شانه های بیماری روی تمام قسمت های سبز درختان به خصوص روی برگ ها، جوانه ها وخوشه ها دیده می شود. برگ ها از همان ابتدا تا موقعی که به طور کامل برسند، مورد حمله قرار می گیرند، ولی وقتی طول آن ها بین 2 تا 3 سانتی متر باشد بسیار حساس است و با افزایش سن برگ ها از حساسیت آن ها کاسته می شود.
نخستین علایم بیماری روی برگ به طور معمول در سطح بالایی آن ظاهر می شود. لکه های بیماری معمولا در وسط و گاهی در حاشیه پهنک به صورت لکه هایی رنگ پریده بروز می کند و خیلی زرد است و حالت شفاف روغنی به خود می گیرد. در سطح زیرین برگ در محل لکه های روغنی در هوای مرطوب، لکه هایی پیدا می شود که سطح آن ها پوشیده از قارچ است و حالت کرکی و پنبه ای دارد. پهنک برگ در محل لکه ها خیلی زود قهوه ای می شود و موجب انهدام قسمت هایی از پهنک برگ می شود.
سرشاخه های مبتلا، ضخیم و بدشکل می شود و ممکن است انتهای آن ها پیچیدگی پیدا کند و روی آن ها پوشش سفید قارچ ظاهر شود که مانند دیگر اندام ها باعث قهوه ای شدن و خشک شدن آن ها می شود.
بارزترین نشانه های بیماری روی خوشه دیده می شود و بیشترین خسارت هم از آلودگی خوشه ها ناشی می شود.روی سطح حبه های آلوده علایم به راحتی قابل تشخیص است. پوشش سفید متمایل به خاکستری (بور) روی حبه ها به خصوص در اطراف دم گاه آن ها که توده میسلیوم و کنیدی های قارچ عامل بیماری است، به وجودمی آید. زیر پوشش یاد شده در سطح پوست حبه ها لکه های نکرونیک دیده می شود که رنگ آن ها قهوه ای متمایل به تیره است. صدمه قارچ به پوست و نکروز شدن آن ها باعث ترکیدگی حبه ها می شود و راه نفوذ قارچ های دیگر را فراهم می سازد. حمله بیماری به دانه ها در اوایل تشکیل باعث ریزش زیاد از حد حبه های تازه تشکیل شده و خوشه تنک می شود آلودگی خوشه ها موجب ریزش حبه ها، کثیف شدن و ترکیدگی آن ها می شود و گاهی همراه با پوسیدگی و ترکیدگی همراه است.
حبه های بزرگ معمولا مورد حمله قرار نمی گیرد و چنان چه آلوده شود قهوه ای، چروکیده و خشک می شود.
زهکشی تاکستان به منظور کاهش رطوبت وهرس سر شاخه های آلوده وجمع آوری و زیر خاک کردن یا سوزاندن برگ ها و استفاده از واریته های مقاوم در کنترل بیماری موثر است .مبارزه شیمیایی با قارچ کش های ااکسی کلرور مس ،آگریفوس ، مانکوزب ، اينفينيتو، داکونیل و متالاکسیل انجام می شود . نوبت اول سمپاشي قبل از گلدهي و تكرار آن هر 10- 7 روز بر اساس نياز انجام شود.