Ailanthus - درخت عرعر (Ailanthus altissima) که در جهان بیشتر با نامهای **Tree-of-heaven** و **Ailanthus** شناخته میشود، در ایران نیز غالباً با نام **عرعر/آیلانتوس** شناخته میگردد. این گونه **بومی چین** است و امروزه در بسیاری از مناطق معتدل جهان بهصورت **طبیعیشده و گاه تهاجمی** دیده میشود؛ زیستگاه معمول آن حاشیه راهها، اراضی بایر، شهرها و خاکهای دستخورده است. از نظر رشد، به **نور کامل تا نیمسایه** سازگار است، **گرما را خوب تحمل میکند** و به دامنهای از دماهای مناطق معتدل مقاوم است؛ از نظر رطوبت، در **رطوبت متوسط** بهترین رشد را دارد اما پس از استقرار، **نسبتاً متحمل خشکی** است. ویژگی ظاهری شاخص آن برگهای **بسیار بزرگ و شانهای (مرکب)** با برگچههای متعدد و بوی نسبتاً تند در صورت مالش است؛ تنه راست، تاج نسبتاً باز، گلهای کوچک و خوشهای، و میوههای بالدار (سامارا) نیز از مشخصات آن هستند. این گیاه بهطور خاص به کاربرد دارویی یا صنعتی مشهور و شاخصی (در حد «شناختهشده و رایج») در منابع عمومی شهرت ندارد.