Fothergilla - این گیاه با نام علمی Fothergilla major و نام مرسوم (Large Fothergilla) که به فارسي فوترگیلا بزرگ ناميده ميشود، گياهي از خانواده Hamamelidaceae بومي بومی جنوب‌شرقی ایالات متحده آمریکا، به‌ویژه مناطق کوهستانی آپالاچی در جنگل‌های مرطوب مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک اسیدی، لومی و غنی از مواد آلی با زهکشی خوب، مرطوب ولی نه غرقابی، با pH حدود 4.5 تا 6.5

cascade bilberry

mountain witchelder - این گیاه با نام علمی Fothergilla major و نام مرسوم (Large Fothergilla) که به فارسي فوترگیلا بزرگ ناميده ميشود، گياهي از خانواده Hamamelidaceae بومي بومی جنوب‌شرقی ایالات متحده آمریکا، به‌ویژه مناطق کوهستانی آپالاچی در جنگل‌های مرطوب مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک اسیدی، لومی و غنی از مواد آلی با زهکشی خوب، مرطوب ولی نه غرقابی، با pH حدود 4.5 تا 6.5

Creeping blueberry

Dwarf fothergilla

Teddy-bear cholla

queen sago

سیکاس رولوتا - سیکاس رولوتا (*Cycas revoluta*) که در ایران معمولاً با نام «سیکاس» و در جهان با نام‌های **Sago palm** (نخل ساگو؛ گرچه نخل واقعی نیست) و **Japanese cycad** شناخته می‌شود، یک گیاه زینتی همیشه‌سبز و کندرشد از بازدانگان است. در **نور زیادِ غیرمستقیم تا آفتاب ملایم** بهترین رشد را دارد. دمای مطلوب حدود **۱۸–۳۰°C** است و به سرما حساس بوده و معمولاً در کمتر از **۵°C** آسیب می‌بیند. **رطوبت متوسط** (حدود ۴۰–۶۰٪) مناسب است و در هوای خشک با غبارپاشی ملایم/تهویه بهتر سازگارتر می‌شود. از نظر ظاهری دارای **ساقه چوبی کوتاه و ضخیم** با تاجی از **برگ‌های شانه‌ای، سفت و براق** است؛ برگچه‌ها باریک و نوک‌تیز بوده و برگ‌های جوان اغلب به‌صورت پیچ‌خورده باز می‌شوند. در صنعت، **نشاسته ساگو** از برخی سیکاس‌ها مشهور است، اما بخش‌های گیاه به‌ویژه **دانه‌ها سمی** هستند (حاوی ترکیباتی مانند سیکازین) و مصرف خوراکی/دارویی خودسرانه توصیه نمی‌شود؛ کاربرد اصلی آن **زینتی** است.

سیکاس سیرسینالیس

Australian Tree Fern

پاوپاو - پاوپاو (*Asimina triloba*) درختچه/درخت کوچک خزان‌دار از تیرهٔ آنوناسه است. در ایران معمولاً با نام «پاوپاو» شناخته می‌شود و در جهان به نام‌های **American pawpaw** و **pawpaw** (گاهی **Indiana banana**) رایج است. برای رشد، **نور نیم‌سایه تا آفتاب ملایم** مناسب است؛ نهال‌ها در سال‌های نخست به سایه حساس‌اند. دمای مطلوب در فصل رشد معتدل است و گیاه **سردی زمستان** را به‌خوبی تحمل می‌کند. **رطوبت و خاک یکنواخت مرطوب** (با زهکش خوب) را می‌پسندد و به خشکی طولانی حساس است. از نظر ظاهری برگ‌ها **بزرگ، ساده و بیضوی-کشیده** هستند و گل‌ها **تک‌افتاده، تیره‌ارغوانی/قهوه‌ای** و نسبتاً بدبو (برای جذب گرده‌افشان‌ها). میوه‌ها **سبز تا زرد، بیضوی** با گوشت نرم و معطر شبیه ترکیبی از موز و انبه‌اند. کاربرد اصلی آن **میوه‌خوراکی** است؛ همچنین به‌علت داشتن **ترکیبات آستینین (acetogenins)** در برخی پژوهش‌ها از نظر زیست‌فعالی (از جمله اثرات حشره‌کشی/داروشناختی) مورد توجه بوده، هرچند مصرف دارویی باید با احتیاط و مبتنی بر شواهد معتبر انجام شود.

Mexican primrose-willow

گردوی سفید - Juglans cinerea (butternut) که در فارسی با نام‌های گردوی سفید و باترنات شناخته می‌شود، در جهان با نام‌های Butternut و White walnut گزارش شده است. این درخت خزان‌دار از تیره Juglandaceae معمولاً دارای تاج نسبتاً باز، پوست خاکستری روشن با شیارهای طولی، شاخه‌های کرکدار، برگ‌های مرکب شانه‌ای با 11 تا 19 برگچه بیضوی-نیزه‌ای و میوه‌های بیضوی با پوسته چسبنده و آجیل روغنی است. گونه‌ای نورپسند تا نیمه‌سایه‌پسند بوده و در خاک‌های عمیق، لومی و با زهکش مناسب و رطوبت متوسط بهترین رشد را نشان می‌دهد و به غرقابی طولانی و خشکی شدید حساس است. زادبوم آن شرق آمریکای شمالی است و به‌طور طبیعی در جنگل‌های آمیخته، حاشیه آبراهه‌ها و دامنه‌های مرطوب استقرار می‌یابد. این گونه به حساسیت بالا به بیماری شانکر باترنات شهرت دارد.

برازیلی‌اپنتیا

Cape aloe - آلوئه فروکس (Aloe ferox) با نام‌های رایج «آلوئه کیپ» و «آلوئه تلخ/آلوئه کیپ (Cape aloe)» در جهان شناخته می‌شود و در ایران معمولاً با عنوان «آلوئه فروکس» یا «آلوئه کیپ» نام برده می‌شود. این گونه سوکولنتِ چندساله، رزتی از برگ‌های ضخیم، نیزه‌ای و خاکستری-سبز با دندانه‌های خاردار در حاشیه تشکیل می‌دهد و معمولاً ساقه‌ای منفرد و نسبتاً کوتاه تا درختچه‌مانند دارد. گل‌آذین‌های سنبله‌ای متراکم با گل‌های لوله‌ای نارنجی تا قرمز در فصل گل‌دهی ظاهر می‌شوند. آلوئه فروکس بومی آفریقای جنوبی است و عمدتاً در زیستگاه‌های نیمه‌خشک تا خشک، دامنه‌های سنگلاخی و علفزارهای باز می‌روید. رشد مطلوب آن در نور کامل، خاک سبک و زهکشی بسیار خوب و با تحمل بالای کم‌آبی است؛ به سرما و یخبندان شدید حساسیت دارد. این گیاه به تولید «صبر زرد» (لاتکس) با اثرات مسهل شهرت دارد.

Ashleaf Maple - افرا سیاه (*Acer negundo*) که در ایران گاه «افرا آمریکایی» یا «افرا برگ‌زبان‌گنجشک» و در جهان با نام‌های رایج *Boxelder* و *Ash-leaved maple* شناخته می‌شود، درختی خزان‌دار با برگ‌های مرکب (معمولاً ۳ تا ۷ برگچه) و شاخه‌های نسبتاً شکننده است. در نور کامل تا نیم‌سایه بهترین رشد را دارد. دمای معتدل تا سرد را خوب تحمل می‌کند و به سرما مقاوم است؛ گرمای شدید و خشکی طولانی می‌تواند رشد را محدود کند. رطوبت متوسط و خاک نسبتاً مرطوب با زهکشی مناسب را می‌پسندد، اما در برابر شرایط شهری و آلودگی نیز تا حدی بردبار است. گل‌ها کوچک و کم‌نما بوده و میوه‌ها به صورت بال‌دار (سامارای جفتی) تشکیل می‌شوند. کاربرد اصلی آن زینتی و فضای سبز شهری است؛ چوب آن معمولاً ارزش صنعتی بالایی ندارد و کاربرد دارویی مشهور و استانداردی برای آن گزارش نشده است.

Paperback Maple - این گیاه با نام علمی Acer griseum و نام مرسوم (Paperbark Maple) که به فارسي افرا پوست‌کاغذی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Sapindaceae بومي بومی مناطق مرکزی چین؛ به‌ویژه جنگل‌های کوهستانی با آب‌وهوای معتدل و خاک‌های مرطوب و خنک مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی غنی از مواد آلی با زهکشی خوب؛ خاک کمی اسیدی تا خنثی را ترجیح می‌دهد؛ pH حدود 5.5 تا 7

Barbell Palm

زیرگونه wilkesiana، Copperleaf

آکاسیای بندکفشی - این گیاه با نام علمی Acacia stenophylla و نام مرسوم (Shoestring Acacia) که به فارسي آکاسیای بندکفشی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Leguminosae بومي بومی استرالیا؛ به‌ویژه مناطق داخلی و نیمه‌خشک شرق و مرکز استرالیا، در حاشیه رودخانه‌ها، دشت‌های سیلابی و مناطق گرم و خشک رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک شنی تا لومی با زهکشی خوب؛ بسیار مقاوم به خشکی و شوری ملایم؛ pH خنثی تا کمی قلیایی حدود 6.5 تا 8

سدر لبنانی نام یک گونه از سرده سدر است.

کاج نرم نام یک گونه از سرده کاج است.

سدر اطلسی نام یک گونه از تیره کاجیان است.

کاج قیری نام یک گونه از سرده کاج است.

خانواده Rhamnaceae - این گیاه با نام علمی Ceanothus verrucosus و نام مرسوم (Warty-leaf Ceanothus) که به فارسي سیانوتوس زگیل‌برگ ناميده ميشود، گياهي از خانواده Rhamnaceae بومي بومی جنوب کالیفرنیا و شمال باخا کالیفرنیا؛ گونه‌ای شاخص از زیستگاه‌های چاپارال، دامنه‌های سنگلاخی و مناطق با اقلیم مدیترانه‌ای خشک مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک بسیار سبک شنی تا سنگلاخی با زهکشی عالی؛ بسیار حساس به آبیاری زیاد؛ نیازمند خاک فقیر و کم‌ازت؛ pH اسیدی تا خنثی حدود 5.5 تا 7

بید مجنون، Weeping willow، بید مجنون درختی است انبوه، دارای شاخه های فرعی بلند و آویخته که به طرف زمین خم می شوند.

سرو شیرازی، Mediterranean Cypress، ین گیاه درختی است مخروطی شکل و نوک تیز، باند و باریک که تا سطح زمین پوشیده از برگ های متراکم به رنگ سبز بسیار تیره است.

نراد سفید، White fir، شاخه های مطبق این گیاه با زیبایی خاص به شکل یک هرم رشد می کند. به علت محبوبیت آن به عنوان درخت کریسمس اغلب به اشتباه در باغچه ها یا در نزدیکی منازل کاشته می شود و رشد زیاد آنها موجب ناهماهنگی و دردسر می شود

درخت انجیر، Common fig، درخت انجیر تاجی تقریباً کروی و پوست تنه خاکستری و برگ های بزرگ و شاداب و سبز دارد که نمایی حاره ای و زیبا به فضای سبز می دهد.

پالونیا، درختی است گسترده دارای برگ های پهن و سبز درخشان که به درخت جلوه گیاهان حاره ای می دهند.