سنگروی سیاه - Empetrum nigrum Black Crowberry که به فارسی سنگروی سیاه نامیده میشود، گیاهی از خانواده Ericaceae بومی بومی مناطق سردسیر نیمکره شمالی؛ اروپا، آسیا، گرینلند، کانادا و شمال ایالات متحده، در توندرا و جنگل‌های شمالی می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: 15 تا 25 خاک: خاک‌های سبک، شنی تا پوده‌ای با زهکشی خوب؛ اسیدی و فقیر از مواد غذایی؛ pH اسیدی (حدود 4 تا 6)

silver lady - سرخس سخت (*Blechnum gibbum*) سرخسی زینتی و همیشه‌سبز با قامت نسبتاً ایستاده است که در شرایط گرم و مرطوب بهترین رشد را دارد. دمای مطلوب آن حدود ۱۸ تا ۲۶ درجهٔ سانتی‌گراد است و به سرما و یخبندان حساس است. به رطوبت هوای بالا (ترجیحاً بیش از ۵۰–۶۰٪) و خاک سبک، غنی و همیشه کمی مرطوب نیاز دارد. نور مناسب آن روشنِ غیرمستقیم تا نیم‌سایه است و آفتاب مستقیم می‌تواند موجب سوختگی برگ‌ها شود. از نظر ظاهری دارای برگ‌های شمشیری و پرمانند (فروند) با رنگ سبز براق است و در سنین بالاتر می‌تواند تنهٔ کوتاه‌مانندی ایجاد کند. در ایران بیشتر با نام «سرخس سخت» یا به‌طور کلی «سرخس زینتی» شناخته می‌شود و در بازار جهانی گاهی با نام‌های *Dwarf Tree Fern* یا *Silver Lady Fern* عرضه می‌گردد. کاربرد اصلی آن زینتی و آپارتمانی/گلخانه‌ای است و کاربرد دارویی یا صنعتی شاخص و رایجی برای آن گزارش نمی‌شود.

Bismarck Palm - این گیاه با نام علمی Bismarckia nobilis و نام مرسوم (Bismarck Palm) که به فارسي نخل بیسمارک ناميده ميشود، گياهي از خانواده Arecaceae بومي بومی غرب ماداگاسکار؛ به‌طور طبیعی در ساواناهای گرم و خشک و مناطق باز با تابش مستقیم آفتاب رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: متوسط رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 22 خاک: خاک شنی تا لومی با زهکشی بسیار خوب؛ تحمل‌پذیر نسبت به خشکی؛ pH خنثی تا کمی قلیایی حدود 6.5 تا 8

نخل لرزان - نخل لرزان Butia capitata از تیره Arecaceae بوده و در ایران گاهی با نام‌های نخل بوتیا و نخل ژله‌ای و در جهان با نام‌های Jelly palm و Pindo palm شناخته می‌شود. این گونه نخیلی تک‌ساقه با تنه‌ای استوانه‌ای و دارای جای‌زخم برگ‌ها است و تاجی از برگ‌های شانه‌ای قوسی‌شکل به رنگ سبز تا سبز-آبی تشکیل می‌دهد؛ برگچه‌ها باریک و نسبتاً سخت بوده و ظاهری پرمانند ایجاد می‌کنند. گل‌آذین درون اسپات ظاهر شده و میوه‌ها بیضوی تا تخم‌مرغی، زرد تا نارنجی و معطر هستند. رشد مطلوب آن در اقلیم‌های گرم تا نیمه‌گرم با تابش کامل آفتاب و خاک‌های سبک با زهکشی خوب است و به خشکی نسبی و سرمای ملایم تا متوسط تحمل نشان می‌دهد. بومی جنوب برزیل، اروگوئه و شمال آرژانتین بوده و زیستگاه طبیعی آن ساوان‌ها و علفزارهای باز است. این گیاه به تولید میوه خوراکی و فرآورده‌های ژله‌ای مشهور است.

شاه‌بلوط هندی

Palmyra Palm - نخل پالمیرا Borassus flabellifer که در ایران بیشتر با نام‌های «پالمیرا» یا «نخل بادبزنی» شناخته می‌شود، در جهان با نام‌های Palmyra palm، Toddy palm و Lontar شناخته است. این گونه نخل‌مانند، تنه‌ای منفرد و تنومند با آثار حلقه‌ای برگ‌ها دارد و تاجی متراکم از برگ‌های بزرگ بادبزنی (پالمیت) با دمبرگ‌های سخت و گاه دندانه‌دار تشکیل می‌دهد؛ گل‌آذین‌ها درون غلاف‌های فیبری ظاهر شده و میوه‌ها درشت، کروی تا بیضوی و معمولاً تیره‌رنگ‌اند. پالمیرا گیاهی گرمادوست و آفتاب‌پسند است و در اقلیم‌های گرمسیری و نیمه‌خشک با خاک‌های عمیق و زهکش‌دار رشد مطلوب دارد و به تنش گرما و دوره‌های خشکی نسبتاً مقاوم است. خاستگاه آن جنوب آسیا است و به‌طور طبیعی در دشت‌های باز و مناطق کم‌ارتفاع هند و سریلانکا و نیز در نواحی مشابه جنوب‌شرق آسیا پراکنش دارد.

Hop-hornbeam - Ostrya virginiana American Hophornbeam که به فارسی ممرز رازکی آمریکایی نامیده میشود، گیاهی از خانواده Betulaceae بومی بومی شرق و مرکز آمریکای شمالی؛ از کانادا تا جنوب شرقی ایالات متحده، در جنگل‌های پهن‌برگ و دامنه‌های سنگی می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: 15 تا 25 خاک: خاک‌های لومی تا لومی‌رسی با زهکشی خوب؛ تحمل خاک‌های نسبتاً خشک و آهکی؛ pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 7.5)

از خانواده Malvaceae

Pancake-pear - این گیاه با نام علمی Opuntia chlorotica و نام مرسوم (Pancake Prickly Pear) که به فارسي انجیر تیغی صفحه‌ای ناميده ميشود، گياهي از خانواده Cactaceae بومي بومی جنوب‌غرب ایالات متحده آمریکا و شمال مکزیک؛ بیابان‌های موهاوی و سونورا و دامنه‌های سنگی خشک مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک‌های بسیار سبک، شنی تا سنگلاخی با زهکشی عالی؛ فقیر از مواد آلی؛ pH خنثی تا قلیایی (حدود 6.5 تا 8.5)

Bismarck Palm - این گیاه با نام علمی Bismarckia nobilis و نام مرسوم (Bismarck Palm) که به فارسي نخل بیسمارک ناميده ميشود، گياهي از خانواده Arecaceae بومي بومی غرب ماداگاسکار؛ به‌طور طبیعی در ساواناهای گرم و خشک و مناطق باز با تابش مستقیم آفتاب رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: متوسط رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 22 خاک: خاک شنی تا لومی با زهکشی بسیار خوب؛ تحمل‌پذیر نسبت به خشکی؛ pH خنثی تا کمی قلیایی حدود 6.5 تا 8

بومی هیمالیا و چین - این گیاه با نام علمی Juniperus squamata و نام مرسوم (Flaky Juniper) که به فارسي ارس پولکی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Cupressaceae بومي بومی آسیای مرکزی و شرق آسیا؛ شامل هیمالیا، چین، افغانستان، پاکستان و تایوان، و به‌طور طبیعی در دامنه‌های کوهستانی سرد، مناطق مرتفع و زیستگاه‌های سنگلاخی رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی خشک دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک شنی تا سنگلاخی با زهکشی بسیار خوب؛ مقاوم به خاک‌های فقیر و نسبتاً خشک؛ pH کمی اسیدی تا خنثی حدود 5.5 تا 7.5

درخت افرا در نواحی جنگلی و در خاکهای اسیدی می‌روید و به خصوص در جنگل‌های شمال ایران فراوان و گونه‌هایی از آن‌ها در باغ‌ها و پارک‌ها برای زینت کاشته می‌شوند.

Phoenicean juniper - این گیاه با نام علمی Juniperus phoenicea و نام مرسوم (Phoenician Juniper) که به فارسي ارس فنیقی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Cupressaceae بومي بومی نواحی مدیترانه‌ای؛ شامل جنوب اروپا، شمال آفریقا و خاورمیانه، به‌ویژه در مناطق ساحلی، دامنه‌های سنگلاخی و اقلیم‌های خشک و نیمه‌خشک رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی خشک دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک شنی تا سنگلاخی با زهکشی بسیار خوب؛ بسیار مقاوم به خشکی و خاک‌های فقیر؛ pH خنثی تا قلیایی حدود 6.5 تا 8.5

Barbel palm

از خانواده Euphorbiaceae

مارانتا، رگبرگها کاملا نمایان و منظره دلفریبی به برگ میدهند،گیاهی مناسب برای کاشت گروهی است

اگلونما، در حدود چهل گونه گیاه علفى در هند و مالزى دارد که برخى از آنها به خاطر داشتن برگ هاى ابلق به عنوان گیاه زینتى در گلخانه ها نگهدارى مى شوند.

بنفشه افریقایی, African Violet، بومی تانزانیا، کنیا و جنوب افریقا

گل کاغذی، ز گیاهان بسیار زیبایی است این گل در مناطق گرم سیر تقریباً در تمام فصول سال گل دارد اما در مناطق سردسیری از اوایل پاییز باید آنرا به داخل منازل منتقل کرد،

ایمپیشن، از خانواد‌ه بالزامینا است و د‌ر حد‌ود‌ چهارصد‌گونه مختلف د‌ارد‌ و د‌ر مناطق مرطوب به خوبی رشد‌ می‌کند.