Horse Chestnut - شاهبلوط هندی (*Aesculus hippocastanum*) درختی خزانکننده از تیرهٔ نمدارسانان (Sapindaceae) است که بومی نواحی بالکان در جنوبشرقی اروپا بوده و امروزه بهطور گسترده در مناطق معتدل جهان کاشته میشود. این گونه در اقلیم معتدلِ با تابستانهای ملایم بهترین رشد را دارد؛ دمای حدود 10 تا 25 درجهٔ سانتیگراد را ترجیح میدهد و به گرمای شدید و خشکی طولانی حساس است. رطوبت متوسط تا نسبتاً بالا و خاک عمیق، حاصلخیز و با زهکشی مناسب (ترجیحاً لومی) برای آن مطلوب است. از نظر نوری، آفتاب کامل تا نیمسایه را میپذیرد، اما در آفتاب کامل با دسترسی کافی به آب عملکرد بهتری نشان میدهد.
از نظر ظاهری، تنهای نسبتاً قطور و تاجی گسترده و مدور دارد و ارتفاع آن معمولاً حدود 15 تا 30 متر میرسد. برگها پنجهای و مرکب بوده و اغلب 5 تا 7 برگچهٔ درشت با حاشیه دندانهدار دارند. گلآذینها بهصورت خوشههای ایستاده و مخروطیشکل در بهار ظاهر میشوند و گلها سفید تا کرم با لکههای زرد و صورتی/قرمز هستند. میوه کپسولی سبز و نسبتاً خاردار است که معمولاً یک (گاهی دو) دانهٔ قهوهای براق و درشت درون آن قرار دارد.
نام رایج آن در ایران «شاهبلوط هندی» است. در جهان بیشتر با نامهای **Horse chestnut** (انگلیسی)، **Marronnier d’Inde** (فرانسوی) و **Rosskastanie** (آلمانی) شناخته میشود. این گیاه بهطور شاخص بهدلیل ترکیباتی مانند «اسین (aescin)» در منابع دارویی شناخته شده و در برخی فرآوردههای داروییِ مرتبط با مشکلات وریدی و گردش خون کاربرد دارد.