش دهندگان خانگی که دارای یک درخت بوده و فاقد گونه های دیگر در همسایگی اشان هستند نیز می توانند از این روش البته در مقیاس کوچک تر استفاده کنند.
برای کوددهی این درختان در محیط خانگی از کود کامل با فرمول 10-10-10 و یا فرمولهای مشابه استفاده می شود .برای درخت جوانی که به تازگی کاشته شده است ،115 گرم از این کود را در اطراف تنه درخت البته با فاصله حدود 15 سانتیمتری از تنه اصلی روی خاک بدهید.برای سال بعد از کاشت و تا سن چهار سالگی درخت می توان به ازای هر سال سن ، 115 گرم کود به میزان قبلی اضافه کرد.برای درختان بالغ ترو بزرگتر از 4 سال سن میزان کود را به شکل ثابت 460 گرم کود در بهار در نظر گرفت.