در این مقاله چرخه اکسیژن مولکولی (O₂) بهعنوان یکی از عناصر حیاتی در آزادسازی انرژی و فرایندهای بیوشیمیایی بررسی میشود. با وجود امکان گردش O₂ بدون حضور گیاهان، منشأ آن در زمین اولیه ثانویه بوده و به تجزیه بخار آب در اتمسفر، رعدوبرق و بهویژه فتوسنتز نسبت داده میشود. اکسیژن حدود ۲۰/۹ درصد هوای خشک را تشکیل میدهد و معمولاً عامل محدودکننده نیست؛ مگر با اختلالات انسانی در الگوی مصرف. همچنین شباهتهای چرخه O₂ با چرخه کربن از نظر انتقال انرژی تبیین میگردد.
چرخه اکسیژن ( O2 ) :
اکسیژن هم مثل کربن منشأ در اتمسفر دارد و یکی از عناصر حیاتی است که می تواند انرژی را آزاد کند و در پدیده های بیوشیمیایی بعنوان یک عنصر اصلی شرکت کند.
گردش O2 بدون حضور گیاهان هم امکانپذیر است.
در ابتدا یعنی در آغاز پیدایش زمین ، O2 وجود نداشت بنابراین پیدایش O2 در کره زمین یک پدیده ثانویه است.
تشکیل آن را ارتباط می دهند با تجزیه بخارآب در اتمسفر ، رعد و برق و در نهایت پدیده فتوسنتز که به مرور مقادیر زیادی اکسیژن را وارد کره زمین کرده است.
از نظر نسبت حجمی اکسیژن مولکولی حدود 9/20 % حجم گازها را که در هوای خشک اطراف زمین است بخد اختصاص می دهد و با توجه به این درصد بالا ، احتمال کاهش O2 بعنوان یک عامل محدود کننده وجود ندارد.
مقدار اکسیژن در اثر فعالیت تولید کننده ها روز به روز بیشتر می شود و اگر انسان بعنوان یک عامل مخرب تأثیر منفی در چگونگی مصرف O2 نداشته باشد کاهش اکسیژن برای هیچ موجود زنده ای بعنوان یک عامل محدود کننده بوجود نمی آید.
چرخه ی O2 از جهات بسیار با چرخه کربن شبیه است زیرا مثل کربن در انتقال انرژی دخالت دارد.