رقم Golden Raindrops

Arrowleaf balsamroot

desert dandelion

Colorodo Desert Marigold

Oregon grape - انگور اورِگن (*Mahonia aquifolium*) درختچه‌ای همیشه‌سبز از تیره زرشکیان (Berberidaceae) است که برای رشد مطلوب به اقلیم معتدل تا خنک نیاز دارد؛ در برابر سرما نسبتاً مقاوم است و رطوبت متوسط و خاک با زهکشی مناسب را می‌پسندد. در نور نیم‌سایه تا سایه‌روشن بهترین عملکرد را دارد، هرچند آفتاب ملایم را نیز تحمل می‌کند (در گرما و خشکیِ زیاد دچار تنش می‌شود). از نظر بومی‌بودن، خاستگاه آن غرب آمریکای شمالی است و در جنگل‌های باز، حاشیه جنگل‌ها و دامنه‌ها (اغلب در زیستگاه‌های نسبتاً مرطوب و نیم‌سایه) دیده می‌شود. از نظر ویژگی‌های ظاهری، بوته‌ای متراکم با برگ‌های مرکب و چرمیِ براق و دندانه‌دارِ شبیه برگ هالی دارد؛ گل‌ها زرد و خوشه‌ای‌اند و در فصل رشد ظاهر می‌شوند. میوه‌ها سته‌های آبی تا ارغوانیِ مومی‌شکل هستند. نام رایج در جهان: Oregon grape / Oregon grapeholly. نام رایج در ایران: «انگور اورگن» (گاهی «ماهونیای برگ‌هالی» نیز گفته می‌شود). این گیاه به‌دلیل دارا بودن آلکالوئیدهایی مانند بربرین، در منابع گیاه‌دارویی (به‌ویژه از پوست/ریشه) شهرت دارد.

Skunkbrush

Swamp azalea - این گیاه با نام علمی Rhododendron viscosu و نام مرسوم (Swamp Azalea) که به فارسي آزالیا مردابی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Ericaceae بومي بومی شرق آمریکای شمالی، از کانادا تا جنوب ایالات متحده، عمدتاً در باتلاق‌ها، جنگل‌های مرطوب و حاشیه آبراهه‌ها مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک اسیدی، لومی و غنی از مواد آلی با زهکشی خوب تا مرطوب، بدون آهک، با pH حدود 4.5 تا 6

Sago palm

Smirnow rhododendron

Cycad - سیکاس رولوتا (*Cycas revoluta*) که در ایران معمولاً با نام «سیکاس» و در جهان با نام‌های **Sago palm** (نخل ساگو؛ گرچه نخل واقعی نیست) و **Japanese cycad** شناخته می‌شود، یک گیاه زینتی همیشه‌سبز و کندرشد از بازدانگان است. در **نور زیادِ غیرمستقیم تا آفتاب ملایم** بهترین رشد را دارد. دمای مطلوب حدود **۱۸–۳۰°C** است و به سرما حساس بوده و معمولاً در کمتر از **۵°C** آسیب می‌بیند. **رطوبت متوسط** (حدود ۴۰–۶۰٪) مناسب است و در هوای خشک با غبارپاشی ملایم/تهویه بهتر سازگارتر می‌شود. از نظر ظاهری دارای **ساقه چوبی کوتاه و ضخیم** با تاجی از **برگ‌های شانه‌ای، سفت و براق** است؛ برگچه‌ها باریک و نوک‌تیز بوده و برگ‌های جوان اغلب به‌صورت پیچ‌خورده باز می‌شوند. در صنعت، **نشاسته ساگو** از برخی سیکاس‌ها مشهور است، اما بخش‌های گیاه به‌ویژه **دانه‌ها سمی** هستند (حاوی ترکیباتی مانند سیکازین) و مصرف خوراکی/دارویی خودسرانه توصیه نمی‌شود؛ کاربرد اصلی آن **زینتی** است.

Frangipani

Metallic Palm

Falcate Yellowwood - این گیاه با نام علمی Podocarpus henkelii و نام مرسوم (Henkel’s Yellowwood) که به فارسي پودوکارپوس هنکلی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Podocarpaceae بومي بومی جنوب آفریقا، به‌ویژه آفریقای جنوبی و اسواتینی، در جنگل‌های کوهستانی مرطوب مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی خشک دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی سبک و غنی از مواد آلی با زهکشی خوب، مرطوب ولی بدون غرقابی، با pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 7)

European Fan Palm - شاماروپس هامیلیس (*Chamaerops humilis*) یک نخل کوتاه‌قامت و غالباً چندساقه است که به‌طور طبیعی در نواحی مدیترانه‌ایِ جنوب اروپا و شمال آفریقا بومی بوده و در زیستگاه‌های باز، دامنه‌های سنگلاخی، تپه‌های شنی و رویشگاه‌های خشک و بادخیز رشد می‌کند. این گونه نور زیاد تا آفتاب کامل را ترجیح می‌دهد و در محیط‌های روشن و فضای باز بهترین عملکرد را دارد. از نظر دمایی به گرما و خشکی مقاوم است و پس از استقرار، تا حدی سرما را نیز تحمل می‌کند؛ آبیاری باید متوسط باشد و بین دو آبیاری سطح خاک تا حدی خشک شود، زیرا رطوبت و ماندابی‌شدن خاک می‌تواند به ریشه آسیب بزند. از نظر ریخت‌شناسی، برگ‌ها بادبزنی (پنجه‌ای) و سفت بوده و روی دمبرگ‌ها معمولاً خارهای مشخص دیده می‌شود. تاج برگ‌ها متراکم است و گیاه اغلب به‌صورت توده‌ای چندپایه رشد می‌کند. گل‌آذین‌ها در میان برگ‌ها ظاهر می‌شوند و میوه‌ها کوچک و بیضوی‌اند که در رسیدگی به رنگ زرد تا قهوه‌ای تغییر می‌کنند. نام رایج جهانی آن «European fan palm» یا «Mediterranean fan palm» است. در ایران نیز عموماً با نام‌های «نخل بادبزنی مدیترانه‌ای» یا «نخل بادبزنی اروپایی» در منابع و بازار گیاهان زینتی شناخته می‌شود.

Buddhist Pine

Fiji Fan Palm - این گیاه با نام علمی Pritchardia pacifica و نام مرسوم (Fiji Fan Palm) که به فارسي نخل بادبزنی فیجی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Arecaceae بومي بومی جزایر اقیانوس آرام، به‌ویژه فیجی و بخش‌هایی از پلی‌نزی؛ مناطق ساحلی و جنگل‌های گرمسیری مرطوب مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: متوسط رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 22 خاک: خاک‌های لومی تا شنی غنی از مواد آلی با زهکشی خوب؛ مرطوب ولی بدون ماندابی؛ pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود 6 تا 7.5)

آندرومدا - این گیاه با نام علمی Pieris japonica و نام مرسوم (Japanese Pieris) که به فارسي پیِریس ژاپنی (آندرومدا ژاپنی) ناميده ميشود، گياهي از خانواده Ericaceae بومي بومی شرق آسیا؛ به‌ویژه ژاپن، تایوان و شرق چین، و به‌طور طبیعی در جنگل‌های کوهستانی مرطوب و مناطق معتدل رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی تا پیت‌ماس‌دار، غنی از مواد آلی با زهکشی مناسب و رطوبت یکنواخت؛ نیازمند خاک اسیدی؛ pH حدود 4.5 تا 6

هُلو میوه آبدار درخت هلو و دارای هستهٔ سخت، گوشت زرد، یا نسبتاً سفید و پوستی مخملی است.

کاج سیاه - کاج سیاه اتریشی (Pinus nigra) با نام‌های رایج کاج سیاه و در منابع جهانی Austrian pine و Black pine شناخته می‌شود. این گونه مخروطیِ همیشه‌سبز با تنه راست و تاج متراکم تا نسبتاً باز رشد می‌کند؛ پوست تنه در سنین بالاتر تیره، ضخیم و عمیقاً شیاردار است. برگ‌ها سوزنی، سخت و تیره‌رنگ، معمولاً به صورت جفتی (دو سوزن در هر دسته) و نسبتاً بلند بوده و مخروط‌ها تخم‌مرغی تا استوانه‌ای و چوبی هستند. کاج سیاه در شرایط آفتاب کامل بهترین رشد را دارد و به خشکی نسبی، سرما و خاک‌های کم‌عمق، سنگلاخی و آهکی با زهکشی مناسب نسبتاً متحمل است، هرچند از ماندابی شدن خاک آسیب می‌بیند. بومی جنوب و مرکز اروپا و بخش‌هایی از آناتولی است و زیستگاه طبیعی آن دامنه‌های کوهستانی و جنگل‌های باز مدیترانه‌ای تا نیمه‌قاره‌ای است.

بلوط سفید - این گیاه با نام علمی Quercus alba و نام مرسوم (White Oak) که به فارسي بلوط سفید آمریکایی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Fagaceae بومي بومی شرق و مرکز آمریکای شمالی؛ از جنوب کانادا تا جنوب ایالات متحده در جنگل‌های پهن‌برگ معتدل مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک‌های عمیق، لومی تا لومی‌رسی با زهکشی خوب؛ تحمل خاک‌های نسبتاً خشک پس از استقرار؛ pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 7)

Common Garden Peony

Brazilian Prickly Pear

Cora Louise

Blue Hesper Palm - نخل مکزیکی (*Brahea armata*) یک نخل زینتی مقاوم و کندرشد است که برای اقلیم‌های گرم و نیمه‌خشک مناسب است. **شرایط دما، رطوبت و نور محیط رشد:** به آفتاب کامل تا نیم‌سایه نیاز دارد و در نور مستقیم رنگ آبی-نقره‌ای برگ‌ها بهتر نمایان می‌شود. به گرما و خشکی مقاوم است و پس از استقرار، آبیاری کم تا متوسط را تحمل می‌کند. رطوبت متوسط تا پایین برای آن مناسب است و در خاک با زهکشی بالا بهترین رشد را دارد. (در برابر سرمای ملایم نیز نسبتاً مقاوم‌تر از بسیاری از نخل‌ها گزارش می‌شود.) **بومی و زیستگاه:** بومی شمال‌غرب مکزیک، به‌ویژه شبه‌جزیره باخا کالیفرنیا است. در زیستگاه‌های خشک تا نیمه‌خشک، دامنه‌ها و دره‌های سنگلاخی و مناطق با بارندگی کم رشد می‌کند. **خصوصیات ظاهری اندام گیاه:** دارای تنه‌ای نسبتاً ستبر و معمولاً تک‌ساقه است. برگ‌ها بادبزنی (پالمیت) و بزرگ، به رنگ آبی-خاکستری تا نقره‌ای هستند و دمبرگ‌ها ممکن است حاشیه‌های خاردار داشته باشند. گل‌آذین‌ها بلند و آویخته‌اند و پس از گل‌دهی، میوه‌های کوچک گرد تشکیل می‌شود. **نام رایج محلی در ایران و جهان:** در ایران بیشتر با نام **نخل مکزیکی** شناخته می‌شود. در منابع جهانی نام‌های رایج **Mexican blue palm** و **Blue hesper palm** برای آن به‌کار می‌رود. **کاربردهای مشهور:** این گونه بیشتر به‌عنوان **گیاه زینتی شاخص** در فضای سبز و طراحی منظر مناطق گرم و خشک کاشته می‌شود.

Peony

نخل یا مُوخ عنوانی است که به گیاهانی از خانواده‌های مختلف اطلاق می‌شود. بیش از همه گیاه خرما به نام نخل معروف است.

خانواده Rosaceae

آرادسیا، بومی هند

درخت سیب درختی برگریز از خانواده گلسرخیان است که به خاطر میوه شیرین و گوشتی‌اش شناخته شده است. در سرتاسر دنیا، این درخت برای میوه‌اش کشت می‌شود و وسیع‌ترین گونهٔ رشد کرده از سرده مالوس است.

burweed، گیاهی چندساله

شکوفه های نوعی کاکتوس

طراحی فضای سبز

تصویری زیبا از گیاهان گوشتی

برژی, goldfish plant، بومی امریکا مرکزی و کارائیب

wax begonia, بگونیا عروس

شاه‌بلوط هندی (نام علمی: Aesculus hippocastanum)