Japanese barberry - زرشک زینتی (*Berberis thunbergii*) یک درختچهٔ خزان‌کننده و پرکاربرد در فضای سبز است. **شرایط رشد:** بهترین رشد را در نور کامل تا نیم‌سایه دارد؛ در آفتاب، رنگ برگ‌ها معمولاً پررنگ‌تر می‌شود. به طیف وسیعی از دما سازگار است و سرمای زمستان را خوب تحمل می‌کند؛ در اقلیم‌های معتدل عملکرد مطلوبی دارد. رطوبت متوسط و خاک با زهکشی مناسب را می‌پسندد و پس از استقرار، تا حدی به خشکی مقاوم است. **بومی و زیستگاه:** بومی ژاپن (و بخش‌هایی از شرق آسیا) است و در زیستگاه‌های باز، حاشیه جنگل‌ها و دامنه‌ها دیده می‌شود. **خصوصیات ظاهری:** شاخه‌های خاردار، برگ‌های کوچک بیضوی (سبز تا ارغوانی در برخی ارقام)، گل‌های زرد کم‌حجم در بهار و میوه‌های قرمزِ پایدار تا پاییز/زمستان دارد. **نام‌ها:** در ایران معمولاً «زرشک زینتی»؛ در جهان «Japanese barberry» و «Thunberg barberry» شناخته می‌شود.

white bursage - آمبروزیا بیابانی (Ambrosia dumosa) که در منابع جهانی با نام‌های Desert ragweed و White bursage شناخته می‌شود و در ایران گاه با عنوان «آمبروزیا/راج‌وید بیابانی» ذکر می‌گردد، درختچه‌ای کوتاه از تیره کاسنیان است. گیاه معمولاً چندساقه، پرشاخه و خاکستری‌مایل به نقره‌ای بوده و به علت کرک‌های ریز، بافتی مخملی دارد؛ برگ‌ها کوچک، متناوب و عمیقاً برید‌ه‌برید‌ه تا لوب‌دار هستند و گل‌آذین‌ها کوچک و نامحسوس بوده و گرده‌افشانی عمدتاً بادی است. این گونه به شرایط گرم و خشک سازگار است و در خاک‌های سبک تا شنی-ریگی با زهکشی بالا، تحت تابش شدید و بارندگی کم، عملکرد بهتری دارد. بومی بیابان‌های جنوب‌غرب آمریکای شمالی (به‌ویژه موهاوی و سونوران) است و در زیستگاه‌های بیابانی، دامنه‌های سنگلاخی و دشت‌های آبرفتی پراکنش می‌یابد.

بوت کش - این گیاه با نام علمی Caesalpinia bonduc و نام مرسوم (Grey Nicker) که به فارسي قیصالبینیا بوندوق (لوبیای دریایی خاردار) ناميده ميشود، گياهي از خانواده Leguminosae بومي بومی مناطق گرمسیری سراسر جهان؛ شامل سواحل آفریقا، جنوب و جنوب‌شرق آسیا، استرالیا، کارائیب و آمریکای مرکزی و جنوبی؛ معمولاً در مناطق ساحلی، جنگل‌های گرمسیری و بوته‌زارهای نزدیک دریا رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک شنی سبک تا لومی با زهکشی بسیار خوب؛ مقاوم به شوری و خشکی؛ ترجیحاً خاک خنثی تا کمی قلیایی؛ pH حدود 6.5 تا 8

از خانواده Fabaceae - این گیاه با نام علمی Baptisia tinctoria و نام مرسوم (Yellow Wild Indigo) که به فارسي نیل وحشی زرد ناميده ميشود، گياهي از خانواده Leguminosae بومي بومی شرق آمریکای شمالی؛ از جنوب کانادا تا شرق و مرکز ایالات متحده، در چمنزارها، جنگل‌های باز، اراضی شنی و مناطق آفتابی رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک شنی تا لومی سبک با زهکشی بسیار خوب؛ تحمل‌پذیر نسبت به خشکی و خاک‌های فقیر؛ pH اسیدی تا خنثی حدود 5.5 تا 7

ارغوان کانادایی - درخت ارغوان (Eastern redbud) با نام علمی **Cercis canadensis** درختی خزان‌کننده و زینتی است. **شرایط رشد** آن شامل آب‌وهوای معتدل با **زمستان‌های سرد و تابستان‌های نسبتاً گرم** است؛ به‌طور معمول در گستره‌ی دمایی حدود **-20 تا 35°C** را تحمل می‌کند (پس از استقرار). **رطوبت** متوسط تا نسبتاً بالا را می‌پسندد، اما در خاک با زهکشی خوب به رطوبت معمول نیز سازگار است و به خشکی طولانی حساس‌تر است. از نظر **نور**، بهترین گل‌دهی در **آفتاب کامل تا نیم‌سایه** رخ می‌دهد؛ در مناطق گرم‌تر، نیم‌سایه به کاهش تنش گرمایی کمک می‌کند. **بومی و زیستگاه:** این گونه **بومی شرق آمریکای شمالی** است و معمولاً در **حاشیه جنگل‌های پهن‌برگ، دامنه‌ها، دره‌ها و کنار آبراهه‌ها** در خاک‌های نسبتاً حاصلخیز و با زهکشی مناسب دیده می‌شود. **ویژگی‌های ظاهری:** درختچه/درختی کوچک با ارتفاع معمولاً **۴ تا ۱۰ متر** (گاهی بیشتر) و تاج نسبتاً گسترده است. برگ‌ها **قلبی‌شکل**، ساده و خزان‌کننده‌اند. گل‌ها کوچک و **صورتی تا ارغوانی** بوده و یکی از شاخص‌ترین ویژگی‌ها این است که **پیش از ظهور برگ‌ها** و اغلب **روی شاخه‌های پیر و حتی تنه** (کاولی‌فلوری) ظاهر می‌شوند. میوه به صورت **نیام扁 و قهوه‌ای** است که مدتی روی درخت باقی می‌ماند. **نام‌های رایج:** - در ایران: معمولاً با نام کلی **«ارغوان»** (گاه در فضای سبز با عنوان **ارغوان آمریکایی/کانادایی**) شناخته می‌شود. - در جهان: **Eastern redbud**, **American redbud**.

Broomsage

Western Peppergrass - فلفل‌کوهی کوهستانی (Lepidium montanum) از تیره شب‌بویان (Brassicaceae) و با نام‌های رایج انگلیسی Mountain pepperweed و Mountain peppergrass شناخته می‌شود. این گیاه علفی، عمدتاً چندساله، با ساقه‌های راست تا نسبتاً منشعب، برگ‌های پایینی غالباً باریک تا نیزه‌ای و گاه کمی دندانه‌دار و برگ‌های بالایی کوچک‌تر است. گل‌ها کوچک، سفید و چهارگلبرگی بوده و در خوشه‌های انتهایی تشکیل می‌شوند؛ میوه‌ها خورجینک‌های کوچک و تقریباً گرد تا بیضوی‌اند که برای شناسایی گونه اهمیت دارند. L. montanum بومی غرب آمریکای شمالی است و معمولاً در شیب‌های خشک، اراضی سنگلاخی، مراتع نیمه‌خشک و نواحی باز کوهستانی دیده می‌شود. این گونه به نور کامل تا نیم‌سایه، خاک‌های سبک با زهکشی خوب و تحمل بالای خشکی سازگار است و اغلب در اقلیم‌های سرد تا معتدلِ کوهستانی رشد می‌کند.

Bog Labrador Tea - این گیاه با نام علمی Ledum groenlandicum و نام مرسوم (Labrador Tea) که به فارسي چای لابرادور ناميده ميشود، گياهي از خانواده Ericaceae بومي بومی مناطق سرد نیمکره شمالی؛ شامل کانادا، آلاسکا، شمال ایالات متحده و گرینلند، و به‌طور طبیعی در باتلاق‌ها، مرداب‌های اسیدی و جنگل‌های سردسیری رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک پیت‌ماس‌دار یا لومی بسیار مرطوب با زهکشی ضعیف تا متوسط؛ نیازمند خاک اسیدی؛ pH حدود 4 تا 5.5

Red Buckeye - این گیاه با نام علمی Aesculus pavia و نام مرسوم (Red Buckeye) که به فارسي شاه‌بلوط سرخ ناميده ميشود، گياهي از خانواده Sapindaceae بومي بومی جنوب‌شرق ایالات متحده آمریکا؛ به‌طور طبیعی در جنگل‌های باز، دامنه‌ها، حاشیه رودخانه‌ها و مناطق نیمه‌مرطوب رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی غنی از مواد آلی با زهکشی مناسب؛ تحمل‌پذیر نسبت به خاک‌های مختلف؛ ترجیحاً خاک کمی اسیدی تا خنثی؛ pH حدود 5.5 تا 7

صبر زرد - آلوئه جوونا (*Aloe juvenna*) یک ساکولنت کوچک و بوته‌ای از سردهٔ آلوئه است که به‌دلیل فرم فشرده و برگ‌های مثلثیِ روی‌هم‌نشسته با دندانه‌های ریز و گاهی لکه‌های روشن، در گلدان و مجموعه‌های کاکتوس و ساکولنت محبوب است. برگ‌ها گوشتی، سبز تا سبزِ تیره‌اند و در نور زیاد ممکن است به تناژ برنزی/قرمز متمایل شوند؛ در شرایط مناسب ساقه‌ها به‌تدریج بلند و توده‌ای می‌شوند. گل‌آذین معمولاً سنبله‌ای و گل‌ها لوله‌ای (اغلب نارنجی تا قرمز) است. از نظر نور، بهترین رشد در نور بسیار زیاد و آفتاب ملایم تا مستقیم (به‌ویژه آفتاب صبح) رخ می‌دهد؛ کم‌نوری باعث درازشدگی و شل‌شدن رشد می‌شود. دمای ایده‌آل برای رشد حدود 18 تا 28 درجهٔ سانتی‌گراد است و به سرما حساس بوده و بهتر است از دماهای زیر حدود 5–7 درجه محافظت شود (یخبندان را تحمل نمی‌کند). رطوبت محیطی معمولِ خانه برای آن مناسب است و به رطوبت بالا نیاز ندارد؛ مهم‌تر از رطوبت هوا، زهکشی و خشک‌شدن بستر بین دو آبیاری است. نام رایج: در ایران غالباً با نام «آلوئه جوونا» یا به‌طور کلی «آلوئه زینتی» فروخته می‌شود. در منابع جهانی معمولاً با نام **Tiger Tooth Aloe** (آلوئه دندان‌ببری/دندان‌پلنگی) شناخته می‌شود. از نظر کاربرد، بیشتر یک گیاه **زینتی** است و برخلاف *Aloe vera* به‌عنوان منبع شناخته‌شدهٔ ژل دارویی یا کاربرد صنعتی مطرح نیست؛ مصرف خوراکی/دارویی آن توصیه نمی‌شود مگر با شناسایی و منابع معتبر.

درخت لاله - درخت لاله (*Liriodendrum tulipifera*) درختی خزان‌دار و بلندبالا از تیرهٔ ماگنولیاسه است. **شرایط دما، رطوبت و نور (محیط رشد):** در اقلیم معتدل بهترین رشد را دارد؛ سرمای زمستان را تا حدودی تحمل می‌کند، اما به گرمای شدید و خشکی طولانی حساس است. رطوبت متوسط تا نسبتاً بالا و خاک همیشه کمی مرطوب (با زهکشی مناسب) برای آن مطلوب است. نور **کامل آفتاب تا نیم‌سایه** را می‌پسندد و در نور بیشتر، رشد و گل‌دهی بهتر می‌شود. **بومی و زیستگاه:** بومی **شرق آمریکای شمالی** است و به‌طور طبیعی در جنگل‌های پهن‌برگ، دامنه‌ها و دره‌های دارای خاک عمیق و حاصلخیز (اغلب نزدیک آبراهه‌ها) دیده می‌شود. **خصوصیات ظاهری اندام گیاه:** تنه راست و تاج نسبتاً منظم دارد و معمولاً به ارتفاع زیاد می‌رسد. برگ‌ها **چهارلوبه و متمایز** هستند (شبیه بریدگی در نوک برگ). گل‌ها درشت و **لاله‌مانند**، زرد-سبز با نوارهای نارنجی، و معمولاً در اواخر بهار ظاهر می‌شوند. میوه‌ها به‌صورت خوشه‌های مخروطی از ساماره‌ها شکل می‌گیرند. **نام‌های رایج:** در ایران: «**درخت لاله**» (گاهی «لاله‌درختی»). در جهان: **Tulip tree**, **Tulip poplar**, **Yellow poplar**. **کاربرد شاخص:** بیشتر به‌عنوان **درخت زینتی** و نیز به‌خاطر **چوب** نسبتاً سبک و کاربردی‌اش شناخته می‌شود.

توسکای سبز - این گیاه با نام علمی Alnus viridis و نام مرسوم (Green Alder) که به فارسي توسکای سبز ناميده ميشود، گياهي از خانواده Betulaceae بومي بومی مناطق سرد و کوهستانی نیمکره شمالی؛ شامل آلپ اروپا، اسکاندیناوی، سیبری، قفقاز، و بخش‌هایی از آمریکای شمالی؛ معمولاً در دامنه‌های کوهستانی، نواحی سردسیر و حاشیه رودخانه‌ها رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی تا سنگلاخی مرطوب با زهکشی مناسب؛ تحمل‌پذیر نسبت به خاک‌های فقیر؛ ترجیحاً خاک اسیدی تا خنثی؛ pH حدود 5 تا 7

شیرین‌ژد آمریکایی - این گیاه با نام علمی Liquidambar styraci و نام مرسوم (American Sweetgum) که به فارسي صمغ‌درخت آمریکایی (لیکوئیدامبار) ناميده ميشود، گياهي از خانواده Altingiaceae بومي بومی شرق و جنوب‌شرقی آمریکای شمالی، همچنین بخش‌هایی از مکزیک و آمریکای مرکزی، در جنگل‌های مرطوب و زمین‌های پست مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی تا رسیِ مرطوب با زهکشی مناسب، غنی از مواد آلی، ترجیحاً اسیدی تا کمی اسیدی (حدود 5 تا 6.5)

smooth alder - توسکا (*Alnus serrulata*) درخت/درختچه‌ای برگ‌ریز از تیرهٔ توسکاییان است که عمدتاً در زیستگاه‌های مرطوبِ حاشیهٔ رودخانه‌ها و زمین‌های آبگیر رشد می‌کند. دمای معتدل تا خنک را ترجیح می‌دهد و به رطوبت خاک بالا (خاک‌های همیشه نمناک، حتی دوره‌های کوتاه غرقابی) سازگار است؛ نور کامل تا نیم‌سایه برای رشد مناسب است. برگ‌ها ساده، بیضوی تا کشیده با لبهٔ دندانه‌دار (سِرّه‌دار)، گل‌ها به صورت شاتون، و میوه‌ها به شکل مخروطک‌های کوچک چوبی (شبیه “مخروط”) دیده می‌شوند. نام رایج جهانی آن معمولاً **Hazel alder** یا **Tag alder** است؛ در ایران غالباً به‌طور کلی با نام **توسکا** شناخته می‌شود. از نظر اکولوژیک به تثبیت نیتروژن (همزیستی با *Frankia*) و تثبیت خاک در حاشیهٔ آبراهه‌ها معروف است؛ چوب برخی توسکاها در کارهای سبک و زغال و نیز در احیای زیستگاه‌ها کاربرد دارد.

بنت گرس کپه ای، Colonial Bent Grass، بنت گرس کپه ای ، چمنی با بافت ظریف است که پوششی با کیفیتی خوب را بوجود می آورد و برای پوشش دهی مسیرهای زمین بازی گلف عالی می باشد . ریشه های دارای عمق متوسطی هستند

باهیا گرس، Bahia Grass، چمنی با رشد کم است که بوسیله ساقه های رونده انتشار می یابند . ریشه عمیق و گسترده آن به کنترل فرسایش خاک کمک می کند

کاج، درختی است کند رشد ، همیشه سبز ، بلند به ارتفاع 15 متر ، با فرم مخروزطی شکل ، مناسب برای خیابانها و پارکها .

سرو، درختی است کند رشد ، به ارتفاع 30 متر ، برای همیشه سبز ، سوزنی برگ با سوزنهای نقره ای رنگ ، دارای تاج تخم مرغی باریک تا مخروطی شکل ، مناسب برای خیابانها، میادین و پارکها

سرو نقره ایی، نیازها: خاک عمیق و حاصلخیز ، با زهکشی مناسب ، با نیاز آبی کم تا متوسط ، مکان آفتابی ، بسیار مقاوم به خشکی و سرما