تنوع رنگ در گوشت میوه ها

توت فرنگی هیبرید با رنگ سفید

درخت بونسای گل کاغذی با گل های بنفش برگ

لیچی میوه ی لذیذ و خوشمزه استوایی

ارس غربی

درختچه توری - درختچه توری (*Lagerstroemia indica*) که در ایران بیشتر با نام‌های «توری» و گاه «شاه‌پسند درختی» شناخته می‌شود، در جهان با نام‌های *Crape/Crape Myrtle* شهرت دارد. این گیاه درختچه‌ای خزان‌دار با ارتفاع معمول ۲ تا ۶ متر، دارای پوست تنه صاف و پوسته‌پوسته‌شونده، برگ‌های ساده بیضوی و گل‌آذین‌های خوشه‌ایِ پُرگل در رنگ‌های صورتی، ارغوانی، قرمز یا سفید است. برای رشد و گلدهی مطلوب به نور کامل خورشید نیاز دارد؛ در سایه گلدهی کاهش می‌یابد. دمای گرم را می‌پسندد و پس از استقرار تا حدی خشکی‌تحمل است، اما در دوره رشد با آبیاری منظم بهتر عمل می‌کند؛ رطوبت متوسط مناسب بوده و رطوبت بسیار بالا می‌تواند زمینه بیماری‌های قارچی مانند سفیدک پودری را افزایش دهد. خاک با زهکشی خوب (ترجیحاً لومی) مناسب است. کاربرد اصلی آن زینتی در فضای سبز شهری و باغ‌هاست؛ در برخی منابع به کاربردهای سنتی دارویی (به‌ویژه برگ و پوست) اشاره شده، اما مصرف درمانی آن در مقایسه با ارزش زینتی‌اش رایج و استاندارد نیست.

River tamarind

ارس کالیفرنیایی

mountain doghobble

سرخ‌برگه

ختمی چینی - ختمی چینی (*Hibiscus rosa-sinensis*) که در ایران بیشتر با نام‌های «ختمی چینی» و گاهی «هیبیسکوس» شناخته می‌شود و در جهان با نام‌های *Chinese hibiscus* و *Shoe flower* رایج است، درختچه‌ای همیشه‌سبز با برگ‌های بیضیِ براق و دندانه‌دار و گل‌های درشتِ قیفی با رنگ‌های متنوع (قرمز، صورتی، زرد، نارنجی و سفید) است. بهترین رشد آن در دمای حدود 18 تا 30 درجه سانتی‌گراد و رطوبت متوسط تا نسبتاً بالا رخ می‌دهد؛ به سرما حساس است و معمولاً دماهای زیر حدود 10–12 درجه به آن آسیب می‌زند. نور زیاد و ترجیحاً آفتاب ملایم تا مستقیم (به‌ویژه در فضای باز) برای گل‌دهی مطلوب است، هرچند در نور کم رشد می‌کند ولی گل‌دهی کاهش می‌یابد. این گیاه عمدتاً زینتی و پرکاربرد در فضای سبز و گلدانی است؛ در برخی منابع به کاربردهای سنتی (مانند استفاده از گل و برگ در فرآورده‌های مو و پوست) اشاره می‌شود، اما کاربرد دارویی قطعی و استانداردشده آن به اندازه گونه‌های دیگر *Hibiscus* (مثل *H. sabdariffa*) شناخته‌شده نیست.

کالیاندرا

سرخس راجی خانگی

سلوسیا

آلپینیا - زنجبیل صدفی (Alpinia zerumbet) با نام‌های رایج «زنجبیل صدفی» و «آلپینیا»، و در جهان با نام‌های Shell ginger و Variegated ginger شناخته می‌شود. این گیاه علفی چندساله از تیره زنجبیلیان، دارای ریزوم معطر و ساقه‌های شبه‌نی‌مانند است و برگ‌های نیزه‌ای کشیده با آرایش متناوب دارد؛ گل‌آذین‌ها معمولاً آویخته و شامل گل‌های سفید تا کرم با لکه‌های صورتی-زرد هستند و کاسبرگ‌ها ظاهری صدف‌مانند ایجاد می‌کنند. رشد بهینه آن در اقلیم‌های گرم و مرطوب، خاک غنی با زهکش مناسب و رطوبت یکنواخت، و نور نیم‌سایه تا آفتاب ملایم است؛ به سرما و یخبندان حساسیت دارد. خاستگاه آن شرق و جنوب‌شرقی آسیا بوده و در زیستگاه‌های جنگلی مرطوب و حاشیه‌ رودها و نیز به‌صورت زینتی در نواحی نیمه‌گرمسیری کشت می‌شود.

بامبو - دراسنا ساندریانا (*Dracaena sanderiana*) که در بازار با نام‌های «بامبو» یا «بامبو خوش‌یمن/بامبو شانس» (Lucky Bamboo) شناخته می‌شود، در ایران نیز معمولاً با همین نام «بامبو» شناخته است. این گیاه آپارتمانی در نور **غیرمستقیم و ملایم تا متوسط** بهترین رشد را دارد و آفتاب مستقیم موجب سوختگی برگ‌ها می‌شود. دمای مطلوب **۱۸ تا ۲۸°C** است و به سرما حساس بوده و زیر **۱۵°C** دچار آسیب می‌شود. رطوبت **متوسط تا نسبتاً بالا** را می‌پسندد؛ خشکی هوا باعث قهوه‌ای شدن نوک برگ‌ها می‌شود. از نظر ظاهری، ساقه‌ها **سبز، بندبند و نی‌مانند** هستند و معمولاً به صورت صاف یا فرم‌داده (پیچ‌خورده) عرضه می‌شوند. برگ‌ها **باریک، نیزه‌ای و براق** با رنگ سبز (گاهی با نوارهای روشن‌تر) بوده و به صورت دسته‌ای از گره‌ها یا انتهای ساقه خارج می‌شوند. در نگهداری رایج می‌تواند در **آب یا خاک سبک با زهکشی مناسب** رشد کند (در آب، تعویض دوره‌ای آب و استفاده از آب کم‌کلر مهم است). این گیاه بیشتر جنبه **زینتی** و فرهنگی (نماد خوش‌یمنی در فنگ‌شویی) دارد و کاربرد دارویی یا صنعتی شاخص و معتبر برای آن مطرح نیست؛ همچنین مانند بسیاری از دراسناها می‌تواند برای **حیوانات خانگی** در صورت بلعیدن، ایجاد ناراحتی گوارشی کند.

آلنوس

آکاسیا - آکاسیا معطر یا آکاسیای شیرین (Acacia farnesiana) که در جهان با نام‌های Sweet acacia و Cassie شناخته می‌شود، درختچه‌ای خاردار از تیره باقلائیان است. اندام هوایی آن دارای شاخه‌های متراکم و خارهای جفتی، برگ‌های مرکب شانه‌ای دوگانه با برگچه‌های بسیار ریز، و گل‌آذین‌های کروی زرد و بسیار معطر است؛ میوه نیام باریک تا کمی خمیده و قهوه‌ای تیره می‌باشد. این گونه در اقلیم‌های گرم و نیمه‌خشک تا خشک بهترین رشد را دارد، به نور کامل و خاک‌های سبک با زهکشی مناسب سازگار است و تحمل نسبی به خشکی و شوری نشان می‌دهد. خاستگاه آن عمدتاً نواحی گرمسیری و نیمه‌گرمسیری قاره آمریکا گزارش شده و امروزه در بسیاری از مناطق گرم جهان، از جمله بخش‌هایی از ایران، به‌صورت کاشته‌شده یا گاه طبیعی‌شده در حاشیه اراضی و زیستگاه‌های باز دیده می‌شود. به‌طور ویژه به‌علت رایحه قوی گل‌ها در صنعت عطرسازی شهرت دارد.

آلنوس - این گیاه با نام علمی Alnus incana و نام مرسوم (Grey Alder) که به فارسي توسکای خاکستری ناميده ميشود، گياهي از خانواده Betulaceae بومي بومی مناطق سرد و معتدل نیمکره شمالی؛ شامل شمال و مرکز اروپا، روسیه، سیبری، اسکاندیناوی و بخش‌هایی از شمال آمریکای شمالی؛ معمولاً در کنار رودخانه‌ها، زمین‌های مرطوب و نواحی سردسیر رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی تا رسی مرطوب با زهکشی متوسط؛ تحمل‌پذیر نسبت به خاک‌های فقیر و مرطوب؛ ترجیحاً خاک اسیدی تا خنثی؛ pH حدود 5.5 تا 7.5

Apple سیب - سیب معمولی (*Malus pumila*) درختی میوه‌ده از تیرهٔ گلسرخیان است که در اقلیم‌های معتدل بهترین رشد را دارد. **شرایط رشد**: دمای مناسب رشد معمولاً حدود 15 تا 25°C است و بیشتر ارقام برای شکستن خواب جوانه‌ها به دورهٔ سرمای زمستانه نیاز دارند (چندصد تا بیش از هزار ساعت دمای پایین). رطوبت متوسط و تهویهٔ خوب مطلوب است؛ رطوبت زیادِ همراه با ماندگاری خیس‌بودن برگ‌ها خطر بیماری‌های قارچی را افزایش می‌دهد. **نور**: آفتاب کامل (حداقل 6–8 ساعت نور مستقیم) برای گلدهی و کیفیت میوه ضروری است. **بومی و زیستگاه**: منشأ کلی سیب‌های اهلی به آسیای مرکزی (به‌ویژه نواحی قزاقستان و پیرامون رشته‌کوه تیان‌شان) نسبت داده می‌شود و امروزه در سراسر مناطق معتدل جهان کشت می‌گردد. زیستگاه‌های مناسب آن شامل دامنه‌ها و دره‌های با خاک عمیق، نسبتاً حاصلخیز و با زهکش خوب است. **خصوصیات ظاهری**: درختی خزان‌کننده با ارتفاع معمولاً 3 تا 10 متر (بسته به پایه و رقم)، تاج نسبتاً گسترده، برگ‌های سادهٔ بیضی با حاشیه دندانه‌دار و گاهی کرکدار در سطح زیرین. گل‌ها سفید تا صورتی کم‌رنگ، پنج‌گلبرگی و معطر بوده و در بهار ظاهر می‌شوند. میوه از نوع پوم (سیب) با رنگ‌های متنوع (سبز، زرد، سرخ) و دانه‌های قهوه‌ای در محفظهٔ مرکزی است. **نام‌های رایج**: در ایران معمولاً «سیب»، «سیب درختی» یا «سیب معمولی» گفته می‌شود. در جهان: Apple (انگلیسی)، Pomme (فرانسوی)، Apfel (آلمانی).

palm

Island Marlberry

باباآدم صغیر Common Burdock

رقم Golden Raindrops

فالوپیا جاپنیکا، نام یک گونه از تیره هفت‌بندیان است.

leatherleaf، درختچه زینتی

false ashoka، بومی هند

از خانواده Cupressaceae، بومی امریکا

گل نردبان یعقوب، نام یک گونه از تیره گل‌آتشیان است.