تصویر روز: 20180910

نویسنده: شیما حسن زاده
تاریخ انتشار: 1397/06/09
 تصویر روز: 20180910
Crape Myrtle

تصاویر روز سایت نارگیل - نوزدهم شهریور ماه ۱۳۹۷

تاریخ انتخاب‌شده: نوزدهم شهریور ماه ۱۳۹۷

Aesculus hippocastan - شاه بلوط هندی

Horse Chestnut - شاه‌بلوط هندی (*Aesculus hippocastanum*) درختی خزان‌کننده از تیرهٔ نمدارسانان (Sapindaceae) است که بومی نواحی بالکان در جنوب‌شرقی اروپا بوده و امروزه به‌طور گسترده در مناطق معتدل جهان کاشته می‌شود. این گونه در اقلیم معتدلِ با تابستان‌های ملایم بهترین رشد را دارد؛ دمای حدود 10 تا 25 درجهٔ سانتی‌گراد را ترجیح می‌دهد و به گرمای شدید و خشکی طولانی حساس است. رطوبت متوسط تا نسبتاً بالا و خاک عمیق، حاصلخیز و با زهکشی مناسب (ترجیحاً لومی) برای آن مطلوب است. از نظر نوری، آفتاب کامل تا نیم‌سایه را می‌پذیرد، اما در آفتاب کامل با دسترسی کافی به آب عملکرد بهتری نشان می‌دهد. از نظر ظاهری، تنه‌ای نسبتاً قطور و تاجی گسترده و مدور دارد و ارتفاع آن معمولاً حدود 15 تا 30 متر می‌رسد. برگ‌ها پنجه‌ای و مرکب بوده و اغلب 5 تا 7 برگچهٔ درشت با حاشیه دندانه‌دار دارند. گل‌آذین‌ها به‌صورت خوشه‌های ایستاده و مخروطی‌شکل در بهار ظاهر می‌شوند و گل‌ها سفید تا کرم با لکه‌های زرد و صورتی/قرمز هستند. میوه کپسولی سبز و نسبتاً خاردار است که معمولاً یک (گاهی دو) دانهٔ قهوه‌ای براق و درشت درون آن قرار دارد. نام رایج آن در ایران «شاه‌بلوط هندی» است. در جهان بیشتر با نام‌های **Horse chestnut** (انگلیسی)، **Marronnier d’Inde** (فرانسوی) و **Rosskastanie** (آلمانی) شناخته می‌شود. این گیاه به‌طور شاخص به‌دلیل ترکیباتی مانند «اسین (aescin)» در منابع دارویی شناخته شده و در برخی فرآورده‌های داروییِ مرتبط با مشکلات وریدی و گردش خون کاربرد دارد.

Lagerstromia faumei - شاه‌پسند ژاپنی

Crape Mrytle - این گیاه با نام علمی Lagerstromia faumei و نام مرسوم (Japanese Crape Myrtle) که به فارسي شاه‌پسند ژاپنی ناميده ميشود، گياهي از خانواده بومي بومی ژاپن، به‌ویژه جزایر ریوکیو (اوکیناوا) و نواحی شرقی آسیا مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک‌های لومی تا شنی با زهکشی خوب؛ غنی از مواد آلی؛ pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 7)

Aeonium arboreum ‘Zw

Aeonium Zwartkop

Lagerstroemia indica - درختچه توری

Crape Myrtle - درختچه توری (*Lagerstroemia indica*) که در ایران بیشتر با نام‌های «توری» و گاه «شاه‌پسند درختی» شناخته می‌شود، در جهان با نام‌های *Crape/Crape Myrtle* شهرت دارد. این گیاه درختچه‌ای خزان‌دار با ارتفاع معمول ۲ تا ۶ متر، دارای پوست تنه صاف و پوسته‌پوسته‌شونده، برگ‌های ساده بیضوی و گل‌آذین‌های خوشه‌ایِ پُرگل در رنگ‌های صورتی، ارغوانی، قرمز یا سفید است. برای رشد و گلدهی مطلوب به نور کامل خورشید نیاز دارد؛ در سایه گلدهی کاهش می‌یابد. دمای گرم را می‌پسندد و پس از استقرار تا حدی خشکی‌تحمل است، اما در دوره رشد با آبیاری منظم بهتر عمل می‌کند؛ رطوبت متوسط مناسب بوده و رطوبت بسیار بالا می‌تواند زمینه بیماری‌های قارچی مانند سفیدک پودری را افزایش دهد. خاک با زهکشی خوب (ترجیحاً لومی) مناسب است. کاربرد اصلی آن زینتی در فضای سبز شهری و باغ‌هاست؛ در برخی منابع به کاربردهای سنتی دارویی (به‌ویژه برگ و پوست) اشاره شده، اما مصرف درمانی آن در مقایسه با ارزش زینتی‌اش رایج و استاندارد نیست.

Lagerstroemia indica - درختچه توری

Crape Myrtle - درختچه توری (*Lagerstroemia indica*) که در ایران بیشتر با نام‌های «توری» و گاه «شاه‌پسند درختی» شناخته می‌شود، در جهان با نام‌های *Crape/Crape Myrtle* شهرت دارد. این گیاه درختچه‌ای خزان‌دار با ارتفاع معمول ۲ تا ۶ متر، دارای پوست تنه صاف و پوسته‌پوسته‌شونده، برگ‌های ساده بیضوی و گل‌آذین‌های خوشه‌ایِ پُرگل در رنگ‌های صورتی، ارغوانی، قرمز یا سفید است. برای رشد و گلدهی مطلوب به نور کامل خورشید نیاز دارد؛ در سایه گلدهی کاهش می‌یابد. دمای گرم را می‌پسندد و پس از استقرار تا حدی خشکی‌تحمل است، اما در دوره رشد با آبیاری منظم بهتر عمل می‌کند؛ رطوبت متوسط مناسب بوده و رطوبت بسیار بالا می‌تواند زمینه بیماری‌های قارچی مانند سفیدک پودری را افزایش دهد. خاک با زهکشی خوب (ترجیحاً لومی) مناسب است. کاربرد اصلی آن زینتی در فضای سبز شهری و باغ‌هاست؛ در برخی منابع به کاربردهای سنتی دارویی (به‌ویژه برگ و پوست) اشاره شده، اما مصرف درمانی آن در مقایسه با ارزش زینتی‌اش رایج و استاندارد نیست.

Khaya

بومی افریقا

Acer pensylvanicum - افرا راه‌راه

بومی امریکا - این گیاه با نام علمی Acer pensylvanicum و نام مرسوم (Striped Maple) که به فارسي افرا راه‌راه ناميده ميشود، گياهي از خانواده Sapindaceae بومي بومی شرق آمریکای شمالی؛ از جنوب کانادا تا شمال‌شرق ایالات متحده، عمدتاً در جنگل‌های خنک کوهستانی و زیر اشکوب جنگل‌های مرطوب رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی غنی از مواد آلی با رطوبت یکنواخت و زهکشی مناسب؛ ترجیحاً خاک اسیدی؛ pH حدود 4.5 تا 6.5

Scadoxus multiflorus

گیاه پیازی سوسن سرخ (سوسن خونی)، African Blood Lily، گل های توپی و قرمزِ روشنِ سوسن سرخ چنان شور و انرژی ای از خود صادر می کنند که بی اعتنایی بهشان محال است. زادگاه این گیاه پیازی زیبا، یمن و مناطق استوایی افریقا و جنوب افریقا است.

Hemerocallis fulva - زنبق رشتی

گل پیازی زنبق رشتی، Orange Daylily، رنگ های آتشین زنبق رشتی در بسیاری از مناطق کشور چشم ها را بسوی خود می کشد و گل های آن بسیار آشنا هستند.

Hemerocallis

سوسن یکروزه (همروکالیس)، Daylily، گل های همروکالیس هم یکروزه اند و عمر کوتاهی دارند

Sprekelia formosissi

گیاه پیازی سوسن آزتک، Aztec lily، زادگاه این گیاه چند ساله مکزیک است و به خاطر گل های زیبای آن، گیاهی زینتی به حساب می آید.

Maranta Leuconeura - مارانتا لوکونورا

گیاه آپارتمانی مارانتا، Prayer Plant، نور غیر مستقیم بهترین شرایط نوری برای این گیاه زیباست، در تابستان سایه را ترجیح می دهد ولی در زمستان تمایل به زندگی در نور بیشتر دارد، از اشعه مستقیم آفتاب به خصوص در ظهر تابستان و از پشت شیشه بیزار است.

تصویر روز نارگیل

تصویر روز نارگیل

تصویر روز نارگیل

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 5 از ۵، بر اساس 2 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید