Gaylussacia brachycera

Purple passionflower

Guelder rose - این گیاه با نام علمی Viburnum opulus و نام مرسوم (European Cranberrybush) که به فارسي ویبرنوم اوپولوس (زغال‌اختهٔ اروپایی) ناميده ميشود، گياهي از خانواده Adoxaceae بومي بومی اروپا، شمال آفریقا و بخش‌هایی از آسیا؛ بعدها به آمریکای شمالی معرفی شده است مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی تا رسی با زهکشی خوب تا متوسط، ترجیحاً مرطوب، سازگار با pH خنثی تا کمی قلیایی (حدود 6 تا 7.5)

هایپریکوم - این گیاه با نام علمی Hypericum chapmanii و نام مرسوم (Chapman’s St. John’s Wort) که به فارسي علف چای چَپمَن ناميده ميشود، گياهي از خانواده Hypericaceae بومي بومی جنوب‌شرقی ایالات متحده آمریکا، به‌ویژه فلوریدا، در باتلاق‌ها، حاشیه مرداب‌ها و مناطق مرطوب اسیدی مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک مرطوب تا خیس، شنی یا لومی با زهکشی ضعیف تا متوسط، فقیر تا متوسط، با pH اسیدی (حدود 4.5 تا 6)

the donkey berry

از خانواده Rhamnaceae

بومی نپال - بامبو پرچینی (Bambusa multiplex) با نام‌های رایج «بامبو پرچینی/بامبو حصاری» در ایران و Hedge bamboo, Screening bamboo در جهان، یک بامبوی همیشه‌سبز و انبوه‌رو از تیره گندمیان است که به صورت بوته‌ای چندساقه و متراکم رشد می‌کند. ساقه‌ها (کولم) باریک تا متوسط، بندبند و قائم تا کمی خمیده‌اند و از ریزوم‌های پاچیمورف (توده‌ای) منشأ می‌گیرند؛ برگ‌ها باریک-نیزه‌ای، چرمی و به رنگ سبز روشن تا تیره بوده و تاج پوششی فشرده ایجاد می‌کنند. این گونه در شرایط نور کامل تا نیم‌سایه بهترین رشد را دارد و خاک‌های لومیِ خوب‌زهکش با رطوبت یکنواخت را ترجیح می‌دهد؛ به گرما سازگار است اما به یخبندان‌های شدید حساسیت نشان می‌دهد. خاستگاه آن جنوب چین و تایوان است و به‌طور گسترده در نواحی نیمه‌گرمسیری جهان کشت و سازگار شده است. به دلیل رشد متراکم، به‌طور شاخص برای ایجاد پرچین و بادشکن زنده کاشته می‌شود.

bamboo cycad - این گیاه با نام علمی Ceratozamia hildae و نام مرسوم (Hilda’s Cycad) که به فارسي سیکاس هیلدا (سراتوزامیا هیلدا) ناميده ميشود، گياهي از خانواده Zamiaceae بومي بومی مکزیک (ایالت‌های شرقی مانند وراکروز)؛ به‌طور طبیعی در جنگل‌های نیمه‌گرمسیری و مرطوب، دامنه‌های آهکی و مناطق سایه‌دار رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی خشک دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی سبک تا شنی، غنی از مواد آلی با زهکشی بسیار خوب؛ حساس به ماندگاری رطوبت؛ ترجیحاً خاک کمی اسیدی تا خنثی؛ pH حدود 6 تا 7

از خانواده Calycanthaceae

از خانواده Boraginaceae

Pinyon Pine - این گیاه با نام علمی Pinus monophylla و نام مرسوم (Single-leaf Pinyon) که به فارسي کاج تک‌برگ پینیون ناميده ميشود، گياهي از خانواده Pinaceae بومي بومی جنوب‌غرب ایالات متحده آمریکا، به‌ویژه نوادا، یوتا، آریزونا و کالیفرنیا، در دشت‌ها و دامنه‌های خشک و سنگلاخی مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی خشک دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک شنی یا سنگریزه‌ای با زهکشی عالی، فقیر تا متوسط، مقاوم به خشکی، با pH خنثی تا کمی قلیایی (حدود 6.5 تا 8)

Ceiba Erianthos Hybrid

Intermountain Bristlecone Pine

Cedar of Lebanon - سدر لبنان (*Cedrus libani*) درختی سوزنی‌برگ و همیشه‌سبز از تیره کاجیان است که در اقلیم‌های معتدلِ کوهستانی بهترین رشد را دارد. به سرما مقاوم بوده و سرمای زمستان را به‌خوبی تحمل می‌کند، اما در گرمای شدید و خشکی طولانی دچار افت رشد می‌شود. نور کامل آفتاب تا نیم‌سایه را می‌پسندد و در خاک‌های عمیق، با زهکشی مناسب و رطوبت متوسط عملکرد بهتری دارد (آبیاری منظم در سال‌های نخست کاشت مهم است). از نظر ظاهری، تنه‌ای قطور و پوست خاکستری-قهوه‌ای با شیارهای مشخص دارد. تاج در جوانی مخروطی و در سنین بالاتر گسترده و طبقاتی می‌شود. برگ‌ها سوزنی، کوتاه و نسبتاً سخت‌اند و به‌صورت دسته‌ای روی شاخه‌ها قرار می‌گیرند. مخروط‌ها تخم‌مرغی تا استوانه‌ای و ایستاده‌اند (برخلاف بسیاری از کاج‌ها که مخروط آویخته دارند). نام رایج در ایران معمولاً «سدر لبنان» و گاه به‌صورت کلی «سِدر/سدار» گفته می‌شود و در جهان با نام‌های *Cedar of Lebanon* (انگلیسی) و *Cèdre du Liban* (فرانسوی) شناخته می‌شود. کاربرد اصلی آن زینتی و جنگل‌کاری است و چوب آن به دوام و معطر بودن شهرت دارد و در گذشته برای ساختمان‌سازی و صنایع چوبی ارزشمند بوده است؛ همچنین اسانس/رزین سدر در برخی فرآورده‌های معطر و کاربردهای سنتی مطرح است.

Sugar Pine - این گیاه با نام علمی Pinus lambertiana و نام مرسوم (Sugar Pine) که به فارسي کاج قندی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Pinaceae بومي بومی غرب آمریکای شمالی، به‌ویژه کالیفرنیا، اورگن و بخش‌هایی از نوادا، در جنگل‌های کوهستانی رشته‌کوه سیرا نوادا مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی خشک دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک عمیق لومی یا شنی با زهکشی خوب، ترجیحاً کمی اسیدی، حساس به خاک‌های سنگین و ماندابی، با pH حدود 5.5 تا 6.5

Jacob’s Ladder - این گیاه با نام علمی Polemonium vanbrunti و نام مرسوم (Jacob’s Ladder) که به فارسي نردبان یعقوب (پلِمونیوم) ناميده ميشود، گياهي از خانواده Polemoniaceae بومي بومی شرق آمریکای شمالی؛ به‌ویژه شمال‌شرق ایالات متحده و جنوب کانادا، و به‌طور طبیعی در چمنزارهای مرطوب، حاشیه نهرها، مرداب‌ها و جنگل‌های خنک رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی غنی از مواد آلی با رطوبت یکنواخت و زهکشی مناسب؛ ترجیحاً خاک اسیدی تا کمی اسیدی؛ pH حدود 5.5 تا 6.8

Atlantic White Cedar

برپادی Buddhist Pine

True Mountain-mahogany

Falcate Yellowwood - این گیاه با نام علمی Podocarpus henkelii و نام مرسوم (Henkel’s Yellowwood) که به فارسي پودوکارپوس هنکلی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Podocarpaceae بومي بومی جنوب آفریقا، به‌ویژه آفریقای جنوبی و اسواتینی، در جنگل‌های کوهستانی مرطوب مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی خشک دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی سبک و غنی از مواد آلی با زهکشی خوب، مرطوب ولی بدون غرقابی، با pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 7)