ابریشم مصری - این گیاه با نام علمی Caesalpinia gilliesi و نام مرسوم (Desert Bird of Paradise) که به فارسي پرنده بهشتی بیابانی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Leguminosae بومي بومی آمریکای جنوبی؛ به‌ویژه آرژانتین و اروگوئه، و امروزه در مناطق گرم و خشک جهان کشت و طبیعی‌شده است مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک سبک شنی تا لومی با زهکشی بسیار خوب؛ مقاوم به خشکی و خاک‌های فقیر؛ pH خنثی تا کمی قلیایی حدود 6.5 تا 8

گردوی سیاه - گردوی سیاه (*Juglans nigra*) درختی خزان‌کننده و بلند‌قامت از تیره گردوییان است که به‌طور طبیعی بومی شرق و مرکز آمریکای شمالی بوده و در جنگل‌های پهن‌برگ، حاشیه رودخانه‌ها و خاک‌های عمیق، حاصلخیز و با زهکشی مناسب بهترین رشد را دارد. این گونه نورپسند است و در آفتاب کامل عملکرد بهتری نشان می‌دهد، هرچند در جوانی تا حدی سایه‌تحمل است. دمای معتدل تا گرم را می‌پسندد و سرمای زمستان را نیز تحمل می‌کند؛ رطوبت خاک یکنواخت و متوسط تا نسبتاً زیاد برای استقرار و رشد مطلوب است، اما ماندابی شدن را نمی‌پسندد. از نظر ظاهری دارای تنه‌ای راست با پوستۀ تیره و شیاردار، برگ‌های شانه‌ای مرکب با برگچه‌های متعدد، گل‌های نر به‌صورت شاتون و گل‌های ماده کوچک است. میوه به‌صورت شفتۀ کروی با پوستۀ سبز ضخیم و مغز خوراکی داخل پوستۀ سخت تشکیل می‌شود. نام رایج در ایران معمولاً «گردوی سیاه» و در جهان «Black walnut» است.

زنجبیل قرمز - این گیاه با نام علمی Alpinia purpurata و نام مرسوم (Red Ginger) که به فارسي زنجبیل قرمز زینتی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Zingiberaceae بومي بومی مناطق گرمسیری جنوب‌شرق آسیا و جزایر اقیانوس آرام؛ به‌طور طبیعی در جنگل‌های گرمسیری مرطوب و مناطق پرباران رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: متوسط رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 22 خاک: خاک لومی سبک و غنی از مواد آلی با زهکشی مناسب و رطوبت یکنواخت؛ ترجیحاً خاک کمی اسیدی تا خنثی؛ pH حدود 5.5 تا 7

آملانچیر

گیاهی باغچه ایی - این گیاه با نام علمی Ceanothus concha و نام مرسوم (Concha Ceanothus) که به فارسي سئانوتوس کونکا (یاس کالیفرنیایی) ناميده ميشود، گياهي از خانواده Rhamnaceae بومي رقم باغی زینتی با منشأ گونه‌های بومی کالیفرنیا، سازگار با بوته‌زارهای چاپارال و مناطق مدیترانه‌ای غرب آمریکا مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک بسیار سبک و شنی یا لومی با زهکشی عالی، فقیرپسند، حساس به آبیاری زیاد، با pH خنثی تا کمی اسیدی

Black Cherry - گیلاس سیاه کوهی (*Prunus serotina*) درختی خزان‌دار از تیرهٔ گل‌سرخیان است که در نور کامل تا نیم‌سایه بهترین رشد را دارد. به دماهای معتدل تا سردسیر سازگار است و زمستان‌های سرد را تحمل می‌کند؛ رطوبت محیطی متوسط و خاک نسبتاً مرطوب با زهکشی خوب برای آن مناسب است (از ماندابی‌شدن خاک آسیب می‌بیند). بومی آمریکای شمالی است و در جنگل‌های حاشیه‌ای، دامنه‌ها، حاشیهٔ رودخانه‌ها و خاک‌های نیمه‌غنی تا نسبتاً فقیر می‌روید و در برخی مناطق به‌صورت گونهٔ مهاجم نیز گزارش شده است. از نظر ظاهری 10 تا 25 متر ارتفاع می‌گیرد؛ پوست تنه در جوانی صاف و تیره و در سنین بالاتر ترک‌دار می‌شود. برگ‌ها ساده، بیضی تا نیزه‌ای با لبهٔ دندانه‌دار ریز و سطح براق‌اند. گل‌ها سفید و کوچک، به‌صورت خوشه‌های کشیده (راسم) ظاهر می‌شوند و میوه‌ها شفت‌های کوچک که ابتدا قرمز و در رسیدگی سیاه می‌شوند. نام رایج جهانی آن **Black cherry / Wild black cherry** است؛ در ایران غالباً با همان نام **گیلاس سیاه کوهی** شناخته می‌شود. کاربرد صنعتی شاخص آن استفاده از **چوب ارزشمند و خوش‌رنگ** در نجاری و مبلمان‌سازی است.

Colubrina elliptica (Sw.) Briz. & Stern

Peach - هلو (*Prunus persica*) درختی خزان‌دار از خانوادهٔ Rosaceae است که برای رشد مطلوب به اقلیم معتدل نیاز دارد. بهترین دما برای رشد رویشی حدود 18–30°C است و برای شکستن خواب جوانه‌ها معمولاً به دورهٔ سرمای زمستانه (چندصد ساعت دمای پایین، بسته به رقم) نیاز دارد؛ گرمای شدید و یخبندان دیررس به گل‌ها آسیب می‌زند. رطوبت متوسط و تهویهٔ خوب مناسب است و در رطوبت بالای همراه با ماندگاری رطوبت روی برگ، خطر بیماری‌های قارچی افزایش می‌یابد. نور کامل (آفتاب مستقیم) برای گلدهی و کیفیت میوه ضروری است. این گونه بومی چین (به‌ویژه نواحی شمال‌غربی) است و امروزه در بسیاری از مناطق معتدل جهان کشت می‌شود؛ زیستگاه کشت آن معمولاً دامنه‌ها و دشت‌های دارای تابستان گرم و زمستان سردِ ملایم تا سرد است و در خاک‌های لومیِ عمیق، با زهکشی خوب و pH نزدیک به خنثی بهترین عملکرد را دارد. از نظر ظاهری، درختی کوچک تا متوسط (تقریباً 3 تا 6 متر) با تاج گسترده است. برگ‌ها باریک و نیزه‌ای با لبه‌های دندانه‌دار و رنگ سبز براق‌اند. گل‌ها معمولاً صورتی (گاهی سفید)، منفرد و زودهنگام (اواخر زمستان تا اوایل بهار) ظاهر می‌شوند. میوه شَفت (drupe) با پوست کرک‌دار و گوشت آبدار زرد یا سفید است و هستهٔ چوبی در مرکز دارد. نام رایج در ایران «هلو» است؛ در انگلیسی *Peach* و در بسیاری منابع علمی و باغبانی با نام «Peach tree» نیز شناخته می‌شود. در کاربردهای مشهور، هلو عمدتاً به‌عنوان میوهٔ خوراکی تازه و در صنایع غذایی (کمپوت، کنسرو، آبمیوه و فرآورده‌های شیرین) شناخته می‌شود.

Breath of Heaven - این گیاه با نام علمی Coleonema pulchellum و نام مرسوم (Pink Breath of Heaven) که به فارسي دیوسما صورتی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Rutaceae بومي بومی آفریقای جنوبی؛ به‌ویژه ناحیه فین‌بوس در استان کیپ غربی، در دامنه‌های شنی و مناطق مدیترانه‌ای مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک‌های بسیار سبک و شنی با زهکشی عالی؛ فقیر از فسفر؛ pH اسیدی تا کمی اسیدی (حدود 5 تا 6.5)

Prunus maritima Marsh

درخت عنبرسائل، American sweetgum، گرما و سرما را تحمل می کند. اما شرایط گرم و مرطوب برای آن مناسب تر است.

درخت فلامینگو، Chinese mahagony، گرما را تحمل می کند ولی با سرما سازگار نیست و بهترین رشد را در نواحی معتدل و ملایم دارد.

کاج چتری، Stone pin، شاخه های سنگین وعریان این درخت به صورت چنگکی از نزدیکی سطح زمین تقسیم شده، با شیب زیاد رو به بالا رشد نموده، به طرف خارج گسترده می گردند و تشکیل تاج چتر مانند متراکمی را می دهند که قسمت بالای آن مسطح است.

کاج سیاه، European Black Pine، درختی است هرمی گسترده و متراکم با تاج مدور، آرایش منظم و دقیق شاخه های آن حتی در بلوغ هم حفظ می شوند.

ختمی درختی، Rose mallow، پوست درخت قهوه‌ای روشن تا خاكستری تيره و بدون كرك و اغلب شامل شاخه های زیاد و پر گل است.