Torrey pine - این گیاه با نام علمی Pinus torreyana و نام مرسوم (Torrey Pine) که به فارسي کاج توری ناميده ميشود، گياهي از خانواده Pinaceae بومي بومی جنوب کالیفرنیا (سواحل سن‌دیگو) و جزیره سانتا روزا؛ یکی از نادرترین کاج‌های جهان مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی خشک دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک‌های شنی تا لومی شنی با زهکشی بسیار خوب؛ تحمل خاک‌های فقیر و ساحلی؛ pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 7)

هلیکونیا - این گیاه با نام علمی Heliconia xrauliana و نام مرسوم (Raulin’s Heliconia) که به فارسي هلیکونیا رائولیانا (هیبرید) ناميده ميشود، گياهي از خانواده Heliconiaceae بومي این گیاه بومی طبیعی نیست و یک هلیکونیای هیبریدی باغی است که از تلاقی گونه‌های مختلف Heliconia در مناطق گرمسیری آمریکای مرکزی و جنوبی به‌دست آمده است مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: متوسط رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 22 خاک: خاک لومی بسیار غنی از مواد آلی، مرطوب و همیشه نمناک با زهکشی مناسب، کمی اسیدی تا خنثی (حدود pH 5.5 تا 7)

از خانواده Fagaceae - این گیاه با نام علمی Quercus dumosa و نام مرسوم (Nuttall’s Scrub Oak) که به فارسي بلوط بوته‌ای کالیفرنیایی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Fagaceae بومي بومی کالیفرنیا و شمال باخا کالیفرنیا، در بوته‌زارهای چاپارال و دامنه‌های خشک مدیترانه‌ای مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک سبک شنی یا سنگلاخی با زهکشی بسیار خوب، فقیرپسند، مقاوم به خشکی، با pH خنثی تا کمی اسیدی

بومی اکوادور - این گیاه با نام علمی Iochroma grandifloru و نام مرسوم (Large-flowered Iochroma) که به فارسي یوکرومای گل‌درشت ناميده ميشود، گياهي از خانواده Solanaceae بومي بومی نواحی کوهستانی آمریکای جنوبی، به‌ویژه اکوادور، کلمبیا و پرو، در جنگل‌های مرطوب نیمه‌گرمسیری مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی سبک و غنی از مواد آلی با زهکشی خوب، مرطوب ولی غیرغرقابی، با pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 7)

oakleaf hydrangea - این گیاه با نام علمی Hydrangea quercifoli و نام مرسوم (Oakleaf Hydrangea) که به فارسي هورتانسیا برگ‌بلوطي ناميده ميشود، گياهي از خانواده Hydrangeaceae بومي بومی جنوب‌شرقی ایالات متحده آمریکا، به‌ویژه در جنگل‌های مرطوب و دامنه‌های سایه‌دار مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی غنی از مواد آلی با زهکشی خوب، مرطوب ولی بدون غرقابی، با pH اسیدی تا کمی اسیدی (حدود 5 تا 6.5)

از خانواده Fabaceae - این گیاه با نام علمی Erythrina lysistemon و نام مرسوم (Common Coral Tree) که به فارسي درخت مرجانی معمولی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Leguminosae بومي بومی جنوب آفریقا، به‌ویژه آفریقای جنوبی، زیمبابوه، بوتسوانا و موزامبیک مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک‌های سبک تا لومی با زهکشی بسیار خوب؛ تحمل خاک‌های فقیر؛ pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود 6 تا 7.5)

queen sago

پاپایا - خربزه درختی یا پاپایا (*Carica papaya*) گیاهی گرمسیری و سریع‌الرشد است که در دمای حدود 21 تا 32 درجهٔ سانتی‌گراد بهترین رشد را دارد و به سرما و یخبندان بسیار حساس است. رطوبت متوسط تا نسبتاً بالا و خاک سبک با زهکشی خوب را می‌پسندد و در نور کامل (آفتاب مستقیم) عملکرد بهتری دارد، هرچند در گرمای بسیار شدید از سایه‌روشن سود می‌برد. بومی نواحی گرمسیری قارهٔ آمریکا (به‌ویژه آمریکای مرکزی و شمال آمریکای جنوبی) است و امروزه در بیشتر مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری کشت می‌شود. از نظر ظاهری، ساقه‌ای نرم و نسبتاً توخالی با قامت درختچه‌مانند دارد؛ برگ‌ها بزرگ، پنجه‌ای و عمیقاً برید‌ه‌برید‌ه‌اند و معمولاً در تاجِ بالایی گیاه تجمع می‌یابند. گل‌ها کوچک و معطر بوده و میوه‌ها بزرگ، گوشتی و بیضوی تا گلابی‌شکل هستند. نام رایج آن در ایران «پاپایا/خربزهٔ درختی» و در جهان عمدتاً “Papaya” (انگلیسی) است. این گیاه به‌دلیل وجود آنزیم «پاپائین» در صنعت غذایی و دارویی شهرت دارد (از جمله در نرم‌کننده‌های گوشت و برخی فرآورده‌های آنزیمی).

دم‌موشی - گیاه دم‌موشی (*Buddleja davidii*) که در ایران گاهی با نام‌های «بودلیا» یا «درختچه پروانه‌ها» شناخته می‌شود، در جهان با نام رایج **Butterfly bush** مشهور است. این گونه درختچه‌ای خزان‌کننده با رشد سریع است و گل‌آذین‌های سنبله‌ای متراکم و معطر به رنگ‌های بنفش، یاسی، صورتی یا سفید تولید می‌کند. برگ‌ها باریک تا نیزه‌ای، روبه‌رو، با سطح زیرین خاکستری-نقره‌ای و کرک‌دار هستند. برای رشد به **نور کامل آفتاب** (گلدهی بهتر) تا نیم‌سایه نیاز دارد، **خاک سبک با زهکشی خوب** را می‌پسندد و به خشکی نسبی مقاوم است. دمای مناسب آن معتدل است؛ معمولاً **سرما را تا حدود چند درجه زیر صفر** تحمل می‌کند، ولی یخبندان شدید می‌تواند به شاخه‌های جوان آسیب بزند. از نظر رطوبت، **رطوبت متوسط** کافی است و در رطوبت خیلی بالا همراه با تهویه ضعیف ممکن است مشکلات قارچی افزایش یابد. کاربرد اصلی آن **زینتی و جذب‌کننده گرده‌افشان‌ها** (به‌ویژه پروانه‌ها) است؛ در طب سنتی برخی مناطق برای ترکیبات ضدالتهاب/ضدمیکروب گزارش‌هایی وجود دارد، اما مصرف دارویی نیازمند احتیاط و پشتوانه علمی-بالینی معتبر است.

Hartlage Wine

آکالیفا

آدنیوم - آدنیوم یا «رز صحرایی» (Adenium obesum) در ایران گاهی با همین نام «رز صحرایی» و نیز «آدنیوم» شناخته می‌شود و در جهان با نام‌های Desert Rose و Sabi Star رایج است. این گیاه گرمادوست و آفتاب‌پسند است؛ بهترین رشد را در دمای حدود 20–35°C دارد و به سرما حساس است (کمتر از ~10–12°C آسیب‌زا). رطوبت متوسط تا کم و تهویه خوب را ترجیح می‌دهد و در رطوبت بالا مستعد پوسیدگی ریشه است. نور زیاد و مستقیم (چندین ساعت آفتاب) برای گلدهی مطلوب ضروری است. از نظر ظاهری دارای ساقه و ریشه‌های متورم (کائودکس) برای ذخیره آب، برگ‌های گوشتی و براقِ بیضوی، و گل‌های قیفی‌شکل صورتی تا قرمز (گاهی سفید) است. شیرهٔ لاتکسی آن سمی است؛ در برخی مناطق به‌طور سنتی برای ساخت سم شکار/ماهی‌گیری گزارش شده و بیشتر به‌عنوان گیاه زینتی ارزشمند کشت می‌شود.

لانگیفولیا - آکاسیا بلندبرگ Acacia longifolia (هم‌نام در برخی منابع: Sydney golden wattle, long-leaved wattle؛ در ایران غالباً با نام‌های آکاسیا، اقاقیا و واتل نیز شناخته می‌شود) درختچه تا درختی همیشه‌سبز از تیره باقلاییان است. اندام‌های فتوسنتزکننده آن عمدتاً فیلود (دمبرگ‌های پهن‌شده) باریک تا دراز، چرمی و سبز تیره با رگبرگ‌های موازی است و گل‌ها به صورت سنبله‌های استوانه‌ای متراکم و زردرنگ با پرچم‌های فراوان ظاهر می‌شوند؛ میوه نیام کشیده و قهوه‌ای است. این گونه نورپسند بوده و در اقلیم‌های معتدل تا نیمه‌گرمسیری، در خاک‌های شنی تا لومی با زهکشی خوب و از نظر رطوبتی از شرایط ساحلی تا نسبتاً خشک رشد می‌کند و تحمل باد و شوری را نشان می‌دهد. بومی جنوب‌شرقی استرالیاست و در زیستگاه‌های ساحلی، تپه‌های ماسه‌ای و جنگل‌های باز پراکنش دارد.

mimosa - اقاقیای نقره‌ای یا میموزا (*Acacia dealbata*) درختی همیشه‌سبز تا نیمه‌همیشه‌سبز از تیره باقلاییان است که به‌طور طبیعی بومی جنوب‌شرقی استرالیا (نیوساوث‌ولز و ویکتوریا) و تاسمانی بوده و در نواحی مدیترانه‌ای و معتدل جهان نیز کشت یا گاه خودرو می‌شود. این گیاه در نور کامل آفتاب بهترین رشد را دارد و به کم‌نوری حساس است. دمای معتدل تا گرم را می‌پسندد؛ به سرمای شدید و یخبندان‌های طولانی حساس است، اما در کوتاه‌مدت سرماهای ملایم را تحمل می‌کند. رطوبت متوسط و خاک با زهکش خوب برای آن مناسب است و در اقلیم‌های نسبتاً خشک نیز با آبیاری منظم بهتر می‌ماند. از نظر ظاهری دارای تاجی گسترده، برگ‌های شانه‌ای دوبار مرکب با رنگ سبز متمایل به نقره‌ای و گل‌آذین‌های کروی زردِ بسیار معطر در اواخر زمستان تا اوایل بهار است. نام رایج جهانی آن “Silver Wattle” و “Mimosa” است؛ در ایران بیشتر با نام‌های «میموزا» و «اقاقیای نقره‌ای» شناخته می‌شود. در صنعت عطرسازی به‌دلیل اسانس گل‌های معطر آن شهرت دارد.

Balsam Fir - این گیاه با نام علمی Abies balsamea و نام مرسوم (Balsam Fir) که به فارسي نراد بالزامی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Pinaceae بومي بومی شمال‌شرق آمریکای شمالی؛ از شرق و مرکز کانادا تا شمال‌شرق ایالات متحده، در جنگل‌های سردسیری، مناطق کوهستانی و خاک‌های مرطوب و خنک رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی خشک دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی تا شنیِ غنی از مواد آلی با رطوبت یکنواخت و زهکشی مناسب؛ ترجیحاً خاک اسیدی؛ pH حدود 5 تا 6.5

ارس خزنده - ارس خزنده (*Juniperus horizontalis*) یک درختچه سوزنی‌برگ همیشه‌سبز و خزنده از تیرهٔ سرو (*Cupressaceae*) است که به‌صورت گسترده به‌عنوان پوشش سطحی زینتی استفاده می‌شود. این گونه در ایران بیشتر با نام‌های کلی «ارس» یا «سرو کوهی» شناخته می‌شود و نام رایج جهانی آن «Creeping Juniper» یا «Trailing Juniper» است. **شرایط رشد (دما، رطوبت، نور)** - **دما:** بسیار مقاوم به سرما و مناسب اقلیم‌های سرد و معتدل؛ یخبندان را به‌خوبی تحمل می‌کند و در گرمای خشک نیز (با استقرار ریشه) نسبتاً پایدار است. - **رطوبت:** نیاز آبی کم تا متوسط؛ **خشکی‌پسند** و به رطوبت و آبیاری سنگین حساس است. رطوبت بالای مداوم و زهکشی ضعیف می‌تواند موجب بیماری‌های قارچی و پوسیدگی ریشه شود. - **نور:** **آفتاب کامل** بهترین رشد و رنگ را ایجاد می‌کند؛ در نیم‌سایه هم رشد می‌کند اما تراکم و رنگ برگ‌ها معمولاً کاهش می‌یابد. **ویژگی‌های ظاهری (اندام‌ها)** - **فرم رشد:** بوته‌ای کوتاه و گسترده با شاخه‌های خوابیده روی زمین (پوششی)، معمولاً با گسترش جانبی زیاد. - **برگ‌ها:** سوزنی/فلسی، متراکم و معطر (با مالش)، غالباً سبز تا سبز-آبی یا نقره‌ای (بسته به رقم). - **میوه/مخروط:** مخروط‌های گوشتی‌مانند کوچک (شبه‌توت) به رنگ آبی تیره تا متمایل به بنفش با پوشش مومی. **کاربردها (دارویی/صنعتی)** - **اصلی‌ترین کاربرد:** زینتی و فضای سبز به‌عنوان **پوشش سطحی** برای کنترل فرسایش خاک، حاشیه‌کاری و کاشت در شیب‌ها و باغ‌سنگی. - **دارویی/صنعتی:** مانند برخی ارس‌ها دارای ترکیبات معطر (اسانس) است، اما در عمل شهرت اصلی این گونه بیشتر **زینتی** است تا دارویی/صنعتی؛ مصرف خوراکی یا دارویی خودسرانه توصیه نمی‌شود. اگر هدف شما نگهداری در باغچه/گلدان است، بفرمایید شهر یا اقلیم‌تان و شرایط خاک/آبیاری چگونه است تا توصیه دقیق‌تری ارائه کنم.

آکاسیای لانگیفلیا - آکاسیا بلندبرگ Acacia longifolia (هم‌نام در برخی منابع: Sydney golden wattle, long-leaved wattle؛ در ایران غالباً با نام‌های آکاسیا، اقاقیا و واتل نیز شناخته می‌شود) درختچه تا درختی همیشه‌سبز از تیره باقلاییان است. اندام‌های فتوسنتزکننده آن عمدتاً فیلود (دمبرگ‌های پهن‌شده) باریک تا دراز، چرمی و سبز تیره با رگبرگ‌های موازی است و گل‌ها به صورت سنبله‌های استوانه‌ای متراکم و زردرنگ با پرچم‌های فراوان ظاهر می‌شوند؛ میوه نیام کشیده و قهوه‌ای است. این گونه نورپسند بوده و در اقلیم‌های معتدل تا نیمه‌گرمسیری، در خاک‌های شنی تا لومی با زهکشی خوب و از نظر رطوبتی از شرایط ساحلی تا نسبتاً خشک رشد می‌کند و تحمل باد و شوری را نشان می‌دهد. بومی جنوب‌شرقی استرالیاست و در زیستگاه‌های ساحلی، تپه‌های ماسه‌ای و جنگل‌های باز پراکنش دارد.

گونه‌ای از ارس است که بیشترین گستردگی را در میان درختان چوبی دارا است و از نیمکرده شمالی از جنوب آرکتیک تا کوهستان‌های عرض جغرافیایی ۳۰ درجه شمالی در شمال آمریکا، اروپا و آسیا می‌روید.

آکاسیا، بومی ایالات متحده امریکا

گردوی سیاه - گردوی سیاه (*Juglans nigra*) درختی خزان‌کننده و بلند‌قامت از تیره گردوییان است که به‌طور طبیعی بومی شرق و مرکز آمریکای شمالی بوده و در جنگل‌های پهن‌برگ، حاشیه رودخانه‌ها و خاک‌های عمیق، حاصلخیز و با زهکشی مناسب بهترین رشد را دارد. این گونه نورپسند است و در آفتاب کامل عملکرد بهتری نشان می‌دهد، هرچند در جوانی تا حدی سایه‌تحمل است. دمای معتدل تا گرم را می‌پسندد و سرمای زمستان را نیز تحمل می‌کند؛ رطوبت خاک یکنواخت و متوسط تا نسبتاً زیاد برای استقرار و رشد مطلوب است، اما ماندابی شدن را نمی‌پسندد. از نظر ظاهری دارای تنه‌ای راست با پوستۀ تیره و شیاردار، برگ‌های شانه‌ای مرکب با برگچه‌های متعدد، گل‌های نر به‌صورت شاتون و گل‌های ماده کوچک است. میوه به‌صورت شفتۀ کروی با پوستۀ سبز ضخیم و مغز خوراکی داخل پوستۀ سخت تشکیل می‌شود. نام رایج در ایران معمولاً «گردوی سیاه» و در جهان «Black walnut» است.

بلکسیا، دمای مناسب بین ۲۸-۲۴ درجه سانتیگراد-میزان نور مورد نیاز : نور زیاد

بلیکسا یک گونه گیاهی حساس است که پراکندگی گسترده ای در قاره آسیا دارد.

Madagascar lace plant، جنس آپونوژتون دارای 45 تا 50 گونه است که از گیاهان غوطه ور تا نمونه های خشکی زی را در بر می گیرد. از این میان حدود 15 گونه به تجارت آکواریم راه یافته اند و بسیار پرطرفدار هستند.

گونه ایی دیگر از آنوبیاس، نوع تکثیر :جوانه های جانبی منشا گیاه : غرب آفریقا

نام گیاه آنوبیاس بر گرفته شده از کلمه آنوبیس 'ANUBIS' که نام خدای سایه ها یکی از خدایان مصر باستان بوده، میباشد. این گونه در آب و هوای گرم و مرطوب و در امتداد رودخانه ها رشد بسیار خوبی دارد.