اين بيماري روي درختان زرد آلو ، گيلاس . آلبالو . گوجه ، هلو ، شليل و بادام ديده شده است و خسارت عمده آن بيشتر متوجه درختان زرد آلو مي باشد.حالت غربالي و سوراخ شدن برگها مشخص ترين و فراوانترين علائم بيماري است.
در زرد آلو علائم بيماري همزمان با موقعی كه جوانه هاي برگ باز ميشود و هنوز برگ شكل و اندازه و حتي رنگ طبيعي بخود نگرفته بصورت لكه هاي گرد كه در ابتدا برنگ قرمز متمايل به بنفش و در وسط تيره تر است بروز مي كند. بتدريج اين لكه هاي كوچك بزرگتر شده و از وسط شروع به خشك شدن نموده و به رنگ قهوه اي در مي آيند در اين حالت حاشيه لكه ها بسيار مشخص و اغلب قهوه اي تيره مي باشد.بتدريج بافت مرده برگ از نسج زنده به طريق پاره شدن پارانشيم وبشره جدا مي گردد. به محض اينكه اين پارگي كامل شد قسمت داخلي جدا شده و مي افتد و در نتيجه سوراخي در پهنگ برگ ايجاد مي شود كه پيرامون آن يك نوار چوب پنبه اي قهوه اي كشيده شده است.
شكل سوراخها معمولاً دايره ای بيضی و گاهی اشكال غير هندسی و نامنظم می باشد. اندازه تنها بسته به زمان وقوع آلودگي از ته سنجان تا قطر 6 ميليمتر و گاهي بيشتر تغيير مي كند ولي لكه های دايره اي شكل معمولاً 4 تا 5 ميليمتر هستند. گهگاهي چند تا از لكه هاي بيماري به هم پيوسته و سوراخهای بزرگ و بيشكل بوجود مي آيند كه ممكن است با حشره خوردگي اشتباه شود.
روی ميوه زرد آلو وقتی به اندازه مغز پسته است علائم غربالی به صورت لكه هاي قرمز مايل به بنفش و به اندازه ته سنجان ظاهر مي گردد بتدريج كه ميوه درشت ميشود اين لكه ها برآمده شده و به صورت نقاط برجسته يا خال جوش در می آيد و رنگشان قهوه ای می شود لكه ها و برآمدگيها ابتدا در سطح فوقانی ميوه ها بصورت پراكنده يا تراكم بروز مي كند و بعداً به سطح زيرين ميوه نيز مي رسد. حمله غربالی به ميوه هاي جوان ،منجر به ريزش آنها مي گردد بهمين جهت حدود 5 درصد از ميوه های ريز در همان مراحل اوليه رشد در اثر حمله اين بيماري ريخته و از بين مي رود.
سرشاخه های درخت زردآلو معمولاً مورد حمله بيماری غربالي نمي گيرد و علائمی روی آن مشاهده نمی شود اما جوانه هاي آن به اين بيماری مبتلا مي شوند .جوانه هاي آلوده معمولاً رنگشان تيره گاهی پوشيده از يك لايه ترشحات خشك صمغ مانند است.
20160609.jpg)
مبارزه شیمیایی » از ميان قارچكش هاي آزمايش شده ،قارچكش كاپتان براي مبارزه با بيماري غربالي بهترين است.كاپتان نه تنها در جلوگيري از بيماري مؤثر است بلكه برگ و مخصوصاً ميوه هاي درختاني كه با آن سمپاشي شده اند شفافيت و جلاي خاصي پيدا مي كند.بهترين نتيجه از سمپاشي موقعي حاصل مي شود كه درختان مبتلا 1 مرتبه در اواخر زمستان قبل از بيدار شدن درختها و تورم جوانه ها با محلول بردوي 2 درصد و 3 مرتبه در بهار با كاپتان 3 در هزار سمپاشي شود كه اولين سمپاشي بهاره بلافاصله بعد از ريزش گلبرگها و سمپاشي به فاصله 14 روز از همديگر توصيه مي گردد سمپاشي با محلول بردو بهتر است 2 مرتبه يكي در پائيز پس از ريزش برگها و ديگري در اسفند ماه قبل از بيدار شدن درختها صورت گيرد و بدين ترتيب مي توان سمپاشي بهاره را تا حتي 1 مرتبه هم تقليل داد. برای جلوگیری از آلودگی میوه و برگ (مخصوصاً در مورد زردآلو) یک یا دو بار سمپاشی به فاصله 15 تا20 روز بعد از تشکیل میوه توصیه میشود. چون مصرف قارچ کشهای مسی ممکن است موجب آسیب در برگهای جوان گردد، از این رو برای سمپاشی بهاره از قارچ کشهای آلی مانند کاپتان، زیرام، ایپرودیون، یا کلروتالونیل استفاده باید کرد.
