Lady of the Night - Brunfelsia nitida با نام رایج بانوی شب/برونفلزیا معطر در ایران و با نام‌های Lady of the Night و Fragrant Brunfelsia در جهان، درختچه‌ای همیشه‌سبز از تیره Solanaceae است. اندام‌های هوایی دارای ساقه‌های چوبی و منشعب بوده و برگ‌ها ساده، بی‌کرک، چرمی و بیضوی تا سرنیزه‌ای با حاشیه کامل هستند. گل‌ها منفرد یا در گل‌آذین‌های کوچک انتهایی، لوله‌ای با پنج لوب پهن و بسیار معطرند و رنگ آن‌ها معمولاً از بنفش به یاسی و سپس سفید تغییر می‌کند؛ میوه به‌صورت سته تشکیل می‌شود. این گیاه بومی نواحی گرمسیری قاره آمریکا (به‌ویژه کارائیب و جنوب فلوریدا) و زیستگاه طبیعی آن حاشیه جنگل‌ها و بیشه‌زارهای نیمه‌سایه است. رشد مطلوب در دمای گرم، رطوبت نسبی بالا، نور نیم‌سایه تا آفتاب ملایم و خاک سبک، زهکش‌دار و نسبتاً اسیدی تا خنثی حاصل می‌شود. به دلیل رایحه قوی شبانه، به‌طور گسترده به‌عنوان گیاه زینتی کشت می‌شود.

از خانواده Fabaceae

Pawpaw - پاوپاو (*Asimina triloba*) درختچه/درخت کوچک خزان‌دار از تیرهٔ آنوناسه است. در ایران معمولاً با نام «پاوپاو» شناخته می‌شود و در جهان به نام‌های **American pawpaw** و **pawpaw** (گاهی **Indiana banana**) رایج است. برای رشد، **نور نیم‌سایه تا آفتاب ملایم** مناسب است؛ نهال‌ها در سال‌های نخست به سایه حساس‌اند. دمای مطلوب در فصل رشد معتدل است و گیاه **سردی زمستان** را به‌خوبی تحمل می‌کند. **رطوبت و خاک یکنواخت مرطوب** (با زهکش خوب) را می‌پسندد و به خشکی طولانی حساس است. از نظر ظاهری برگ‌ها **بزرگ، ساده و بیضوی-کشیده** هستند و گل‌ها **تک‌افتاده، تیره‌ارغوانی/قهوه‌ای** و نسبتاً بدبو (برای جذب گرده‌افشان‌ها). میوه‌ها **سبز تا زرد، بیضوی** با گوشت نرم و معطر شبیه ترکیبی از موز و انبه‌اند. کاربرد اصلی آن **میوه‌خوراکی** است؛ همچنین به‌علت داشتن **ترکیبات آستینین (acetogenins)** در برخی پژوهش‌ها از نظر زیست‌فعالی (از جمله اثرات حشره‌کشی/داروشناختی) مورد توجه بوده، هرچند مصرف دارویی باید با احتیاط و مبتنی بر شواهد معتبر انجام شود.

Swamp candles

از خانواده نخل - این گیاه با نام علمی Bismarckia nobilis و نام مرسوم (Bismarck Palm) که به فارسي نخل بیسمارک ناميده ميشود، گياهي از خانواده Arecaceae بومي بومی غرب ماداگاسکار؛ به‌طور طبیعی در ساواناهای گرم و خشک و مناطق باز با تابش مستقیم آفتاب رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: متوسط رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 22 خاک: خاک شنی تا لومی با زهکشی بسیار خوب؛ تحمل‌پذیر نسبت به خشکی؛ pH خنثی تا کمی قلیایی حدود 6.5 تا 8

لیچی lichee - لیچی (*Litchi chinensis*) درختی همیشه‌سبز از تیرهٔ ساپین‌داسه است که در اقلیم‌های نیمه‌گرمسیری تا گرمسیری با زمستان‌های خنکِ بدون یخبندان بهترین رشد را دارد. دمای مطلوب رشد معمولاً حدود 20–30°C است و به رطوبت نسبی متوسط تا بالا و آبیاری منظم نیاز دارد؛ خشکی و بادهای گرم به گل و میوه آسیب می‌زنند. نور کامل خورشید برای باردهی مناسب ضروری است، هرچند نهال‌های جوان در گرمای شدید از سایهٔ ملایم سود می‌برند. برگ‌ها شانه‌ای و چرمی با برگچه‌های براق، گل‌ها ریز و به‌صورت خوشه‌ای، و میوه گرد تا بیضوی با پوست قرمزِ زِبر و گوشت سفیدِ نیمه‌شفاف و دانهٔ قهوه‌ای است. نام رایج آن در ایران «لیچی» و در جهان «Lychee/Litchi» (گاهی در انگلیسی: Chinese lychee) است. کاربرد اصلی آن خوراکی و صنعتی در تولید کمپوت، آبمیوه و خشکبار است و در طب سنتی برخی نواحی از میوه و پوست آن به‌عنوان منبع آنتی‌اکسیدان‌ها استفاده می‌شود.

صبر زرد طبی - آلوئه جوونا Aloe juvenna که در ایران معمولاً با نام‌های عمومی «آلوئه» یا «آلوئه زینتی» شناخته می‌شود و در جهان با نام‌های Tiger Tooth Aloe و Aloe juvenna معرفی می‌گردد، یک ساکولنت بوته‌ای از تیره Asphodelaceae است. این گیاه ساقه‌های باریک و قائم تا نیمه‌خزنده ایجاد می‌کند و برگ‌ها به صورت متراکم و مارپیچی روی ساقه قرار می‌گیرند؛ برگ‌ها مثلثی، گوشتی و سبز تا سبز مایل به قهوه‌ای بوده و دارای دندانه‌های برجسته و سفیدرنگ در حاشیه و سطح هستند که به ظاهر «دندان‌دار» آن می‌افزاید. در شرایط مناسب می‌تواند ساقه‌های چندشاخه و توده‌های متراکم بسازد و گل‌آذین خوشه‌ای با گل‌های لوله‌ای نارنجی تا قرمز تولید کند. رشد مطلوب آن در نور زیاد تا آفتاب ملایم، بستر بسیار سبک و زهکش‌دار، آبیاری کم‌فاصله و خشک‌شدن کامل بین دو آبیاری و دمای گرم تا معتدل است و به یخبندان حساس است. خاستگاه آن ماداگاسکار بوده و در زیستگاه‌های سنگلاخی و خشک با خاک‌های کم‌عمق و زهکشی بالا یافت می‌شود.

درخت لاله - درخت لاله (*Liriodendrum tulipifera*) درختی خزان‌دار و بلندبالا از تیرهٔ ماگنولیاسه است. **شرایط دما، رطوبت و نور (محیط رشد):** در اقلیم معتدل بهترین رشد را دارد؛ سرمای زمستان را تا حدودی تحمل می‌کند، اما به گرمای شدید و خشکی طولانی حساس است. رطوبت متوسط تا نسبتاً بالا و خاک همیشه کمی مرطوب (با زهکشی مناسب) برای آن مطلوب است. نور **کامل آفتاب تا نیم‌سایه** را می‌پسندد و در نور بیشتر، رشد و گل‌دهی بهتر می‌شود. **بومی و زیستگاه:** بومی **شرق آمریکای شمالی** است و به‌طور طبیعی در جنگل‌های پهن‌برگ، دامنه‌ها و دره‌های دارای خاک عمیق و حاصلخیز (اغلب نزدیک آبراهه‌ها) دیده می‌شود. **خصوصیات ظاهری اندام گیاه:** تنه راست و تاج نسبتاً منظم دارد و معمولاً به ارتفاع زیاد می‌رسد. برگ‌ها **چهارلوبه و متمایز** هستند (شبیه بریدگی در نوک برگ). گل‌ها درشت و **لاله‌مانند**، زرد-سبز با نوارهای نارنجی، و معمولاً در اواخر بهار ظاهر می‌شوند. میوه‌ها به‌صورت خوشه‌های مخروطی از ساماره‌ها شکل می‌گیرند. **نام‌های رایج:** در ایران: «**درخت لاله**» (گاهی «لاله‌درختی»). در جهان: **Tulip tree**, **Tulip poplar**, **Yellow poplar**. **کاربرد شاخص:** بیشتر به‌عنوان **درخت زینتی** و نیز به‌خاطر **چوب** نسبتاً سبک و کاربردی‌اش شناخته می‌شود.

توسکای سبز - این گیاه با نام علمی Alnus viridis و نام مرسوم (Green Alder) که به فارسي توسکای سبز ناميده ميشود، گياهي از خانواده Betulaceae بومي بومی مناطق سرد و کوهستانی نیمکره شمالی؛ شامل آلپ اروپا، اسکاندیناوی، سیبری، قفقاز، و بخش‌هایی از آمریکای شمالی؛ معمولاً در دامنه‌های کوهستانی، نواحی سردسیر و حاشیه رودخانه‌ها رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی تا سنگلاخی مرطوب با زهکشی مناسب؛ تحمل‌پذیر نسبت به خاک‌های فقیر؛ ترجیحاً خاک اسیدی تا خنثی؛ pH حدود 5 تا 7

American storax - Liquidambar orientalis (عنبر سائل شرقی/شیرین‌ژد خاوری) که در منابع جهانی با نام‌های Oriental sweetgum و Turkish sweetgum شناخته می‌شود، درختی خزان‌کننده از تیره Altingiaceae است. این گونه معمولاً 15 تا 25 متر ارتفاع می‌گیرد و دارای پوست خاکستری-قهوه‌ای با شیارهای عمیق است که در صورت آسیب، رزین معطر ترشح می‌کند. برگ‌ها متناوب، پنجه‌ای و غالباً 5 لوبه با لبه دندانه‌دار بوده و در پاییز به رنگ‌های زرد تا سرخ درمی‌آیند. گل‌ها کوچک و کم‌نما هستند؛ گل‌آذین نر به صورت خوشه و گل‌های ماده کروی بوده و میوه‌ها کپسول‌های چوبی کروی و خاردار تشکیل می‌دهند. این گیاه بومی جنوب‌غرب آسیا، به‌ویژه جنوب‌غرب ترکیه و جزیره رودس است و در ایران عمدتاً به‌صورت کشت‌شده یا کاشته‌شده گزارش می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای و حاشیه رودخانه‌ها با خاک‌های عمیق، مرطوب و زهکش‌دار است و در اقلیم مدیترانه‌ای با زمستان‌های ملایم و تابستان‌های گرم بهترین رشد را نشان می‌دهد. این گونه به تولید رزین معطر استوراکس شهرت دارد.

گیاه وحشی و دارویی خون‌فام، Purple loosestrife، این گیاه جنوب غرب و مرکز آسیا، سیبری، شمال افریقا، شمال امریکا و استرالیا می روید و در ایران این گونه رطوبت‌پسند و پایابی عموما در کنار جویبارها، برکه‌ها و دریاچه‌های کم‌عمق، در در نقاط مختلف استان‌های گرگان، مازندران، گیلان، آذربایجان شرقی و غربی، کردستان، ایلام، فارس، همدان، لرستان، چهارمحال و بختیاری، اصفهان، خراسان و تهران می روید.

گیاه آپارتمانی سینگونیوم، Arrowhead vine، عادت رشدی سینگونیوم به صورت پیچ بالارونده است و در صورت نداشتن تکیه گاه به صورت خزنده رشد می کند و به خاطر شکنندگی ساقه ها با حذف قسمت های بالایی آن ها می توان گیاه را طوری تربیت کرد که رشد جانبی بیشتری داشته باشد و گیاهی کوچک و فشرده بدست آورد.

گریپ فروت، Grapefruit، گریپ فروت درختی است با تاج کروی و شاخه های نازک که ارتفاع آن به ۱۰-۶ متر و قطر تاج پوششی آن هم به همین اندازه می رسد.

توسرخ، Pomelo، دارابی درختی کوچک با سرعت رشدی کند است که ارتفاعی بین ۹-۵ متر دارد. شاخه های آن نازک و زاویه دار کرکدار است و خارهای نازک و نه چندان تیز و گاهی بدون خار دارد.

ترنج، Citron، ترنج درختی کوچک یا درختچه ای بزرگ با سرعت رشدی کند است که می تواند تا ارتفاع 5 متر رشد کند. شاخه های بزرگ و کوچک آن سخت و خمش ناپذیر است و خارهای کوتاه و تیز دارد.