Landscape Design

کوکب (Dahlia.)

Pieris japonica (نام فارسی: آندرومدا)

فرشی از گال ها

طراحی فضای سبز

Lesser rushy milkvetch

Nectria canker

Lancewood - این گیاه با نام علمی Nectandra coriacea و نام مرسوم (Lancewood) که به فارسي نکتاندرا چرمی (لنس‌وود) ناميده ميشود، گياهي از خانواده Lauraceae بومي بومی جنوب‌شرق ایالات متحده آمریکا (به‌ویژه فلوریدا)، کارائیب و بخش‌هایی از آمریکای مرکزی؛ به‌طور طبیعی در جنگل‌های نیمه‌گرمسیری مرطوب، زمین‌های باتلاقی و مناطق کم‌ارتفاع رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی تا شنی غنی از مواد آلی با زهکشی مناسب و رطوبت یکنواخت؛ تحمل‌پذیر نسبت به خاک‌های مرطوب؛ ترجیحاً خاک کمی اسیدی تا خنثی؛ pH حدود 5.5 تا 7

False spiraea - آستیلب ژاپنی (*Astilbe japonica*) گیاهی علفی و چندساله از تیرهٔ ساکسیفراگاسه است که در دمای معتدلِ خنک تا ملایم بهترین رشد را دارد (تقریباً 10 تا 25 درجهٔ سانتی‌گراد). به رطوبت یکنواخت خاک و رطوبت نسبی متوسط تا بالا نیازمند است و خشکیِ طولانی‌مدت به کاهش رشد و گل‌دهی می‌انجامد. نور مناسب آن نیم‌سایه تا سایه‌روشن است؛ آفتاب مستقیمِ شدید، به‌ویژه همراه با کم‌آبی، موجب سوختگی برگ‌ها می‌شود. این گونه بومی ژاپن و شرق آسیا بوده و در زیستگاه‌های مرطوب مانند حاشیهٔ جنگل‌ها، کنار جویبارها و مناطق کوهپایه‌ای با خاک غنی از مواد آلی دیده می‌شود. از نظر ظاهری، بوته‌ای متراکم با برگ‌های مرکبِ دندانه‌دار و معمولاً سبز تیره تشکیل می‌دهد و گل‌آذین‌های خوشه‌ای یا پانیکولیِ پُرپَر (پرمانند) با گل‌های ریز و فراوان تولید می‌کند که رنگ آن‌ها بسته به رقم می‌تواند سفید تا صورتی و قرمز باشد. نام رایج در جهان: «Astilbe» و «Japanese astilbe». نام رایج در ایران: «آستیلب» (گاهی با عنوان «آستیلب ژاپنی»).

candelabra cactus

Aspen Tongue

Baldcypress - سرو باتلاقی (Taxodium distichum) با نام‌های رایج «سرو باتلاقی» و گاه «سرو خزان‌کننده» در ایران و در جهان با نام‌های Bald cypress و Swamp cypress شناخته می‌شود. این گونه درختی مخروطی‌برگ از خانواده Cupressaceae است که برخلاف بسیاری از هم‌خانواده‌ها خزان‌کننده بوده و برگ‌های سوزنی-خطی نرم آن در پاییز زرد تا قهوه‌ای شده و می‌ریزد. تنه معمولاً راست با پوست قهوه‌ای-خاکستری و شیاردار است و در زیستگاه‌های غرقابی ریشه‌های هوایی (پنوما‌توفور) تولید می‌کند؛ مخروط‌های کروی کوچک نیز از ویژگی‌های آن است. به‌طور طبیعی بومی جنوب‌شرقی ایالات متحده و زیستگاه آن تالاب‌ها، کناره رودخانه‌ها و زمین‌های با خاک‌های مرطوب تا غرقابی است. در کشت، نور کامل تا نیم‌سایه و خاک‌های عمیق با رطوبت پایدار را ترجیح می‌دهد و به آب‌ماندگی و سیلاب‌پذیری سازگار است.

Pondcypress - سرو باتلاقی (Taxodium distichum) با نام‌های رایج «سرو باتلاقی» و گاه «سرو خزان‌کننده» در ایران و در جهان با نام‌های Bald cypress و Swamp cypress شناخته می‌شود. این گونه درختی مخروطی‌برگ از خانواده Cupressaceae است که برخلاف بسیاری از هم‌خانواده‌ها خزان‌کننده بوده و برگ‌های سوزنی-خطی نرم آن در پاییز زرد تا قهوه‌ای شده و می‌ریزد. تنه معمولاً راست با پوست قهوه‌ای-خاکستری و شیاردار است و در زیستگاه‌های غرقابی ریشه‌های هوایی (پنوما‌توفور) تولید می‌کند؛ مخروط‌های کروی کوچک نیز از ویژگی‌های آن است. به‌طور طبیعی بومی جنوب‌شرقی ایالات متحده و زیستگاه آن تالاب‌ها، کناره رودخانه‌ها و زمین‌های با خاک‌های مرطوب تا غرقابی است. در کشت، نور کامل تا نیم‌سایه و خاک‌های عمیق با رطوبت پایدار را ترجیح می‌دهد و به آب‌ماندگی و سیلاب‌پذیری سازگار است.

Forsythia

Eastern Arborvitae - سدر سفید (*Thuja occidentalis*) یک مخروطی همیشه‌سبز از تیرهٔ سرو (*Cupressaceae*) است. **شرایط رشد**: اقلیم خنک تا معتدل را می‌پسندد؛ به سرمای زمستان مقاوم است و در گرمای شدید و خشکی طولانی دچار ضعف می‌شود. رطوبت خاکِ یکنواخت و زهکشی مناسب برای آن مهم است. **نور**: آفتاب کامل تا نیم‌سایه را تحمل می‌کند (در آفتاب کامل متراکم‌تر می‌شود). **بومی و زیستگاه**: بومی شمال‌شرق آمریکای شمالی (کانادا و شمال ایالات متحده) و عمدتاً در جنگل‌های مرطوب، حاشیهٔ مرداب‌ها و خاک‌های آهکی/مرطوب دیده می‌شود. **ویژگی‌های ظاهری**: درختچه/درخت با تاج مخروطی یا ستونی، پوست قهوه‌ای-خاکستری و پوسته‌پوسته، برگ‌های فلس‌مانند معطر در شاخه‌های تخت، و مخروط‌های کوچک بیضی‌شکل. **نام‌های رایج**: در ایران «سدر سفید» یا گاهی «تویا/تویا غربی»؛ در جهان «Northern white cedar»، «Eastern arborvitae». **کاربرد شاخص**: اسانس و اندام‌های گیاه (حاوی توجون) در منابع دارویی سنتی مطرح‌اند، اما مصرف داخلی به‌علت سمیت بالقوه باید با احتیاط و تحت نظر متخصص باشد.

کلماتیس - کلماتیس (*Clematis* spp.) یک پیچندهٔ زینتی از تیرهٔ آلاله‌ایان است. در ایران معمولاً با نام «کلماتیس» و گاه «موچسب/پیچکِ کلماتیس» شناخته می‌شود و در جهان با نام‌های *Clematis* و «Virgin’s bower» (برای برخی گونه‌ها) رایج است. بیشتر ارقام در دمای معتدل (حدود ۱۵–۲۵°C) بهترین رشد را دارند و به رطوبت خاک یکنواخت با زهکشی خوب نیازمندند؛ رطوبت هوای متوسط مناسب است. نور ایده‌آل نیم‌آفتاب تا آفتاب ملایم است (گل‌دهی با نور بیشتر بهتر می‌شود) و معمولاً توصیه می‌شود «ساقه و گل در آفتاب، ریشه در خنکی و سایه» قرار گیرد. از نظر ریخت‌شناسی، ساقه‌ها باریک و بالارونده‌اند و با دمبرگ‌ها به تکیه‌گاه می‌پیچند؛ برگ‌ها اغلب مرکب یا پنجه‌ای و مقابل هستند. گل‌ها درشت و بسیار متنوع‌اند (سفید تا بنفش)، و در بسیاری گونه‌ها کاسبرگ‌های رنگی نقش گلبرگ را دارند؛ میوه‌ها فندقه با دم‌های پرمانند (ظاهری کرکی) است. کاربرد اصلی کلماتیس زینتی و فضای سبز (پوشش آلاچیق، دیوار و پرگولا) است؛ برخی گونه‌ها در منابع طب سنتی ذکر شده‌اند، اما به‌علت وجود ترکیبات محرک/سمّی (مانند پروتوآنمونین در گیاه تازه) مصرف دارویی خودسرانه توصیه نمی‌شود.

American storax

از خانواده Crassulaceae

برگ نوی چینی - این گیاه با نام علمی Ligustrum sinense و نام مرسوم (Chinese Privet) که به فارسي ترون چینی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Oleaceae بومي بومی چین جنوبی؛ به‌طور طبیعی در جنگل‌های باز، حاشیه جنگل‌ها و دامنه‌ها رشد می‌کند و در بسیاری از مناطق جهان از جمله آمریکا طبیعی‌شده است مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی تا شنی با زهکشی مناسب؛ سازگار با انواع خاک‌ها؛ pH کمی اسیدی تا خنثی حدود 5.5 تا 7.5

کاپوک - این گیاه با نام علمی Ceiba pentandra و نام مرسوم (Kapok Tree) که به فارسي درخت کاپوک ناميده ميشود، گياهي از خانواده Malvaceae بومي بومی مناطق گرمسیری آمریکای مرکزی و جنوبی و همچنین بخش‌هایی از غرب آفریقا مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک‌های عمیق، لومی تا شنی با زهکشی خوب؛ تحمل خاک‌های نسبتاً فقیر؛ pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 7.5)

Passion Fruit - گل ساعتی (*Passiflora edulis*)، در ایران با نام‌های «گل ساعتی» و گاهی «پَشن‌فروت/میوه شور» شناخته می‌شود و در جهان با نام‌های *Passionfruit* و *Purple/Yellow passion fruit* معروف است. گیاهی بالارونده با ساقه‌های پیچنده، برگ‌های عمدتاً سه‌لوب، گل‌های درشت و بسیار شاخص با تاج رشته‌ای (شبیه صفحه ساعت)، و میوه‌ای تخم‌مرغی با پوست زرد یا بنفش و پالپ معطر است. در آب‌وهوای گرمسیری تا نیمه‌گرمسیری بهترین رشد را دارد؛ دمای مطلوب حدود ۲۰–۳۰°C است و به سرما و یخبندان حساس است. رطوبت متوسط تا نسبتاً بالا و آبیاری منظم (بدون ماندابی شدن) برای رشد و گلدهی مناسب است. نور کامل تا نیم‌سایه روشن را می‌پسندد، اما برای میوه‌دهی معمولاً آفتاب مستقیم بهتر است. از نظر کاربرد، میوه آن در صنایع غذایی (آبمیوه، کنسانتره، طعم‌دهنده) اهمیت دارد و برخی فرآورده‌های گیاه در طب سنتی به‌عنوان آرام‌بخش خفیف مطرح بوده‌اند (با توجه به تفاوت گونه‌ها و ضرورت رعایت احتیاط دارویی).

Rose of Venezuela - این گیاه با نام علمی Brownea grandiceps و نام مرسوم (Rose of Venezuela) که به فارسي رز ونزوئلایی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Leguminosae بومي بومی شمال آمریکای جنوبی؛ به‌ویژه ونزوئلا، کلمبیا و مناطق گرمسیری آمازون، در جنگل‌های بارانی مرطوب مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک‌های عمیق، غنی از مواد آلی و با زهکشی خوب؛ مرطوب ولی بدون ماندابی؛ pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 7)

Red Passion Flower - گل ساعتی قرمز Passiflora coccinea (پاسیفلورا قرمز) در ایران بیشتر با نام‌های گل ساعتی قرمز و پاسیفلورا شناخته می‌شود و در جهان با نام‌های Red passionflower و Scarlet passionflower رایج است. این گونه یک پیچک چندساله با ساقه‌های بالا‌رونده و پیچک‌های محوری است؛ برگ‌ها معمولاً لوب‌دار تا سه‌لوبه و چرمی-سبز بوده و گل‌ها درشت، منفرد و بسیار نمایان با گلبرگ‌ها و کاسبرگ‌های قرمز و تاج رشته‌ای (corona) مشخص از ویژگی‌های تشخیصی آن است. میوه از نوع سته بوده و در رسیدگی تغییر رنگ می‌دهد. بومی مناطق گرمسیری آمریکای جنوبی و نواحی آمازون است و در زیستگاه‌های جنگلی مرطوب و حاشیه‌ها رشد می‌کند. برای رشد به دمای گرم، رطوبت مناسب، نور زیاد تا نیم‌سایه، خاک سبک با زهکشی خوب و آبیاری منظم نیاز دارد و به سرما و یخبندان حساس است.

Brazilian Prickly Pear

Virginia Creeper - موچسب وحشی (*Parthenocissus quinquefolia*) یک پیچک خزان‌دارِ چوبی از تیره موئیان (Vitaceae) است که به‌دلیل رشد سریع و رنگ‌گیری پاییزیِ چشمگیر شناخته می‌شود. - **شرایط دما، رطوبت و نور محیط رشد:** در اقلیم‌های معتدل بهترین عملکرد را دارد و سرمای زمستان را به‌خوبی تحمل می‌کند. در **آفتاب کامل تا نیم‌سایه** رشد می‌کند (در آفتاب، رنگ پاییزی معمولاً قوی‌تر است). از نظر رطوبت، خاک **با زهکشی خوب و رطوبت متوسط** را می‌پسندد، اما پس از استقرار تا حدی **کم‌آبی را نیز تحمل** می‌کند. - **بومی و زیستگاه:** بومی **شرق و مرکز آمریکای شمالی** است. در زیستگاه‌های طبیعی معمولاً در **حاشیه جنگل‌ها، بیشه‌زارها، دامنه‌ها و کنار نرده‌ها و تنه درختان** به‌صورت بالارونده یا خزنده دیده می‌شود. - **خصوصیات ظاهری اندام گیاه:** ساقه‌ها چوبی و رونده‌اند و با **پیچک‌های انتهائیِ چسبنده (پدهای چسبنده)** به سطوح مختلف می‌چسبند. برگ‌ها **پنجه‌ای مرکب** و معمولاً شامل **۵ برگچه** (گاهی ۳) با لبه دندانه‌دار هستند. گل‌ها ریز و کم‌نما بوده و میوه‌ها **شفت/حبه‌های کوچک تیره (آبی-سیاه)** در خوشه‌ها تشکیل می‌شوند. برگ‌ها در پاییز غالباً به **قرمز تند** تغییر رنگ می‌دهند. - **نام رایج محلی در ایران و جهان:** در ایران رایج‌ترین نام‌ها **موچسب وحشی** و گاهی **موچسب پنج‌برگ** است. در جهان با نام‌های **Virginia creeper** و **Five-leaved ivy** شناخته می‌شود. - **کاربردهای مشهور:** این گیاه بیشتر به‌عنوان **پوشش زینتی دیوار و نما** و برای ایجاد سایه و پوشش سبز در فضای شهری کاشته می‌شود.

rosebay rhododendron

hawthorn - سرخ‌ولیک (Crataegus microphylla؛ گاه در منابع نزدیک به C. oxyacantha گزارش می‌شود) از تیره Rosaceae و در ایران با نام‌های ولیک، سرخ‌ولیک و زالزالک شناخته می‌شود و در جهان با نام‌های Hawthorn و Red hawthorn یاد می‌گردد. این درختچه یا درخت کوچک خاردار، دارای شاخه‌های متراکم، برگ‌های کوچک و غالباً لوب‌دار، گل‌های سفید تا سفید-کرم در گل‌آذین‌های خوشه‌ای (بهار) و میوه‌های فندقه‌مانند کوچک قرمز تا قرمز تیره (اواخر تابستان تا پاییز) است. گونه‌ای بومی بخش‌هایی از جنوب‌غرب آسیا از جمله ایران بوده و در حاشیه جنگل‌ها، بیشه‌زارها و دامنه‌های کوهستانی یافت می‌شود. در خاک‌های نسبتاً عمیق و با زهکش مناسب، از آفتاب تا نیم‌سایه، و در اقلیم‌های معتدل تا سردکوهستانی با تحمل خشکی نسبی رشد مطلوبی دارد. این گیاه به‌طور گسترده به‌عنوان گونه‌ای دارویی قلب‌وعروق (به‌ویژه گل و برگ) شهرت دارد.

واریته poukhanense

Broadleaf Hawthorn - زالزالک ژاپنی (Crataegus dilatata) از تیره Rosaceae بوده و در ایران گاه با نام‌های زالزالک زینتی یا زالزالک ژاپنی شناخته می‌شود؛ نام‌های رایج جهانی آن Japanese hawthorn و Hawthorn است. این گیاه به‌صورت درختچه تا درخت کوچک خاردار با شاخه‌های متراکم، برگ‌های ساده و پهن با لبه دندانه‌دار، گل‌های سفید تا سفید-صورتی در گل‌آذین‌های خوشه‌ای و میوه‌های کوچک سیب‌مانند به رنگ قرمز تا نارنجی ظاهر می‌شود. برای رشد مطلوب به نور کامل تا نیمه‌سایه، خاک با زهکشی مناسب و رطوبت متوسط نیاز دارد و نسبت به سرمای زمستان و طیفی از خاک‌ها نسبتاً سازگار است. بومی شرق آسیا به‌ویژه ژاپن بوده و در زیستگاه‌های جنگل‌های باز و حاشیه رویشگاه‌ها دیده می‌شود و در بسیاری مناطق به‌عنوان گونه زینتی نیز کشت می‌گردد.

Cumberland Azalea