Poponax - Vachellia tortuosa (syn. Acacia tortuosa) با نام‌های رایج «آکاسیای پیچیده/تورتوسا» و در منابع انگلیسی Twisted acacia یا Tortoise-shell acacia شناخته می‌شود. این گونه معمولاً درختچه‌ای تا درختی کوچک با شاخه‌های باریک و پیچ‌خورده، پوست خاکستری تا قهوه‌ای، برگ‌های شانه‌ای دوبار (bipinnate) با برگچه‌های ریز، و خارهای جفتی (اغلب مستقیم یا کمی خمیده) است. گل‌ها غالباً به صورت گل‌آذین‌های کروی زرد-کرم و معطر ظاهر می‌شوند و میوه نیام باریک و نسبتاً خمیده تا پیچان دارد. این گیاه در شرایط گرم و آفتابی، خاک‌های سبک تا سنگلاخی با زهکشی خوب و رطوبت کم عملکرد بهتری دارد و تحمل خشکی بالایی نشان می‌دهد. خاستگاه آن عمدتاً نواحی خشک و نیمه‌خشک قاره آمریکا (به‌ویژه آمریکای مرکزی و مکزیک) است و در زیستگاه‌های بوته‌زار خشک و حاشیه آبراهه‌های فصلی دیده می‌شود.

بداغ - بداغ (*Viburnum lentago*) که در منابع انگلیسی با نام‌های **Nannyberry** و گاهی **Sweet viburnum** شناخته می‌شود، در ایران بیشتر با نام **بداغ** (و در برخی مناطق به‌طور کلی در گروه «ویبرنوم/بداغ‌ها» یاد می‌شود) معرفی می‌گردد. - **شرایط دما، رطوبت و نور (محیط رشد):** در اقلیم‌های معتدل بهترین رشد را دارد؛ سرمای زمستان را به‌خوبی تحمل می‌کند. رطوبت **متوسط** و خاک با زهکش مناسب را می‌پسندد. از نظر نور، در **آفتاب کامل تا نیم‌سایه** رشد می‌کند و در آفتاب کامل گل‌دهی و باردهی معمولاً بهتر است. - **بومی و زیستگاه:** **بومی آمریکای شمالی** (به‌ویژه شرق و مرکز کانادا و ایالات متحده) است و به‌طور طبیعی در **حاشیه جنگل‌ها، پرچین‌ها، دامنه‌های مرطوب، کنار رودخانه‌ها و بیشه‌زارها** دیده می‌شود. - **خصوصیات ظاهری اندام گیاه:** درختچه یا درخت کوچک **خزان‌دار** است (معمولاً چندمتری). برگ‌ها **ساده، بیضی و دندانه‌دار** هستند. گل‌ها **ریز، سفید و خوشه‌ای** (چتری/پهن) در بهار ظاهر می‌شوند. میوه‌ها ابتدا **سبز/قرمز** و در رسیدگی **آبی تیره تا سیاه** می‌شوند و اغلب ظاهری شبیه «بری» دارند. این گونه بیشتر به‌عنوان گیاه زینتی و حیات‌وحش‌پسند شناخته می‌شود و شهرت صنعتی/دارویی شاخص و فراگیرِ ویژه‌ای (در حد یک گیاه دارویی مشهور) ندارد.

بداغ جنگلی - این گیاه با نام علمی Viburnum opulus و نام مرسوم (European Cranberrybush) که به فارسي ویبرنوم اوپولوس (زغال‌اختهٔ اروپایی) ناميده ميشود، گياهي از خانواده Adoxaceae بومي بومی اروپا، شمال آفریقا و بخش‌هایی از آسیا؛ بعدها به آمریکای شمالی معرفی شده است مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی تا رسی با زهکشی خوب تا متوسط، ترجیحاً مرطوب، سازگار با pH خنثی تا کمی قلیایی (حدود 6 تا 7.5)

درختچه ای زینتی

سیاه‌دار سرخ

بومی کانادا

Astilbe

گردوی سفید - Juglans cinerea (butternut) که در فارسی با نام‌های گردوی سفید و باترنات شناخته می‌شود، در جهان با نام‌های Butternut و White walnut گزارش شده است. این درخت خزان‌دار از تیره Juglandaceae معمولاً دارای تاج نسبتاً باز، پوست خاکستری روشن با شیارهای طولی، شاخه‌های کرکدار، برگ‌های مرکب شانه‌ای با 11 تا 19 برگچه بیضوی-نیزه‌ای و میوه‌های بیضوی با پوسته چسبنده و آجیل روغنی است. گونه‌ای نورپسند تا نیمه‌سایه‌پسند بوده و در خاک‌های عمیق، لومی و با زهکش مناسب و رطوبت متوسط بهترین رشد را نشان می‌دهد و به غرقابی طولانی و خشکی شدید حساس است. زادبوم آن شرق آمریکای شمالی است و به‌طور طبیعی در جنگل‌های آمیخته، حاشیه آبراهه‌ها و دامنه‌های مرطوب استقرار می‌یابد. این گونه به حساسیت بالا به بیماری شانکر باترنات شهرت دارد.

باباآدم صغیر - Arctium minus (باباآدم کوچک؛ نام‌های رایج: burdock, lesser burdock) گیاهی علفی دوساله از تیره کاسنیان است که در سال نخست روزت برگی و در سال دوم ساقه گل‌دهنده تولید می‌کند. برگ‌ها بزرگ، قلبی تا تخم‌مرغی با دمبرگ بلند بوده و سطح زیرین معمولاً کرک‌دار و کم‌رنگ‌تر است. ساقه منشعب و زبر است و کپه‌های گل ارغوانی در پوشینه‌هایی با براکته‌های قلاب‌دار تشکیل می‌شوند که میوه‌ها را به مو و پشم جانوران می‌چسبانند. این گونه در خاک‌های نسبتاً عمیق و حاصلخیز، با رطوبت متوسط و نور آفتاب تا نیم‌سایه، به‌ویژه در حاشیه راه‌ها، زمین‌های بایر، حاشیه مزارع و کناره جوی‌ها رشد می‌کند. خاستگاه آن عمدتاً اوراسیا است و در بسیاری از مناطق معتدل جهان به صورت بومی یا معرفی‌شده و گاه مهاجم دیده می‌شود.

پیرو - سرو کوهی یا پیرو (*Juniperus communis*) درختچه/درخت کوچک همیشه‌سبز از تیرهٔ سروها (Cupressaceae) است. **شرایط رشد**: به سرمای زمستان مقاوم است و اقلیم‌های خنک تا سرد را ترجیح می‌دهد؛ در تابستان‌های خیلی گرم و شرجی عملکرد ضعیف‌تری دارد. نور **کامل آفتاب** تا نیم‌سایه را می‌پذیرد و در آفتاب متراکم‌تر می‌شود. رطوبت متوسط تا کم و خاک با **زهکشی بالا** (اغلب سبک و حتی فقیر) برای آن مناسب است و از ماندابی شدن آسیب می‌بیند. **بومی و زیستگاه**: بومی نواحی وسیعی از نیمکرهٔ شمالی (اروپا، بخش‌هایی از آسیا و آمریکای شمالی) و در طبیعت بیشتر در دامنه‌ها و جنگل‌های باز، بوته‌زارهای کوهستانی، مراتع سرد و خاک‌های سنگلاخی دیده می‌شود. **خصوصیات ظاهری**: شاخه‌ها معمولاً متراکم و راست یا گسترده‌اند. برگ‌ها سوزنی، سه‌تایی (whorled)، تیز و خاردار بوده و غالباً نوار روشن روی سطح فوقانی دارند. گیاه معمولاً **دوپایه** است (بوته‌های نر و ماده جدا). میوهٔ کاذب گوشتیِ کروی‌شکل (گالبول) ابتدا سبز و سپس در رسیدگی آبی-بنفش با پوشش مومی می‌شود و ۱–۳ دانه دارد. **نام‌های رایج**: در ایران «پیرو» و «اَرس» (در برخی منابع محلی)؛ در جهان «Common juniper» و «Juniper». **کاربرد شاخص**: میوه‌ها (berry) به‌طور مشهور در صنعت نوشیدنی برای **عطر و طعم‌دهی جین** به‌کار می‌روند.

رقم Watermelon Pink - شاه‌پسند درختی یا کرت میرتل (Lagerstroemia indica) با نام‌های رایج جهانی Crape myrtle و Indian lilac، درختچه یا درخت کوچک خزان‌کننده‌ای از تیره Lythraceae است. گیاه دارای پوسته ساقه صاف و پوسته‌پوسته‌شونده، برگ‌های ساده بیضوی تا نیزه‌ای به طول حدود 2 تا 7 سانتی‌متر و گل‌آذین‌های خوشه‌ای انتهایی با گلبرگ‌های چین‌خورده در رنگ‌های صورتی، ارغوانی، قرمز یا سفید است؛ میوه کپسول خشک حاوی بذرهای ریز می‌باشد. این گونه بومی شرق و جنوب‌شرق آسیا (به‌ویژه چین) است و در زیستگاه‌های گرم‌معتدل تا نیمه‌گرمسیری رشد می‌کند. بهترین رشد را در آفتاب کامل، خاک‌های با زهکشی مناسب و رطوبت متوسط نشان می‌دهد؛ به گرما و تا حدی خشکی مقاوم است اما به یخبندان‌های شدید حساس بوده و در ایران عمدتاً در فضای سبز مناطق معتدل تا گرم کشت می‌شود.

چمیز

رقم Red Rocket - شاه‌پسند درختی یا کرت میرتل (Lagerstroemia indica) با نام‌های رایج جهانی Crape myrtle و Indian lilac، درختچه یا درخت کوچک خزان‌کننده‌ای از تیره Lythraceae است. گیاه دارای پوسته ساقه صاف و پوسته‌پوسته‌شونده، برگ‌های ساده بیضوی تا نیزه‌ای به طول حدود 2 تا 7 سانتی‌متر و گل‌آذین‌های خوشه‌ای انتهایی با گلبرگ‌های چین‌خورده در رنگ‌های صورتی، ارغوانی، قرمز یا سفید است؛ میوه کپسول خشک حاوی بذرهای ریز می‌باشد. این گونه بومی شرق و جنوب‌شرق آسیا (به‌ویژه چین) است و در زیستگاه‌های گرم‌معتدل تا نیمه‌گرمسیری رشد می‌کند. بهترین رشد را در آفتاب کامل، خاک‌های با زهکشی مناسب و رطوبت متوسط نشان می‌دهد؛ به گرما و تا حدی خشکی مقاوم است اما به یخبندان‌های شدید حساس بوده و در ایران عمدتاً در فضای سبز مناطق معتدل تا گرم کشت می‌شود.

Impala Lily - آدنیوم یا «رز صحرایی» (Adenium obesum) در ایران گاهی با همین نام «رز صحرایی» و نیز «آدنیوم» شناخته می‌شود و در جهان با نام‌های Desert Rose و Sabi Star رایج است. این گیاه گرمادوست و آفتاب‌پسند است؛ بهترین رشد را در دمای حدود 20–35°C دارد و به سرما حساس است (کمتر از ~10–12°C آسیب‌زا). رطوبت متوسط تا کم و تهویه خوب را ترجیح می‌دهد و در رطوبت بالا مستعد پوسیدگی ریشه است. نور زیاد و مستقیم (چندین ساعت آفتاب) برای گلدهی مطلوب ضروری است. از نظر ظاهری دارای ساقه و ریشه‌های متورم (کائودکس) برای ذخیره آب، برگ‌های گوشتی و براقِ بیضوی، و گل‌های قیفی‌شکل صورتی تا قرمز (گاهی سفید) است. شیرهٔ لاتکسی آن سمی است؛ در برخی مناطق به‌طور سنتی برای ساخت سم شکار/ماهی‌گیری گزارش شده و بیشتر به‌عنوان گیاه زینتی ارزشمند کشت می‌شود.

White Crape Myrtle - شاه‌پسند درختی یا کرت میرتل (Lagerstroemia indica) با نام‌های رایج جهانی Crape myrtle و Indian lilac، درختچه یا درخت کوچک خزان‌کننده‌ای از تیره Lythraceae است. گیاه دارای پوسته ساقه صاف و پوسته‌پوسته‌شونده، برگ‌های ساده بیضوی تا نیزه‌ای به طول حدود 2 تا 7 سانتی‌متر و گل‌آذین‌های خوشه‌ای انتهایی با گلبرگ‌های چین‌خورده در رنگ‌های صورتی، ارغوانی، قرمز یا سفید است؛ میوه کپسول خشک حاوی بذرهای ریز می‌باشد. این گونه بومی شرق و جنوب‌شرق آسیا (به‌ویژه چین) است و در زیستگاه‌های گرم‌معتدل تا نیمه‌گرمسیری رشد می‌کند. بهترین رشد را در آفتاب کامل، خاک‌های با زهکشی مناسب و رطوبت متوسط نشان می‌دهد؛ به گرما و تا حدی خشکی مقاوم است اما به یخبندان‌های شدید حساس بوده و در ایران عمدتاً در فضای سبز مناطق معتدل تا گرم کشت می‌شود.

Brazilian Rain Tree

بومی چین، ژاپن و کره

پورتولاکاریا افرا که با نام "غذای فیل" نیز در زبان آفریکانس شناخته می‌شود، گیاه آب دار با برگ‌های کوچک است که بومی آفریقای جنوبی است.

نخل بادبزنی یا اریکا پالم جزء گیاهان گلدار به شمار می‌رود. اسپانیا، پرتغال، فرانسه، ایتالیا، مالت، مجموعه کشورهای مغرب عربی، مراکش، الجزایر و تونس زیستگاه این درخت است

صنوبر لرزان، بومی امریکای شمالی

گیاه یکساله تاتوره زینتی، Devil’s trumpet، تاتوره زینتی در مناطق گرمسیری گیاهی چند ساله است ولی در مناطق معتدل و سرد به عنوان گیاهی یک ساله کاشت می شود.

آفتابگردان مکزیکی، Mexican sunflower، از نیمه تابستان تا پاییز، گل هایی با رنگ های گرم و پرانرژی بر ساقه های گیاه آفتابگردان مکزیکی جلوه گری می کنند و پروانه ها را به خود می خوانند.

علف هزار چشم ( گل شهناز یا گل راعی )، Great St-John’s wort، ل های زرد و شاد این گیاه با پرچم های متعدد خود، موجی از شور و هیجان به باغچه می آورند.

گیاه یکساله پنیرک ارغوانی، Mallowwort، این گیاه که گل های ارغوانی زیبا دارد، بومی مدیترانه است.

گیاه یکساله سیاه دانه دمشقی، Ragged lady، گیاهی زیبا برای بستر باغچه که گل های بریده آن را در گلدان هم می توان نگه داشت.