rooisuikerbos - این گیاه با نام علمی Protea grandiceps و نام مرسوم (Blackbeard Protea) که به فارسي پروتئا ریش‌سیاه ناميده ميشود، گياهي از خانواده Proteaceae بومي بومی آفریقای جنوبی؛ به‌ویژه ناحیه فین‌بوس در استان کیپ غربی، در دامنه‌های کوهستانی با اقلیم مدیترانه‌ای و زمستان‌های مرطوب رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک بسیار سبک شنی تا شنی‌سنگلاخی با زهکشی عالی؛ بسیار حساس به فسفر؛ نیازمند خاک اسیدی؛ pH حدود 5 تا 6.5

Walking Iris

fountain palm - پالم فن چینی (*Livistona chinensis*) که در ایران گاهی با نام «نخل بادبزنی چینی» شناخته می‌شود و در جهان با نام‌های **Chinese fan palm** و **Fountain palm** رایج است، نخل زینتی با برگ‌های بزرگ بادبزنی و آویزان است. در رشد به **نور زیادِ غیرمستقیم تا آفتاب ملایم** سازگار است؛ دمای مناسب **۱۸–۳۰°C** بوده و به سرما تا حدود **۵°C** (کوتاه‌مدت) تحمل نسبی دارد. **رطوبت متوسط تا بالا** را می‌پسندد و خاک باید **سبک و با زهکش خوب** باشد. تنه به‌تدریج بلند و نسبتاً منفرد شده و دمبرگ‌ها معمولاً دارای خارهای ریز در حاشیه‌اند. کاربرد اصلی آن **زینتی و فضای سبز** است و شهرت دارویی/صنعتی شاخص و اختصاصی در منابع رایج برای آن گزارش نمی‌شود.

American witch hazel

Loblolly pine - این گیاه با نام علمی Pinus taeda و نام مرسوم (Loblolly Pine) که به فارسي کاج لوبلولی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Pinaceae بومي بومی جنوب‌شرق ایالات متحده آمریکا؛ از نیوجرسی جنوبی تا فلوریدا و غرب تا تگزاس، در جنگل‌های مرطوب، دشت‌های پست و مناطق نیمه‌گرمسیری مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی خشک دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک‌های لومی تا شنی با زهکشی متوسط تا خوب؛ تحمل خاک‌های مرطوب و نسبتاً فقیر؛ pH اسیدی تا کمی اسیدی (حدود 4.5 تا 6.5)

از خانواده Myricaceae

Pignut Hickory - این گیاه با نام علمی Carya glabra و نام مرسوم (Pignut Hickory) که به فارسي هیکوری خوکی (هیکوری پیگ‌نات) ناميده ميشود، گياهي از خانواده Juglandaceae بومي بومی شرق آمریکای شمالی؛ از جنوب کانادا تا شرق و جنوب‌شرق ایالات متحده، به‌طور طبیعی در جنگل‌های پهن‌برگ، دامنه‌های خشک تا نیمه‌مرطوب و خاک‌های عمیق رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی عمیق با زهکشی مناسب؛ تحمل‌پذیر نسبت به خاک‌های نسبتاً فقیر و خشک؛ ترجیحاً خاک کمی اسیدی تا خنثی؛ pH حدود 5.5 تا 7.5

نخل بادبزنی - شاماروپس هامیلیس (*Chamaerops humilis*) یک نخل کوتاه‌قامت و غالباً چندساقه است که به‌طور طبیعی در نواحی مدیترانه‌ایِ جنوب اروپا و شمال آفریقا بومی بوده و در زیستگاه‌های باز، دامنه‌های سنگلاخی، تپه‌های شنی و رویشگاه‌های خشک و بادخیز رشد می‌کند. این گونه نور زیاد تا آفتاب کامل را ترجیح می‌دهد و در محیط‌های روشن و فضای باز بهترین عملکرد را دارد. از نظر دمایی به گرما و خشکی مقاوم است و پس از استقرار، تا حدی سرما را نیز تحمل می‌کند؛ آبیاری باید متوسط باشد و بین دو آبیاری سطح خاک تا حدی خشک شود، زیرا رطوبت و ماندابی‌شدن خاک می‌تواند به ریشه آسیب بزند. از نظر ریخت‌شناسی، برگ‌ها بادبزنی (پنجه‌ای) و سفت بوده و روی دمبرگ‌ها معمولاً خارهای مشخص دیده می‌شود. تاج برگ‌ها متراکم است و گیاه اغلب به‌صورت توده‌ای چندپایه رشد می‌کند. گل‌آذین‌ها در میان برگ‌ها ظاهر می‌شوند و میوه‌ها کوچک و بیضوی‌اند که در رسیدگی به رنگ زرد تا قهوه‌ای تغییر می‌کنند. نام رایج جهانی آن «European fan palm» یا «Mediterranean fan palm» است. در ایران نیز عموماً با نام‌های «نخل بادبزنی مدیترانه‌ای» یا «نخل بادبزنی اروپایی» در منابع و بازار گیاهان زینتی شناخته می‌شود.

پلومریا

سیب Apple - سیب معمولی (*Malus pumila*) درختی میوه‌ده از تیرهٔ گلسرخیان است که در اقلیم‌های معتدل بهترین رشد را دارد. **شرایط رشد**: دمای مناسب رشد معمولاً حدود 15 تا 25°C است و بیشتر ارقام برای شکستن خواب جوانه‌ها به دورهٔ سرمای زمستانه نیاز دارند (چندصد تا بیش از هزار ساعت دمای پایین). رطوبت متوسط و تهویهٔ خوب مطلوب است؛ رطوبت زیادِ همراه با ماندگاری خیس‌بودن برگ‌ها خطر بیماری‌های قارچی را افزایش می‌دهد. **نور**: آفتاب کامل (حداقل 6–8 ساعت نور مستقیم) برای گلدهی و کیفیت میوه ضروری است. **بومی و زیستگاه**: منشأ کلی سیب‌های اهلی به آسیای مرکزی (به‌ویژه نواحی قزاقستان و پیرامون رشته‌کوه تیان‌شان) نسبت داده می‌شود و امروزه در سراسر مناطق معتدل جهان کشت می‌گردد. زیستگاه‌های مناسب آن شامل دامنه‌ها و دره‌های با خاک عمیق، نسبتاً حاصلخیز و با زهکش خوب است. **خصوصیات ظاهری**: درختی خزان‌کننده با ارتفاع معمولاً 3 تا 10 متر (بسته به پایه و رقم)، تاج نسبتاً گسترده، برگ‌های سادهٔ بیضی با حاشیه دندانه‌دار و گاهی کرکدار در سطح زیرین. گل‌ها سفید تا صورتی کم‌رنگ، پنج‌گلبرگی و معطر بوده و در بهار ظاهر می‌شوند. میوه از نوع پوم (سیب) با رنگ‌های متنوع (سبز، زرد، سرخ) و دانه‌های قهوه‌ای در محفظهٔ مرکزی است. **نام‌های رایج**: در ایران معمولاً «سیب»، «سیب درختی» یا «سیب معمولی» گفته می‌شود. در جهان: Apple (انگلیسی)، Pomme (فرانسوی)، Apfel (آلمانی).

Beargrass - این گیاه با نام علمی Nolina bigelovii و نام مرسوم (Bigelow’s Nolina) که به فارسي نولینا بیگلووی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Asparagaceae بومي بومی جنوب‌غرب ایالات متحده آمریکا و شمال مکزیک، به‌ویژه در بیابان‌ها و دامنه‌های خشک و سنگلاخی مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: متوسط رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 22 خاک: خاک بسیار سبک، شنی یا سنگلاخی با زهکشی عالی، مقاوم به خشکی، با pH خنثی تا کمی قلیایی

Jaundice-berry - زرشک خوراکی (*Berberis vulgaris*) در ایران با نام‌های «زرشک» (در برخی مناطق «زرشک ترش») شناخته می‌شود و در جهان با نام‌های رایج *Barberry* و *European barberry* معرفی می‌گردد. این گیاه درختچه‌ای خاردار و خزان‌کننده است (معمولاً ۱–۳ متر) با شاخه‌های دارای خار، برگ‌های کوچک بیضی تا قاشقی با لبه دندانه‌دار، گل‌های زرد خوشه‌ای در بهار، و میوه‌های قرمز کشیده و ترش‌مزه در اواخر تابستان تا پاییز. از نظر محیط رشد، در اقلیم‌های معتدل تا نیمه‌خشک عملکرد خوبی دارد؛ نور کامل آفتاب را ترجیح می‌دهد اما نیم‌سایه را نیز تحمل می‌کند. دمای مناسب رشد در فصل رویش معتدل است و به سرمای زمستان مقاوم بوده و معمولاً یخبندان را تحمل می‌کند. به رطوبت متوسط نیاز دارد و در خاک با زهکشی خوب بهتر رشد می‌کند؛ رطوبت و ماندابی شدن خاک می‌تواند موجب ضعف و بیماری‌های ریشه شود. کاربردها: میوه آن به‌طور گسترده مصرف خوراکی و صنعتی دارد (خشکبار، چاشنی، مربا و فرآورده‌های غذایی). از نظر دارویی نیز به‌علت وجود آلکالوئیدهایی مانند «بربرین» در پوست ریشه و ساقه مورد توجه است و در منابع گیاه‌پزشکی برای برخی کاربردهای سنتی گزارش شده است، هرچند مصرف دارویی نیازمند احتیاط و ارزیابی ایمنی/تداخلات دارویی است.

Nectria Canker - این گیاه با نام علمی Nectria galligena و نام مرسوم (Nectria galligena) که به فارسي نِکتریا گاللیجِنا ناميده ميشود، گياهي از خانواده بومي مناطق معتدل (بسته به گونه، ممکن است بومی آمریکای شمالی/اروپا/آسیا باشد) مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی با زهکشی مناسب و مواد آلی کافی

Thunberg’s Barberry - زرشک زینتی (*Berberis thunbergii*) یک درختچهٔ خزان‌کننده و پرکاربرد در فضای سبز است. **شرایط رشد:** بهترین رشد را در نور کامل تا نیم‌سایه دارد؛ در آفتاب، رنگ برگ‌ها معمولاً پررنگ‌تر می‌شود. به طیف وسیعی از دما سازگار است و سرمای زمستان را خوب تحمل می‌کند؛ در اقلیم‌های معتدل عملکرد مطلوبی دارد. رطوبت متوسط و خاک با زهکشی مناسب را می‌پسندد و پس از استقرار، تا حدی به خشکی مقاوم است. **بومی و زیستگاه:** بومی ژاپن (و بخش‌هایی از شرق آسیا) است و در زیستگاه‌های باز، حاشیه جنگل‌ها و دامنه‌ها دیده می‌شود. **خصوصیات ظاهری:** شاخه‌های خاردار، برگ‌های کوچک بیضوی (سبز تا ارغوانی در برخی ارقام)، گل‌های زرد کم‌حجم در بهار و میوه‌های قرمزِ پایدار تا پاییز/زمستان دارد. **نام‌ها:** در ایران معمولاً «زرشک زینتی»؛ در جهان «Japanese barberry» و «Thunberg barberry» شناخته می‌شود.

Lancewood - این گیاه با نام علمی Nectandra coriacea و نام مرسوم (Lancewood) که به فارسي نکتاندرا چرمی (لنس‌وود) ناميده ميشود، گياهي از خانواده Lauraceae بومي بومی جنوب‌شرق ایالات متحده آمریکا (به‌ویژه فلوریدا)، کارائیب و بخش‌هایی از آمریکای مرکزی؛ به‌طور طبیعی در جنگل‌های نیمه‌گرمسیری مرطوب، زمین‌های باتلاقی و مناطق کم‌ارتفاع رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی تا شنی غنی از مواد آلی با زهکشی مناسب و رطوبت یکنواخت؛ تحمل‌پذیر نسبت به خاک‌های مرطوب؛ ترجیحاً خاک کمی اسیدی تا خنثی؛ pH حدود 5.5 تا 7

Kudzu

نارگیل Coconut Palm - نارگیل (*Cocos nucifera*) نخلِ همیشه‌سبزِ مناطق گرمسیری است که در دمای حدود ۲۲–۳۲°C بهترین رشد را دارد و به سرما حساس است (کمتر از حدود ۱۵°C رشد کاهش می‌یابد). به رطوبت نسبی متوسط تا بالا و آبیاری منظم نیاز دارد، اما در خاک‌های سبک، عمیق و با زهکشی خوب (اغلب ماسه‌ایِ ساحلی) عملکرد بهتری نشان می‌دهد. نور کامل آفتاب برای رشد و باردهی ضروری است. از نظر ظاهری، تنه‌ای منفرد و بلند با تاجی از برگ‌های بزرگ شانه‌ای (معمولاً چند متر طول) دارد. گل‌ها به‌صورت خوشه‌های آویخته ظاهر می‌شوند و میوه شفتِ بزرگ نارگیل دارای پوسته فیبری ضخیم (الیاف کوکو) و پوسته سخت داخلی است که درون آن آندوسپرم سفید (گوشت نارگیل) و آب نارگیل قرار دارد. نام رایج در ایران «نارگیل» و در جهان *Coconut* است. از نظر کاربرد، روغن نارگیل در صنایع غذایی، آرایشی‌بهداشتی و تولید صابون کاربرد گسترده دارد؛ الیاف پوسته (Coir) در طناب‌سازی، حصیربافی و بسترهای کشت استفاده می‌شود و آب نارگیل به‌عنوان نوشیدنی و منبع الکترولیت شناخته شده است.

MacArthur Palm

Old Man Palm - این گیاه با نام علمی Coccothrinax crinita و نام مرسوم (Old Man Palm) که به فارسي نخل پیرمردی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Arecaceae بومي بومی کوبا، به‌ویژه مناطق خشک و سنگلاخی با خاک‌های آهکی مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: متوسط رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 22 خاک: خاک سبک، شنی یا سنگریزه‌ای با زهکشی بسیار عالی، فقیر تا متوسط، با pH خنثی تا قلیایی (حدود 7 تا 8)

قهوه وحشی Wild Coffee

انگور کوهی، درختچه همیشه سبز

درخت معمای میمون، Chile pine

نوعی ماگنولیا sweetbay magnolia

گیاه زینتی Cuatrecasasiodendron

ماگنولیا umbrella magnolia