Persian silk tree - Albizia julibrissin Durazz. با نام‌های رایج «درخت ابریشم» و «شب‌خسب/شب‌خواب» در ایران و «Silk tree» یا «Mimosa tree» در جهان، درختی خزان‌کننده از تیره Fabaceae است. تاج معمولاً گسترده و چتری، برگ‌ها شانه‌ای دوبار مرکب با برگچه‌های کوچک و متعدد، و گل‌آذین‌ها به صورت سرهای کروی یا خوشه‌های متراکم با پرچم‌های بلند و صورتی تا ارغوانی است که ظاهر ابریشمی به گل می‌دهد؛ میوه نیامی تخت و قهوه‌ای با چندین بذر است. این گونه در آفتاب کامل تا نیم‌سایه، خاک‌های نسبتاً سبک و با زهکشی مناسب، و اقلیم‌های معتدل تا نیمه‌گرم با تحمل نسبی به خشکی رشد بهتری دارد و به سرمای شدید حساس‌تر است. بومی جنوب‌غرب و شرق آسیا (از ایران تا چین و کره) بوده و در جنگل‌های حاشیه‌ای، دره‌ها و دامنه‌ها دیده می‌شود. به‌طور گسترده به‌عنوان درخت زینتی کاشته می‌شود.

shadblow serviceberry

Oceaniopteris gibba - سرخس سخت (*Blechnum gibbum*) سرخسی زینتی و همیشه‌سبز با قامت نسبتاً ایستاده است که در شرایط گرم و مرطوب بهترین رشد را دارد. دمای مطلوب آن حدود ۱۸ تا ۲۶ درجهٔ سانتی‌گراد است و به سرما و یخبندان حساس است. به رطوبت هوای بالا (ترجیحاً بیش از ۵۰–۶۰٪) و خاک سبک، غنی و همیشه کمی مرطوب نیاز دارد. نور مناسب آن روشنِ غیرمستقیم تا نیم‌سایه است و آفتاب مستقیم می‌تواند موجب سوختگی برگ‌ها شود. از نظر ظاهری دارای برگ‌های شمشیری و پرمانند (فروند) با رنگ سبز براق است و در سنین بالاتر می‌تواند تنهٔ کوتاه‌مانندی ایجاد کند. در ایران بیشتر با نام «سرخس سخت» یا به‌طور کلی «سرخس زینتی» شناخته می‌شود و در بازار جهانی گاهی با نام‌های *Dwarf Tree Fern* یا *Silver Lady Fern* عرضه می‌گردد. کاربرد اصلی آن زینتی و آپارتمانی/گلخانه‌ای است و کاربرد دارویی یا صنعتی شاخص و رایجی برای آن گزارش نمی‌شود.

از خانواده Aristolochiaceae

Brasiliopuntia

گیاهی گرمسیری - Brunfelsia nitida با نام رایج بانوی شب/برونفلزیا معطر در ایران و با نام‌های Lady of the Night و Fragrant Brunfelsia در جهان، درختچه‌ای همیشه‌سبز از تیره Solanaceae است. اندام‌های هوایی دارای ساقه‌های چوبی و منشعب بوده و برگ‌ها ساده، بی‌کرک، چرمی و بیضوی تا سرنیزه‌ای با حاشیه کامل هستند. گل‌ها منفرد یا در گل‌آذین‌های کوچک انتهایی، لوله‌ای با پنج لوب پهن و بسیار معطرند و رنگ آن‌ها معمولاً از بنفش به یاسی و سپس سفید تغییر می‌کند؛ میوه به‌صورت سته تشکیل می‌شود. این گیاه بومی نواحی گرمسیری قاره آمریکا (به‌ویژه کارائیب و جنوب فلوریدا) و زیستگاه طبیعی آن حاشیه جنگل‌ها و بیشه‌زارهای نیمه‌سایه است. رشد مطلوب در دمای گرم، رطوبت نسبی بالا، نور نیم‌سایه تا آفتاب ملایم و خاک سبک، زهکش‌دار و نسبتاً اسیدی تا خنثی حاصل می‌شود. به دلیل رایحه قوی شبانه، به‌طور گسترده به‌عنوان گیاه زینتی کشت می‌شود.

great bougainvillea

نخل پالمیرای آسیایی - نخل پالمیرا Borassus flabellifer که در ایران بیشتر با نام‌های «پالمیرا» یا «نخل بادبزنی» شناخته می‌شود، در جهان با نام‌های Palmyra palm، Toddy palm و Lontar شناخته است. این گونه نخل‌مانند، تنه‌ای منفرد و تنومند با آثار حلقه‌ای برگ‌ها دارد و تاجی متراکم از برگ‌های بزرگ بادبزنی (پالمیت) با دمبرگ‌های سخت و گاه دندانه‌دار تشکیل می‌دهد؛ گل‌آذین‌ها درون غلاف‌های فیبری ظاهر شده و میوه‌ها درشت، کروی تا بیضوی و معمولاً تیره‌رنگ‌اند. پالمیرا گیاهی گرمادوست و آفتاب‌پسند است و در اقلیم‌های گرمسیری و نیمه‌خشک با خاک‌های عمیق و زهکش‌دار رشد مطلوب دارد و به تنش گرما و دوره‌های خشکی نسبتاً مقاوم است. خاستگاه آن جنوب آسیا است و به‌طور طبیعی در دشت‌های باز و مناطق کم‌ارتفاع هند و سریلانکا و نیز در نواحی مشابه جنوب‌شرق آسیا پراکنش دارد.

از خانواده Aristolochiaceae

توس سیاه - این گیاه با نام علمی Betula nigra و نام مرسوم (River Birch) که به فارسي توسکای رودخانه‌ای ناميده ميشود، گياهي از خانواده Betulaceae بومي بومی شرق ایالات متحده؛ به‌طور طبیعی در حاشیه رودخانه‌ها، سیلاب‌دشت‌ها، زمین‌های مرطوب و مناطق کم‌ارتفاع با آب‌وهوای معتدل رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی تا رسی مرطوب با زهکشی متوسط؛ تحمل‌پذیر نسبت به خاک‌های خیس؛ ترجیحاً خاک اسیدی تا کمی اسیدی؛ pH حدود 5 تا 6.5

Fynbos aloe - این گیاه با نام علمی Aloe succotrina و نام مرسوم (Succulent Aloe) که به فارسي آلوئه سوکوترینا ناميده ميشود، گياهي از خانواده Xanthorrhoeaceae بومي بومی آفریقای جنوبی؛ به‌ویژه نواحی کیپ غربی، و به‌طور طبیعی در دامنه‌های سنگلاخی، مناطق ساحلی و اقلیم مدیترانه‌ای با زمستان‌های معتدل رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک بسیار سبک شنی یا مخلوط مخصوص ساکولنت با زهکشی عالی؛ حساس به ماندگاری رطوبت؛ ترجیحاً خاک خنثی تا کمی اسیدی؛ pH حدود 6 تا 7.5

honeysuckle - یاس امین‌الدوله اروپایی (Lonicera periclymenum) که در ایران با نام‌های امین‌الدوله و یاس پیچ نیز شناخته می‌شود، در جهان با نام‌های Common honeysuckle و European honeysuckle معرفی می‌گردد. این گیاه درختچه‌ای بالارونده و پیچنده از تیره Caprifoliaceae است که ساقه‌های انعطاف‌پذیر و برگ‌های ساده، متقابل و بیضوی دارد. گل‌ها لوله‌ای، معمولاً به رنگ کرم تا زرد و گاه با ته‌رنگ صورتی، بسیار معطر و به صورت دسته‌ای در انتهای شاخه‌ها ظاهر می‌شوند و پس از آن میوه‌های سته‌ای کوچک به رنگ قرمز تشکیل می‌گردد. رشد مطلوب آن در خاک‌های با زهکش مناسب و نسبتاً غنی، با رطوبت متوسط و در نور آفتاب تا نیم‌سایه است. این گونه بومی اروپا و بخش‌هایی از غرب آسیا بوده و در حاشیه جنگل‌ها، پرچین‌ها و رویشگاه‌های نیمه‌سایه دیده می‌شود.

bitter aloe - آلوئه فروکس (Aloe ferox) با نام‌های رایج «آلوئه کیپ» و «آلوئه تلخ/آلوئه کیپ (Cape aloe)» در جهان شناخته می‌شود و در ایران معمولاً با عنوان «آلوئه فروکس» یا «آلوئه کیپ» نام برده می‌شود. این گونه سوکولنتِ چندساله، رزتی از برگ‌های ضخیم، نیزه‌ای و خاکستری-سبز با دندانه‌های خاردار در حاشیه تشکیل می‌دهد و معمولاً ساقه‌ای منفرد و نسبتاً کوتاه تا درختچه‌مانند دارد. گل‌آذین‌های سنبله‌ای متراکم با گل‌های لوله‌ای نارنجی تا قرمز در فصل گل‌دهی ظاهر می‌شوند. آلوئه فروکس بومی آفریقای جنوبی است و عمدتاً در زیستگاه‌های نیمه‌خشک تا خشک، دامنه‌های سنگلاخی و علفزارهای باز می‌روید. رشد مطلوب آن در نور کامل، خاک سبک و زهکشی بسیار خوب و با تحمل بالای کم‌آبی است؛ به سرما و یخبندان شدید حساسیت دارد. این گیاه به تولید «صبر زرد» (لاتکس) با اثرات مسهل شهرت دارد.

Chinese fan palm - پالم فن چینی (*Livistona chinensis*) که در ایران گاهی با نام «نخل بادبزنی چینی» شناخته می‌شود و در جهان با نام‌های **Chinese fan palm** و **Fountain palm** رایج است، نخل زینتی با برگ‌های بزرگ بادبزنی و آویزان است. در رشد به **نور زیادِ غیرمستقیم تا آفتاب ملایم** سازگار است؛ دمای مناسب **۱۸–۳۰°C** بوده و به سرما تا حدود **۵°C** (کوتاه‌مدت) تحمل نسبی دارد. **رطوبت متوسط تا بالا** را می‌پسندد و خاک باید **سبک و با زهکش خوب** باشد. تنه به‌تدریج بلند و نسبتاً منفرد شده و دمبرگ‌ها معمولاً دارای خارهای ریز در حاشیه‌اند. کاربرد اصلی آن **زینتی و فضای سبز** است و شهرت دارویی/صنعتی شاخص و اختصاصی در منابع رایج برای آن گزارش نمی‌شود.

Tree aloe - این گیاه با نام علمی Aloe barberae و نام مرسوم (Tree Aloe) که به فارسي آلوئه درختی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Xanthorrhoeaceae بومي بومی جنوب آفریقا؛ به‌ویژه آفریقای جنوبی، موزامبیک و اسواتینی، و به‌طور طبیعی در مناطق گرم، نیمه‌خشک، دامنه‌های سنگلاخی و جنگل‌های باز رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک بسیار سبک شنی یا سنگریزه‌ای با زهکشی عالی؛ حساس به ماندگاری رطوبت؛ ترجیحاً خاک خنثی تا کمی اسیدی؛ pH حدود 6 تا 7.5